Właściwości farmakokinetyczne
Fitomenadion

Fitomenadion (witamina K1) wykazuje 100% biodostępność po podaniu dożylnym (preparaty Viantan, Vitalipid N), natomiast biodostępność po podaniu domięśniowym (Vitacon) wynosi około 50%. Po absorpcji, około 90% witaminy K1 wiąże się z lipoproteinami w osoczu, a jej głównym miejscem magazynowania jest wątroba, choć kumulacja jest krótkotrwała. Po podaniu domięśniowym dawki 10 mg stężenie fitomenadionu w osoczu osiąga 10–20 μg/l, co znacznie przekracza fizjologiczne wartości 0,4–1,2 μg/l. Okres półtrwania witaminy K1 w osoczu wynosi 1,5–3 godziny, co odróżnia ją od innych witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, które wykazują dłuższe wydalanie i tendencję do kumulacji.

Właściwości farmakokinetyczne fitomenadionu

Fitomenadion (witamina K1) jest naturalną postacią witaminy K, rozpuszczalną w tłuszczach, która odgrywa kluczową rolę w procesach krzepnięcia krwi. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tej substancji z uwzględnieniem różnych aspektów jej wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania.1

Wchłanianie fitomenadionu

Fitomenadion, jako składnik fizjologiczny organizmu, charakteryzuje się pełną, 100-procentową biodostępnością po podaniu drogą dożylną, co jest charakterystyczne dla preparatów takich jak Viantan czy Vitalipid N. W przypadku podania domięśniowego, jak w produkcie Vitacon, biodostępność jest ograniczona i wynosi około 50%.2 3

Dystrybucja w organizmie

Po wchłonięciu do krwiobiegu, fitomenadion jest rozprowadzany w organizmie w podobny sposób, jak witamina K dostarczana drogą doustną wraz z pożywieniem. W osoczu aż 90% witaminy K1 wiąże się z lipoproteinami, co wpływa na jej dystrybucję w organizmie. Witamina K, w przeciwieństwie do innych witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, kumuluje się głównie w wątrobie, jednak jest przechowywana w organizmie stosunkowo krótko.4 5 6

Stężenia w osoczu

Po podaniu domięśniowym dawki 10 mg witaminy K1 (Vitacon), stężenie substancji w osoczu osiąga poziom 10 do 20 mikrogramów/l, co znacznie przewyższa typowe fizjologiczne stężenie fitomenadionu, które zwykle mieści się w zakresie od 0,4 do 1,2 mikrogramów/l.7

Metabolizm

Fitomenadion, podobnie jak inne witaminy zawarte w preparatach dożylnych (Vitalipid N Adult, Vitalipid N Infant), podlega takim samym procesom metabolicznym jak witamina K1 pochodząca z diety doustnej. Procesy te obejmują szereg przemian biochemicznych, które umożliwiają wykorzystanie witaminy K w procesach fizjologicznych, głównie w kaskadzie krzepnięcia krwi.8 9 10

Eliminacja i wydalanie

Fitomenadion charakteryzuje się stosunkowo krótkim okresem półtrwania w osoczu, wynoszącym około 1,5 do 3 godzin. Jest to cecha odróżniająca witaminę K od innych witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, które generalnie są wydalane wolniej niż witaminy rozpuszczalne w wodzie. Mimo że witamina K należy do grupy witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, nie wykazuje tendencji do długotrwałej kumulacji w organizmie i związanego z tym potencjału toksycznego, jaki obserwuje się w przypadku witamin A i D.11 12

Porównanie farmakokinetyki w zależności od drogi podania

Właściwości farmakokinetyczne fitomenadionu różnią się w zależności od drogi podania. Podanie dożylne zapewnia 100% biodostępność, co jest istotne w przypadku preparatów takich jak Viantan i Vitalipid N (Adult i Infant). Natomiast podanie domięśniowe (Vitacon) skutkuje około 50% biodostępnością.13 14

Dawkowanie a parametry farmakokinetyczne

W dostępnych produktach leczniczych zawierających fitomenadion, dawki tej substancji różnią się znacząco: od 15-20 μg w preparatach Vitalipid N Adult i Vitalipid N Infant, do 10 mg w produktach Vitacon. Te różnice w dawkowaniu mają istotny wpływ na osiągane stężenia w osoczu i czas utrzymywania się terapeutycznych poziomów witaminy K1 w organizmie.15 16 17

Znaczenie kliniczne właściwości farmakokinetycznych

Zrozumienie właściwości farmakokinetycznych fitomenadionu ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie w kontekście jego stosowania w profilaktyce i leczeniu krwawień związanych z niedoborem witaminy K. Krótki okres półtrwania i brak tendencji do kumulacji w organizmie sprawiają, że w przypadkach wymagających długotrwałego utrzymywania terapeutycznych stężeń witaminy K1 może być konieczne powtarzane podawanie preparatu. Z drugiej strony, cechy te minimalizują ryzyko wystąpienia działań toksycznych związanych z nadmierną kumulacją substancji.18 19

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl