Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pralidoksym
Pralidoksym, zawarty w autostrzykawce IZAS-05 w dawce 600 mg/2 mL wraz z atropiną 2 mg/2 mL, jest stosowany jako antidotum w zatruciach bojowymi środkami trującymi, jednak jego skuteczność jest ograniczona. Nie wykazuje działania w zatruciach fosforem, fosforanami nieorganicznymi oraz fosforoorganicznymi bez aktywności antycholinoesterazowej, a jego podanie w zatruciach karbaminianami jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności. Atropina w zestawie wymaga ostrożności u pacjentów powyżej 40. roku życia z przerostem gruczołu krokowego, u osób predysponowanych do jaskry, a także u pacjentów z chorobami układu oddechowego, serca, nadczynnością tarczycy, nadciśnieniem oraz zaburzeniami neurologicznymi. Autostrzykawka zawiera również 40 mg alkoholu benzylowego, który jest przeciwwskazany u wcześniaków, noworodków oraz dzieci do 3. roku życia ze względu na ryzyko zatrucia i reakcji rzekomoanafilaktycznych.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania pralidoksymu
- Ograniczenia skuteczności pralidoksymu
- Przeciwwskazania związane z pestycydami karbaminianowymi
- Atropina w połączeniu z pralidoksymem
- Substancje pomocnicze w preparacie z pralidoksymem
- Przeciwwskazania u dzieci i młodzieży
- Dodatkowe ostrzeżenia związane z zestawem IZAS-05
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania pralidoksymu
Pralidoksym, jako substancja aktywna znajdująca się w składzie Indywidualnego Zestawu Autostrzykawek przeciwko Bojowym Środkom Trującym IZAS-05 (w autostrzykawce PRALIDOKSYM + ATROPINA, 600 mg/2 mL + 2 mg/2 mL), wymaga przestrzegania szeregu specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności podczas stosowania. Personel medyczny powinien zwrócić szczególną uwagę na ograniczenia w stosowaniu pralidoksymu oraz potencjalne ryzyko związane z jego użyciem.1
Ograniczenia skuteczności pralidoksymu
Należy pamiętać, że pralidoksym charakteryzuje się ograniczoną skutecznością w określonych przypadkach zatruć. Pralidoksymu chlorek nie wykazuje skuteczności terapeutycznej w leczeniu zatruć fosforem, fosforanami nieorganicznymi oraz środkami fosforoorganicznymi nieposiadającymi działania antycholinoesterazowego. W tych przypadkach podanie pralidoksymu nie przyniesie oczekiwanych efektów reaktywacji cholinoesterazy i nie zmniejszy objawów zatrucia.2
Przeciwwskazania związane z pestycydami karbaminianowymi
Szczególnie istotnym przeciwwskazaniem do zastosowania pralidoksymu jest zatrucie pestycydami należącymi do klasy karbaminianów. W takich przypadkach pralidoksym nie tylko nie działa jako skuteczna odtrutka, ale może dodatkowo nasilać toksyczne działanie tych związków. Należy więc dokładnie zidentyfikować czynnik, którym pacjent został zatruty, przed podaniem pralidoksymu.3
Atropina w połączeniu z pralidoksymem
W autostrzykawce PRALIDOKSYM + ATROPINA zawartej w zestawie IZAS-05, pralidoksym (600 mg/2 mL) występuje w połączeniu z atropiną (2 mg/2 mL). Atropina również wymaga zachowania ostrożności u określonych grup pacjentów. Szczególnie u pacjentów powyżej 40. roku życia istnieje zwiększone ryzyko związane z możliwością przerostu gruczołu krokowego i wystąpienia zaburzeń drożności dróg moczowych po podaniu atropiny.4
Atropina zawarta w autostrzykawce z pralidoksymem może spowodować ostry atak jaskry u osób predysponowanych, przyspieszyć wystąpienie całkowitej niedrożności w przypadku zwężenia odźwiernika oraz zatrzymania moczu u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego.5
Substancje pomocnicze w preparacie z pralidoksymem
Autostrzykawka z pralidoksymem zawiera 40 mg alkoholu benzylowego jako substancji pomocniczej. Alkohol benzylowy jest przeciwwskazany u wcześniaków i noworodków, a u niemowląt i dzieci do 3. roku życia może wywoływać zatrucia i reakcje rzekomoanafilaktyczne. Jest to istotne ograniczenie w stosowaniu preparatu w populacji pediatrycznej.6
Przeciwwskazania u dzieci i młodzieży
Pralidoksym, jako składnik zestawu IZAS-05, nie jest przewidziany do stosowania u dzieci. Przeciwwskazanie to wynika zarówno z obecności substancji pomocniczych (alkohol benzylowy), jak i z profilu farmakologicznego substancji czynnych wchodzących w skład zestawu.7
Dodatkowe ostrzeżenia związane z zestawem IZAS-05
Ostrzeżenia dotyczące atropiny
W zestawie IZAS-05 atropina występuje zarówno jako samodzielny preparat (Autostrzykawka ATROPINA, 2 mg/2 mL), jak i w połączeniu z pralidoksymem. Należy zachować szczególną ostrożność podczas jej stosowania u pacjentów z określonymi schorzeniami. U pacjentów z chorobami układu oddechowego podanie atropiny może prowadzić do zablokowania wydzielania gruczołowego, co w konsekwencji powoduje zagęszczenie wydzieliny, pogorszenie wentylacji i nasilenie duszności.8
Atropinę należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów ze zwiększoną temperaturą ciała (ze względu na możliwość jej dalszego podwyższenia), nadczynnością tarczycy, chorobami wątroby lub nerek oraz z nadciśnieniem tętniczym. Pacjent otrzymujący atropinę nie powinien przebywać w pomieszczeniach o wysokiej temperaturze.9
