Dawkowanie i sposób podawania
Flumazenil
Flumazenil jest selektywnym antagonistą receptorów benzodiazepinowych, stosowanym do odwracania sedacji i leczenia przedawkowania benzodiazepin. Dawkowanie flumazenilu wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz rodzaju i dawki zastosowanych benzodiazepin. W anestezjologii zalecana dawka początkowa wynosi 0,2 mg i.v. podawane w ciągu 15 sekund, z możliwością powtarzania dawek 0,1 mg co 60 sekund do maksymalnej dawki 1,0 mg. W intensywnej terapii dawka początkowa to 0,3 mg i.v., z powtarzaniem 0,1 mg co 60 sekund do maksymalnej dawki 2,0 mg lub wlewem dożylnym 0,1-0,4 mg/h, który należy przerywać co 6 godzin w celu oceny nawrotu sedacji. U dzieci powyżej 1 roku życia dawka początkowa wynosi 0,01 mg/kg mc. (maksymalnie 0,2 mg), z możliwością powtarzania do maksymalnej dawki 0,05 mg/kg mc. lub 1 mg. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożne dostosowanie dawkowania ze względu na zwiększoną wrażliwość i opóźnioną eliminację flumazenilu, natomiast u pacjentów z niewydolnością nerek modyfikacja dawkowania nie jest konieczna.
Dawkowanie i sposób podawania flumazenilu
Flumazenil jest antagonistą receptora benzodiazepinowego, stosowanym do znoszenia sedacji wywołanej benzodiazepinami oraz w leczeniu przedawkowania benzodiazepin. Dawkowanie flumazenilu należy dostosować indywidualnie w zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz rodzaju zastosowanych benzodiazepin.1 2
Dawkowanie u dorosłych
W anestezjologii
W zastosowaniach anestezjologicznych zalecana dawka początkowa flumazenilu wynosi 0,2 mg podawana dożylnie w ciągu 15 sekund. Jeśli pożądany stan świadomości pacjenta nie zostanie osiągnięty w ciągu 60 sekund, można podać kolejną dawkę 0,1 mg. W razie potrzeby dawkę 0,1 mg można powtarzać w odstępach 60-sekundowych, do osiągnięcia całkowitej maksymalnej dawki 1,0 mg.3 4
Zazwyczaj wymagana dawka flumazenilu wynosi od 0,3 mg do 0,6 mg, jednak może się różnić w zależności od indywidualnych cech pacjenta oraz rodzaju zastosowanych benzodiazepin.5 6
W intensywnej terapii
W intensywnej terapii zalecana dawka początkowa flumazenilu wynosi 0,3 mg, podawana dożylnie w ciągu 15 sekund. Jeśli pożądany stan świadomości pacjenta nie zostanie osiągnięty w ciągu 60 sekund, można podać kolejną dawkę 0,1 mg i powtarzać ją w odstępach 60-sekundowych do całkowitej maksymalnej dawki 2,0 mg lub do momentu wybudzenia się pacjenta.7 8
W przypadku nawracającej senności można zastosować kolejne wstrzyknięcie (bolus) flumazenilu lub wlew dożylny w dawce 0,1-0,4 mg/h. Dawkę i szybkość wlewu należy dostosować indywidualnie w celu osiągnięcia pożądanego stanu świadomości pacjenta.9 10
Wlew dożylny należy przerywać co 6 godzin w celu sprawdzenia, czy nastąpił nawrót sedacji.11 12
Jeżeli po zastosowaniu wielokrotnych dawek flumazenilu nie następuje istotna poprawa świadomości lub czynności oddechowej pacjenta, należy przypuszczać, że przyczyną tego stanu nie jest działanie benzodiazepin.13 14
Aby uniknąć wystąpienia objawów odstawienia u pacjentów długo leczonych dużymi dawkami benzodiazepin w oddziałach intensywnej terapii, dawkowanie flumazenilu musi być dostosowywane indywidualnie, a produkt podawany w powolnym wstrzyknięciu.15 16
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Brak jest szczegółowych danych dotyczących stosowania flumazenilu u osób w podeszłym wieku. Należy jednak pamiętać, że jest to populacja zazwyczaj bardziej wrażliwa na działanie produktów leczniczych, dlatego należy zachować ostrożność przy podawaniu flumazenilu w tej grupie pacjentów.17 18
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby eliminacja flumazenilu może być opóźniona, dlatego zaleca się ostrożne dostosowywanie dawkowania.19 20
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania flumazenilu.21 22
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Dzieci w wieku powyżej 1 roku życia
