przekrwienie błony śluzowej nosa spowodowane zapaleniem błony śluzowej nosa
Wskazanie
Przekrwienie błony śluzowej nosa spowodowane zapaleniem błony śluzowej nosa (rhinitis) to powszechny stan chorobowy charakteryzujący się obrzękiem naczyń krwionośnych w błonie śluzowej nosa. Prowadzi to do uczucia zatkania nosa, utrudnionego oddychania przez nos oraz zwiększonej produkcji wydzieliny. Zapalenie błony śluzowej nosa może mieć charakter alergiczny (sezonowy lub całoroczny) lub niealergiczny (infekcyjny, polekowy, hormonalny, naczynioruchowy).
W leczeniu tego stanu stosuje się różne grupy leków. Doustne leki przeciwhistaminowe blokują działanie histaminy i są skuteczne w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa. Do popularnych preparatów należą: Claritine, Zyrtec, Xyzal, Aerius. Donosowe leki obkurczające naczynia krwionośne (sympatykomimetyki) szybko zmniejszają przekrwienie, ale nie powinny być stosowane dłużej niż 5-7 dni. Na polskim rynku dostępne są: Nasivin, Otrivin, Sudafed, Xylorin. W terapii przewlekłej stosuje się glikokortykosteroidy donosowe, które zmniejszają stan zapalny – Flixonase, Nasometin, Nasobec, Tafen Nasal.
W przypadku infekcyjnego zapalenia błony śluzowej nosa pomocne mogą być leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (Apap, Ibuprom, Nurofen), a w przypadku infekcji bakteryjnej czasami konieczne jest zastosowanie antybiotyków. Warto również stosować płukanie nosa roztworem soli fizjologicznej (Marimer, Aqua Maris, Sterimar), co pomaga w usuwaniu wydzieliny i alergenów.
Największe trudności w leczeniu przekrwienia błony śluzowej nosa związane są z ryzykiem wystąpienia polekowego zapalenia błony śluzowej nosa (rhinitis medicamentosa) po długotrwałym stosowaniu donosowych leków obkurczających naczynia krwionośne. Prowadzi to do „efektu z odbicia” – nasilenia objawów po odstawieniu leku. Innym wyzwaniem jest niedostateczna skuteczność leczenia u pacjentów z wieloczynnikową etiologią dolegliwości, np. jednoczesnym występowaniem alergii i skrzywienia przegrody nosa. Pacjenci z przewlekłym zapaleniem zatok przynosowych również mogą wymagać kompleksowego podejścia terapeutycznego, obejmującego leczenie choroby podstawowej.