przedwczesne pęknięcie pęcherza płodowego
Wskazanie

Przedwczesne pęknięcie pęcherza płodowego (PPROM – Preterm Premature Rupture of Membranes) to samoistne przerwanie ciągłości błon płodowych przed rozpoczęciem akcji porodowej, które występuje przed ukończeniem 37. tygodnia ciąży. Jest to poważne powikłanie położnicze, które występuje w około 2-3% wszystkich ciąż i jest przyczyną około 30-40% porodów przedwczesnych.

Etiologia PPROM jest wieloczynnikowa i obejmuje zakażenia wewnątrzmaciczne, nieprawidłową budowę błon płodowych, ciąże wielopłodowe, wielowodzie, niewydolność cieśniowo-szyjkową, a także czynniki socjoekonomiczne, takie jak palenie tytoniu czy niedożywienie. Rozpoznanie opiera się na badaniu klinicznym (stwierdzenie odpływania płynu owodniowego) oraz testach diagnostycznych, takich jak test nitryzanowy czy ocena AFI (Amniotic Fluid Index) w badaniu USG.

Postępowanie w przypadku PPROM zależy od wieku ciążowego, obecności zakażenia, dojrzałości płuc płodu oraz stanu matki i płodu. Podstawowymi lekami stosowanymi w tej sytuacji są antybiotyki o szerokim spektrum działania (np. Amoksiklav, Unasyn, Augmentin), które mają na celu zapobieganie zakażeniom wstępującym. W przypadku ciąży poniżej 34. tygodnia podaje się glikokortykosteroidy (Dexaven, Dexametazon) w celu przyspieszenia dojrzewania płuc płodu, a także tokolityki (Fenoterol, Gynipral, Nifedypina) dla opóźnienia porodu.

Największymi trudnościami w leczeniu pacjentek z PPROM są: ryzyko zakażenia wewnątrzmacicznego (chorioamnionitis), które może prowadzić do posocznicy u matki i płodu, odklejenie łożyska oraz zagrożenie niedotlenieniem płodu. Ważnym wyzwaniem jest także określenie optymalnego momentu zakończenia ciąży – zbyt wczesne rozwiązanie niesie ryzyko powikłań wcześniactwa, podczas gdy zbyt długie wyczekiwanie zwiększa prawdopodobieństwo zakażenia.

Monitorowanie pacjentki z PPROM wymaga regularnej oceny parametrów zapalnych (CRP, leukocytoza), temperatury ciała, kardiotokografii oraz oceny ilości płynu owodniowego. Kluczowa jest także profilaktyka przeciwzakrzepowa (Clexane, Fraxiparine) u pacjentek hospitalizowanych. W przypadku konieczności przedłużenia ciąży stosuje się również immunoglobuliny (Pentaglobin, Kiovig) w celu modulacji odpowiedzi immunologicznej i zmniejszenia ryzyka zakażenia.