Wskazania do stosowania
Kwas L-asparaginowy

Kwas L-asparaginowy jest kluczowym aminokwasem w preparatach do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (1,91 g/1000 ml) oraz Aminomel 12,5E (2,39 g/1000 ml). Pełni on istotną rolę w syntezie białek, cyklu mocznikowym oraz procesach energetycznych komórki, co uzasadnia jego zastosowanie u pacjentów w stanach katabolicznych. Preparaty te, zawierające odpowiednio 100 g/l i 125 g/l aminokwasów z elektrolitami, są stosowane w intensywnym wsparciu metabolicznym po ciężkich urazach, w ostrych i przewlekłych chorobach wymagających żywienia pozajelitowego (np. niedrożność jelit, ostre zapalenie trzustki, choroby zapalne jelit, niedożywienie nowotworowe) oraz w okresie okołooperacyjnym dużych zabiegów chirurgicznych. Terapia ta wspomaga regenerację tkanek i zapobiega katabolizmowi białek ustrojowych.

Wskazania do stosowania kwasu L-asparaginowego

Kwas L-asparaginowy stanowi istotny składnik preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E i Aminomel 12,5E. Substancja ta jest jednym z aminokwasów niezbędnych do prawidłowej syntezy białek w organizmie i jest stosowana w ramach kompleksowego żywienia pozajelitowego.1 2

Zastosowanie w terapii żywieniowej

Kwas L-asparaginowy, jako składnik preparatów Aminomel, jest wskazany do podawania jako element żywienia pozajelitowego, zapewniający podaż składników niezbędnych do syntezy białka. Szczególnie istotne jest zastosowanie u pacjentów w następujących stanach klinicznych:3 4

5 6

Wskazania perioperacyjne

W kontekście leczenia chirurgicznego, roztwory zawierające kwas L-asparaginowy mogą być stosowane w całym okresie okołooperacyjnym. Wskazane jest podawanie preparatów w przypadku dużych zabiegów operacyjnych przebiegających z dużym niedoborem białka – zarówno przed, w trakcie, jak i po operacji. Terapia taka wspomaga procesy regeneracji tkanek i zapobiega nadmiernemu katabolizmowi białek ustrojowych.7 8

Łączenie z innymi składnikami odżywczymi

Należy podkreślić, że w żywieniu pozajelitowym roztwory aminokwasów zawierające kwas L-asparaginowy powinny być zazwyczaj łączone z roztworami węglowodanów. Ma to na celu pokrycie zapotrzebowania energetycznego organizmu, co jest niezbędne dla prawidłowego wykorzystania aminokwasów do procesów anabolicznych, a nie jako źródło energii.9 10

Zawartość kwasu L-asparaginowego w preparatach do żywienia pozajelitowego

W dostępnych preparatach kwas L-asparaginowy występuje w następujących stężeniach:11 12

Preparat Zawartość kwasu L-asparaginowego (g/1000 ml)
Aminomel 10E 1,91 g
Aminomel 12,5E 2,39 g

Kwas L-asparaginowy stanowi część zrównoważonej kompozycji aminokwasów w tych preparatach, gdzie występuje wraz z innymi aminokwasami zarówno endo- jak i egzogennymi, tworząc kompletny profil aminokwasowy. Preparaty te różnią się zawartością poszczególnych składników, co pozwala na dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.13 14

Rola metaboliczna kwasu L-asparaginowego

Kwas L-asparaginowy pełni istotne funkcje metaboliczne w organizmie człowieka, które uzasadniają jego zastosowanie w żywieniu pozajelitowym. Aminokwas ten uczestniczy w cyklu mocznikowym, syntezie białek oraz procesach energetycznych komórki. Jego obecność w preparatach do żywienia pozajelitowego jest niezbędna dla zapewnienia prawidłowej gospodarki azotowej organizmu, szczególnie u pacjentów w stanach katabolicznych.15 16

Tryb podawania preparatów z kwasem L-asparaginowym

Preparaty zawierające kwas L-asparaginowy są podawane w formie roztworu do infuzji. Aminomel 10E zawiera 100 g/l aminokwasów z elektrolitami, natomiast Aminomel 12,5E zawiera 125 g/l aminokwasów z elektrolitami. Oba preparaty są jałowymi roztworami, nie zawierającymi pirogenów.17 18

Dobór odpowiedniego preparatu zawierającego kwas L-asparaginowy powinien uwzględniać stan kliniczny pacjenta, jego całkowite zapotrzebowanie na białko i aminokwasy, a także wartości parametrów biochemicznych i metabolicznych.19 20

Wskazania kliniczne – podsumowanie

Podsumowując, kwas L-asparaginowy jako składnik preparatów do żywienia pozajelitowego jest wskazany w następujących sytuacjach klinicznych:21 22

  1. Stany po ciężkich urazach i urazach mnogich – pacjenci z rozległymi obrażeniami tkanek, złamaniami, oparzeniami wymagający intensywnego wsparcia metabolicznego
  2. Ostre i przewlekłe choroby wymagające stosowania żywienia pozajelitowego:
  3. Okres okołooperacyjny w przypadku dużych zabiegów chirurgicznych:
    • Przed operacją – dla poprawy stanu odżywienia pacjentów niedożywionych
    • W trakcie operacji – jako element terapii żywieniowej
    • Po operacji – dla wsparcia gojenia ran i procesów anabolicznych

23 24

Należy pamiętać, że przygotowanie i stosowanie preparatów zawierających kwas L-asparaginowy powinno odbywać się zgodnie z zasadami żywienia pozajelitowego, a decyzja o włączeniu terapii i doborze preparatu powinna być podejmowana indywidualnie dla każdego pacjenta, z uwzględnieniem jego stanu klinicznego i zapotrzebowania metabolicznego.25 26

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl