pierwotne opryszczkowe zakażenie narządów płciowych o ciężkim przebiegu klinicznym
Wskazanie

Pierwotne opryszczkowe zakażenie narządów płciowych o ciężkim przebiegu klinicznym to infekcja wywoływana najczęściej przez wirus opryszczki pospolitej typu 2 (HSV-2), rzadziej typu 1 (HSV-1). Zakażenie pierwotne charakteryzuje się wystąpieniem objawów u osoby, która wcześniej nie miała kontaktu z tym typem wirusa. Ciężki przebieg kliniczny obejmuje rozległe, bolesne owrzodzenia, którym towarzyszą objawy ogólnoustrojowe: wysoka gorączka, ból głowy, powiększenie węzłów chłonnych pachwinowych, ból mięśni oraz ogólne złe samopoczucie.

W leczeniu ciężkich postaci pierwotnego zakażenia HSV stosuje się leki przeciwwirusowe z grupy analogów nukleozydów. W Polsce dostępne są preparaty zawierające acyklowir (Heviran, Zovirax), walacyklowir (Valtrex, Valavir) oraz famcyklowir (Famvir). W przypadkach o ciężkim przebiegu preferowane jest leczenie dożylne acyklowirem (Aciclovir Jelfa, Zovirax), szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością, kobiet w ciąży czy przy rozległych zmianach.

Dawkowanie w ciężkich przypadkach obejmuje acyklowir dożylnie 5-10 mg/kg masy ciała co 8 godzin przez 5-10 dni, a następnie kontynuację leczenia doustnego. W leczeniu doustnym stosuje się acyklowir 400 mg 3-5 razy dziennie, walacyklowir 1000 mg 2 razy dziennie lub famcyklowir 250 mg 3 razy dziennie przez 7-10 dni. Ważne jest rozpoczęcie terapii jak najszybciej po wystąpieniu objawów.

Największe trudności w leczeniu ciężkiego pierwotnego zakażenia HSV obejmują opóźnioną diagnozę (co zmniejsza skuteczność leków przeciwwirusowych), ryzyko powikłań takich jak wtórne zakażenia bakteryjne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie cewki moczowej czy zatrzymanie moczu. Szczególnym wyzwaniem jest leczenie pacjentów z immunosupresją, u których przebieg może być bardziej gwałtowny i długotrwały. Dodatkowym problemem jest wysoki odsetek nawrotów po pierwotnym zakażeniu oraz możliwość przeniesienia wirusa na partnera seksualnego nawet przy braku objawów klinicznych.

Istotną kwestią jest również psychologiczny aspekt choroby, który może znacząco wpływać na jakość życia pacjentów. Dlatego kompleksowe podejście do pacjenta powinno obejmować nie tylko leczenie przeciwwirusowe, ale także odpowiednie postępowanie przeciwbólowe, edukację pacjenta odnośnie charakteru choroby i możliwości zapobiegania transmisji wirusa oraz wsparcie psychologiczne.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl