Właściwości farmakokinetyczne
Miedzi siarczan

Właściwości farmakokinetyczne miedzi siarczanu

Miedzi siarczan pięciowodny stanowi istotny składnik preparatu Pediaven NN1, roztworu do infuzji stosowanego w żywieniu pozajelitowym. W preparacie tym miedzi siarczan pięciowodny występuje w stężeniu 0,23 mg na 250 ml roztworu, co daje 0,92 mg na 1000 ml. Odpowiada to zawartości miedzi w ilości 57,5 µg na 250 ml i 230 µg na 1000 ml roztworu gotowego do użycia.¹

Transport miedzi we krwi

Po podaniu dożylnym miedź pochodząca z siarczanu miedzi jest transportowana we krwi głównie przez białka transportujące. W przypadku miedzi kluczową rolę odgrywa ceruloplazmina, która jest głównym białkiem odpowiedzialnym za transport tego pierwiastka w organizmie. Dodatkowo miedź może być również transportowana przez albuminy osocza, które stanowią uniwersalny nośnik dla wielu pierwiastków śladowych w tym Cu, Mn i Zn.²

Magazynowanie miedzi w organizmie

Miedź po wchłonięciu do krwiobiegu podlega procesowi magazynowania w tkankach. Procesy te wymagają obecności specyficznych białek. W przypadku miedzi są to przede wszystkim metalotioneiny – grupa białek bogatych w grupy tiolowe, które wiążą metale, w tym miedź. Metalotioneiny pełnią istotną rolę w utrzymaniu homeostazy miedzi w organizmie, jak również w przypadku innych pierwiastków śladowych kationowych (Zn, Mn).³

Wydalanie miedzi z organizmu

Miedź, jako pierwiastek śladowy kationowy, jest głównie wydalana z organizmu z żółcią. Droga ta stanowi podstawową ścieżkę eliminacji miedzi z ustroju. Warto zauważyć, że jest to charakterystyczna cecha pierwiastków śladowych kationowych, do których oprócz miedzi zaliczamy również mangan i cynk.⁴

Porównanie z metabolizmem po podaniu dojelitowym

Istotnym aspektem farmakokinetyki miedzi siarczanu jest fakt, że nie odnotowano szczególnych różnic w metabolizmie i wydalaniu składników odżywczych podawanych drogą dożylną w porównaniu do podania dojelitowego. Dotyczy to również miedzi siarczanu pięciowodnego zawartego w preparacie Pediaven NN1. Oznacza to, że procesy metaboliczne zachodzące po podaniu dożylnym są analogiczne do tych obserwowanych po podaniu doustnym, mimo omijania etapu wchłaniania w przewodzie pokarmowym.⁵

Zestawienie procesów metabolicznych miedzi w organizmie

⁶

Znaczenie kliniczne właściwości farmakokinetycznych

Znajomość właściwości farmakokinetycznych miedzi siarczanu ma istotne znaczenie w kontekście stosowania preparatu Pediaven NN1. Roztwór ten, zawierający w swoim składzie 0,23 mg miedzi siarczanu pięciowodnego na 250 ml (co odpowiada 57,5 µg miedzi), jest podawany drogą infuzji dożylnej. Przy podawaniu pozajelitowym miedź omija etap wchłaniania w przewodzie pokarmowym i trafia bezpośrednio do krwiobiegu, gdzie jest natychmiast wiązana z białkami transportującymi i dystrybuowana do tkanek.⁷

Miedzi siarczan pięciowodny jest składnikiem preparatu Pediaven NN1, którego osmolarność po zmieszaniu wynosi około 715 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 4,8-5,5. Parametry te są istotne dla zapewnienia odpowiedniej stabilności miedzi w roztworze i jej optymalnej biodostępności po podaniu.⁸