Przeciwwskazania stosowania
Kobalt

Kobalt w preparacie Pediaven G20, stosowanym w żywieniu pozajelitowym, występuje w postaci chlorku kobaltu sześciowodnego w dawce 0,61 mg, co odpowiada 150 μg czystego kobaltu na 1000 ml roztworu po zmieszaniu. Preparat zawiera również glukozę (200 g), aminokwasy (20 g) oraz elektrolity i mikroelementy, takie jak sód (30 mmol), potas (25 mmol), wapń (6 mmol), magnez (4 mmol) i inne. Osmolarność roztworu wynosi około 1400 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 4,8–5,5, co jest istotne przy ocenie możliwości podania u pacjentów z zaburzeniami kwasowo-zasadowymi. Roztwór powinien być przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtego i wolny od cząstek stałych.

Przeciwwskazania stosowania kobaltu: Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tej substancji?

Kobalt, jako mikroelement znajdujący się w preparatach do żywienia pozajelitowego, podlega ścisłym restrykcjom dotyczącym jego stosowania w określonych stanach klinicznych. W produkcie leczniczym Pediaven G20, roztwór do infuzji, kobalt występuje w postaci chlorku kobaltu sześciowodnego w ilości 0,61 mg, co odpowiada 150 μg czystego kobaltu w 1000 ml roztworu po zmieszaniu. 1

Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania preparatów zawierających kobalt

Stosowanie preparatów zawierających kobalt, w tym Pediaven G20, jest bezwzględnie przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na kobalt lub którąkolwiek inną substancję czynną bądź pomocniczą zawartą w preparacie
  • Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów
  • Ciężka niewydolność nerek bez możliwości przeprowadzenia dializy
  • Ciężka, niekontrolowana hiperglikemia

2

Przeciwwskazania związane ze stanem pacjenta

Preparaty zawierające kobalt, jak Pediaven G20, nie powinny być stosowane u pacjentów w niestabilnym stanie ogólnym, który może obejmować, ale nie jest ograniczony do następujących stanów klinicznych:

  • Ciężki stan pourazowy
  • Niewyrównana cukrzyca
  • Ostra faza wstrząsu krążeniowego
  • Ciężka kwasica metaboliczna
  • Ciężki zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (wstrząs septyczny)
  • Śpiączka hiperosmolarna

3

Przeciwwskazania metaboliczne i elektrolitowe

Roztwory zawierające kobalt, takie jak Pediaven G20, są przeciwwskazane w przypadku patologicznie zwiększonego stężenia w osoczu któregokolwiek z elektrolitów zawartych w produkcie leczniczym. Szczególną uwagę należy zwrócić na stężenie kobaltu, którego nadmiar może prowadzić do zaburzeń metabolicznych. 4

Ponadto, preparaty zawierające kobalt nie powinny być podawane pacjentom w stanie ciężkiego niedożywienia z ryzykiem wystąpienia „zespołu szoku pokarmowego”, który może wystąpić przy gwałtownym wprowadzeniu pełnego żywienia pozajelitowego u pacjentów z ciężkim niedożywieniem. 5

Przeciwwskazania związane z układem krążenia i stanem nawodnienia

Ze względu na formę podania preparatów zawierających kobalt (infuzja dożylna), należy uwzględnić również ogólne przeciwwskazania do podawania infuzji dożylnej, w szczególności:

  • Ostry obrzęk płuc
  • Przewodnienie
  • Nieleczona niewydolność serca
  • Odwodnienie hipotoniczne

6

Kobalt jako składnik żywienia pozajelitowego

Kobalt w preparacie Pediaven G20 stanowi istotny mikroelement dostarczany w ramach kompletnego żywienia pozajelitowego. Należy pamiętać, że roztwór po zmieszaniu zawartości dwóch komór (aminokwasów i glukozy) powinien być przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtego i wolny od cząstek stałych. 7

Osmolarność roztworu wynosi około 1400 mOsm/l, a pH zawiera się w zakresie 4,8–5,5, co może mieć znaczenie przy ocenie możliwości podania preparatu zawierającego kobalt u pacjentów z zaburzeniami gospodarki kwasowo-zasadowej. 8

Parametr Wartość w 1000 ml Pediaven G20
Kobalt 150 µg
Glukoza 200 g
Aminokwasy 20 g
Azot całkowity 2,85 g
Energia całkowita 880 kcal
Energia pozabiałkowa 800 kcal
Sód 30 mmol
Potas 25 mmol
Wapń 6 mmol
Magnez 4 mmol
Chlorki 39 mmol
Fosforany 8 mmol
Chrom 20 µg
Miedź 255 µg
Żelazo 500 µg
Fluor 500 µg
Jod 50 µg
Mangan 100 µg
Molibden 50 µg
Selen 35 µg
Cynk 2000 µg

9

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl