objawy niedoboru estrogenów w obrębie pochwy
Wskazanie

Objawy niedoboru estrogenów w obrębie pochwy, znane również jako atrofia pochwy lub zespół urogenitalny menopauzy (GSM), występują u wielu kobiet w okresie okołomenopauzalnym i pomenopauzalnym. Stan ten charakteryzuje się ścieńczeniem, wysuszeniem i utratą elastyczności błony śluzowej pochwy, co prowadzi do takich objawów jak suchość, pieczenie, świąd, dyspareunia (ból podczas stosunku) oraz zwiększona podatność na infekcje dróg moczowych i pochwy.

Niedobór estrogenów powoduje zmniejszenie ukrwienia tkanek pochwy, redukcję wydzielania śluzu, podwyższenie pH pochwy oraz zmiany w mikrobiomie pochwy. Objawy mogą wystąpić u 40-60% kobiet po menopauzie, choć wiele z nich nie zgłasza tych dolegliwości lekarzowi z powodu wstydu lub przekonania, że jest to naturalny element starzenia się, z którym muszą się pogodzić.

W leczeniu stosuje się głównie miejscową terapię estrogenową, która jest bezpieczniejsza niż ogólnoustrojowa hormonalna terapia zastępcza. W Polsce dostępne są preparaty zawierające estradiol (Vagifem, Ovestin), estriol (Ovestin krem, Gynoflor) czy estrogeny skoniugowane (Premarin krem). Leki te są dostępne w formie kremów, globulek, tabletek dopochwowych i pierścieni dopochwowych. W przypadkach przeciwwskazań do stosowania estrogenów można wykorzystać nieestrogenowe preparaty nawilżające i lubrykanty (np. Replens, Cicatridina).

Największą trudnością w leczeniu objawów niedoboru estrogenów w obrębie pochwy jest niski poziom zgłaszania tych dolegliwości przez pacjentki oraz niewystarczająca edukacja dotycząca dostępnych opcji terapeutycznych. Wiele kobiet rezygnuje z życia seksualnego zamiast szukać pomocy. Kolejnym wyzwaniem jest konieczność długotrwałego stosowania terapii, ponieważ objawy zazwyczaj powracają po przerwaniu leczenia. W przypadku pacjentek z historią nowotworów hormonozależnych (np. rak piersi) dobór odpowiedniej terapii wymaga szczególnej ostrożności i konsultacji z onkologiem.