Szczególną ostrożność należy zachować podczas stosowania atropiny u pacjentów z tachyarytmią, zastoinową niewydolnością serca oraz dławicą piersiową. Atropina, podobnie jak inne leki cholinolityczne, u pacjentów z neuropatią autonomicznego układu nerwowego wymaga wyjątkowej ostrożności.10
Ze względu na działanie rozkurczające na mięśniówkę gładką przewodu pokarmowego, atropina może opóźniać opróżnianie zawartości żołądka. Dlatego też należy zachować ostrożność przy jej stosowaniu u osób z chorobą wrzodową żołądka, chorobą refluksową przełyku, przepukliną rozworu przełykowego z zapaleniem przełyku, biegunką lub zakażeniem przewodu pokarmowego.11
Ostrzeżenia dotyczące diazepamu
Diazepam, występujący w zestawie IZAS-05 jako Autostrzykawka DIAZEPAM (10 mg/2 mL), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, przewlekłą niewydolnością płuc, jaskrą z zamkniętym kątem przesączania oraz zaburzeniami organicznymi mózgowia, zwłaszcza z miażdżycą.12
Diazepam może nasilać działanie innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy, dlatego należy unikać ich jednoczesnego stosowania. Po zastosowaniu diazepamu, podobnie jak w przypadku innych benzodiazepin, może wystąpić niepamięć następowa.13
Diazepam nie jest zalecany w leczeniu podstawowym chorób psychicznych. Nie należy go stosować u pacjentów ze stanami fobii lub natręctw, ani w monoterapii u pacjentów z depresją lub lękiem skojarzonym z depresją ze względu na zwiększone ryzyko samobójstwa w tej grupie pacjentów. Diazepam należy stosować bardzo ostrożnie u pacjentów z wywiadem nadużywania alkoholu lub leków.14
Podobnie jak w przypadku innych benzodiazepin, diazepam należy stosować z maksymalną ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami osobowości. U pacjentów z depresją lub ujawniających zachowania agresywne, w tym autoagresywne, wpływ benzodiazepin na procesy hamowania może zwiększać ryzyko próby samobójczej.15
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową zaleca się zmniejszenie dawek diazepamu ze względu na ryzyko depresji oddechowej. Diazepam nie jest wskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, ponieważ może wywołać objawy encefalopatii.16
Ryzyko uzależnienia i objawy odstawienia
Ryzyko uzależnienia przy krótkotrwałym stosowaniu diazepamu jest niewielkie, jednak objawy odstawienia benzodiazepin mogą wystąpić nawet po krótkotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Do objawów odstawienia należą: bóle głowy, bóle mięśni, nasilone stany lękowe, napięcie emocjonalne, niepokój, splątanie i drażliwość. W cięższych przypadkach mogą wystąpić: odrealnienie, depersonalizacja, nadwrażliwość na bodźce słuchowe, światło i dotyk, uczucie mrowienia i drętwienia kończyn, halucynacje lub napady padaczkowe.17
Przy stosowaniu diazepamu dłużej niż kilka dni należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia objawów odstawienia. Po zaprzestaniu podawania leku może nastąpić nasilenie bezsenności i lęku, które były pierwotnym wskazaniem do zastosowania diazepamu. Mogą temu towarzyszyć inne zaburzenia, takie jak zmiany nastroju, zaburzenia snu i niepokój.18
Po wielokrotnym podaniu diazepamu w okresie kilku tygodni może dojść do zmniejszenia skuteczności jego działania nasennego. Przy zmianie leku z grupy benzodiazepin o długim czasie działania na benzodiazepinę o krótkim czasie działania należy zachować ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia objawów odstawienia.19
Zaburzenia pamięci
Benzodiazepiny, w tym diazepam, mogą wywoływać niepamięć następową. Stan ten występuje najczęściej po kilku godzinach od przyjęcia leku.20
Reakcje psychotyczne i paradoksalne
Podczas stosowania benzodiazepin opisywano reakcje takie jak: niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresywność, urojenia, ataki furii, koszmary senne, omamy, psychozy, niewłaściwe zachowanie i inne zaburzenia zachowania. W przypadku wystąpienia takich objawów należy przerwać stosowanie leku. Ryzyko wystąpienia wymienionych działań niepożądanych jest większe u dzieci i osób w podeszłym wieku.21
Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Zestaw IZAS-05 zawiera szereg substancji pomocniczych, których obecność wymaga uwzględnienia przy stosowaniu:
- Alkohol benzylowy – przeciwwskazany u wcześniaków i noworodków. Autostrzykawka z diazepamem zawiera 30 mg alkoholu benzylowego, a autostrzykawka z pralidoksymem 40 mg. Substancja ta może powodować zatrucia i reakcje rzekomoanafilaktyczne u niemowląt i dzieci do 3 lat.22
- Etanol – produkt zawiera 200 mg etanolu w dawce. Należy to uwzględnić podczas podawania produktu kobietom ciężarnym, karmiącym piersią, dzieciom oraz osobom z grupy wysokiego ryzyka, takim jak pacjenci z chorobą wątroby lub padaczką. Etanol jest szkodliwy dla osób z chorobą alkoholową.23
- Sodu benzoesan – ze względu na jego obecność, produkt leczniczy może zwiększać ryzyko wystąpienia żółtaczki u noworodków.24
- Glikol propylenowy – może wywoływać objawy podobne do tych występujących po spożyciu alkoholu.25
Dzieci i młodzież
Indywidualny Zestaw Autostrzykawek przeciwko Bojowym Środkom Trującym IZAS-05 nie jest przewidziany do stosowania u dzieci.26
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania