ostry stan zapalny gardła
Wskazanie

Ostry stan zapalny gardła (ostre zapalenie gardła, angina) to choroba charakteryzująca się nagłym i intensywnym zapaleniem struktur gardła, najczęściej migdałków podniebiennych. Główne objawy to ból gardła, trudności w przełykaniu, gorączka, powiększone węzły chłonne szyi oraz zaczerwienienie i obrzęk migdałków, często z obecnością nalotów ropnych. Zapalenie może być wywołane przez patogeny bakteryjne (najczęściej paciorkowce beta-hemolizujące grupy A) lub wirusowe.

W leczeniu ostrego stanu zapalnego gardła stosuje się różne grupy leków. W przypadku etiologii bakteryjnej podstawą terapii są antybiotyki, takie jak: Amoksycylina (Amotaks, Duomox), Fenoksymetylopenicylina (Ospen), Klarytromycyna (Klacid, Fromilid) czy Azytromycyna (Sumamed, Azibiot, Azimycin). Leczenie objawowe obejmuje leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe: Paracetamol (Apap, Panadol), Ibuprofen (Nurofen, Ibuprom, Ibupar) oraz środki miejscowo znieczulające w postaci tabletek do ssania i aerozoli, jak Tantum Verde, Strepsils, Cholinex, Septolete.

Największe trudności w leczeniu ostrego stanu zapalnego gardła wiążą się z różnicowaniem etiologii bakteryjnej od wirusowej, co ma kluczowe znaczenie dla decyzji o włączeniu antybiotykoterapii. Nadużywanie antybiotyków w przypadkach infekcji wirusowych prowadzi do narastania lekooporności. Problematyczna bywa również adherencja pacjentów do zaleceń – przerwanie antybiotykoterapii po ustąpieniu objawów może prowadzić do nawrotów i powikłań, takich jak gorączka reumatyczna czy kłębuszkowe zapalenie nerek. U części pacjentów wyzwaniem jest również skuteczne uśmierzenie bólu gardła, który często utrudnia przyjmowanie pokarmów i płynów, co może prowadzić do odwodnienia.