W celu odwrócenia sedacji wywołanej benzodiazepinami u dzieci w wieku powyżej 1 roku życia, zalecana dawka początkowa flumazenilu wynosi 0,01 mg/kg mc. (maksymalnie 0,2 mg), podawana dożylnie w ciągu 15 sekund. Jeżeli po 45-sekundowym okresie oczekiwania nie uzyskano pożądanego stanu świadomości, można podać kolejną dawkę 0,01 mg/kg mc. (maksymalnie 0,2 mg). W razie potrzeby dawkę można powtarzać w odstępach 60-sekundowych (maksymalnie 4 razy), do całkowitej maksymalnej dawki 0,05 mg/kg mc. lub 1 mg, w zależności od tego, która dawka jest mniejsza.23 24
Dawkowanie należy dostosowywać do indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności wielokrotnego podawania flumazenilu dzieciom w celu zniesienia sedacji.25 26
Dzieci w wieku poniżej 1 roku życia
Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania flumazenilu u dzieci w wieku poniżej 1 roku życia. Dlatego w tej grupie wiekowej flumazenil należy podawać wyłącznie w sytuacji, gdy potencjalna korzyść z jego stosowania jest większa niż możliwe ryzyko.27 28
Sposób podawania
Flumazenil powinien być podawany dożylnie przez anestezjologa lub innego doświadczonego lekarza. Może być stosowany z innymi metodami resuscytacji.29 30
Flumazenil może być podawany:
- We wstrzyknięciach dożylnych (bolus)31
- We wlewie dożylnym (rozcieńczony lub nierozcieńczony)32
Produkt leczniczy jest przeznaczony wyłącznie do jednokrotnego użycia. Przed użyciem należy obejrzeć roztwór i używać wyłącznie wówczas, gdy jest przejrzysty i nie zawiera wytrąconych cząstek.33 34
Szczegółowe informacje na temat dawkowania flumazenilu – tabela dawkowania
| Grupa pacjentów | Wskazanie | Dawka początkowa | Dawka podtrzymująca | Maksymalna dawka całkowita | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| Dorośli | Anestezjologia | 0,2 mg i.v. (podawane w ciągu 15 sekund) |
0,1 mg i.v. co 60 sekund w razie potrzeby | 1,0 mg | Zwykle potrzebna dawka wynosi 0,3-0,6 mg |
| Intensywna terapia | 0,3 mg i.v. (podawane w ciągu 15 sekund) |
0,1 mg i.v. co 60 sekund w razie potrzeby lub wlew dożylny 0,1-0,4 mg/h |
2,0 mg | Wlew należy przerywać co 6 godzin w celu oceny nawrotu sedacji | |
| Dzieci >1 roku życia | Zniesienie sedacji wywołanej benzodiazepinami | 0,01 mg/kg m.c. i.v. (maks. 0,2 mg) (podawane w ciągu 15 sekund) |
0,01 mg/kg m.c. i.v. (maks. 0,2 mg) co 60 sekund w razie potrzeby (maks. 4 powtórzenia) |
0,05 mg/kg m.c. lub 1 mg (w zależności od tego, która dawka jest mniejsza) |
Dawkę należy dostosować do indywidualnej odpowiedzi pacjenta |
| Dzieci <1 roku życia | Zniesienie sedacji wywołanej benzodiazepinami | Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa – stosować tylko gdy korzyści przewyższają ryzyko | Zachować szczególną ostrożność | ||
| Pacjenci w podeszłym wieku | Wszystkie wskazania | Jak u dorosłych, ale z zachowaniem szczególnej ostrożności | Populacja bardziej wrażliwa na działanie benzodiazepin | ||
| Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby | Wszystkie wskazania | Ostrożne dostosowywanie dawkowania | Możliwe opóźnione wydalanie flumazenilu | ||
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek | Wszystkie wskazania | Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania | – | ||
Dodatkowe uwagi dotyczące dawkowania flumazenilu
Podczas podawania flumazenilu należy uwzględnić następujące kwestie związane z dawkowaniem:
- U pacjentów długo leczonych dużymi dawkami benzodiazepin w oddziałach intensywnej terapii, dawkowanie flumazenilu musi być dostosowywane indywidualnie, a produkt podawany w powolnym wstrzyknięciu, aby uniknąć wystąpienia objawów odstawienia.35
- Jeżeli po zastosowaniu wielokrotnych dawek flumazenilu nie następuje istotna poprawa świadomości lub czynności oddechowej pacjenta, należy rozważyć, że przyczyną tego stanu nie jest działanie benzodiazepin.36
- W przypadku nawrotu sedacji można zastosować kolejne bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne (bolus) flumazenilu lub wlew dożylny.37
- Flumazenil może być stosowany jednocześnie z innymi metodami reanimacyjnymi.38
Dawkowanie u pacjentów pediatrycznych, szczególnie poniżej 1 roku życia, powinno być przeprowadzane ze szczególną ostrożnością ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej.39
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania