Właściwości farmakokinetyczne
Bromek rokuronium

Właściwości farmakokinetyczne bromku rokuronium

Bromek rokuronium, substancja aktywna zawarta w produkcie leczniczym Rocuronium bromide hameln, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego zastosowanie kliniczne jako środka zwiotczającego mięśnie szkieletowe. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę właściwości farmakokinetycznych tej substancji z podziałem na kluczowe procesy.¹

Profil farmakokinetyczny u dorosłych

Po dożylnym podaniu bromku rokuronium w postaci szybkiego wstrzyknięcia (bolus), profil stężenia substancji w osoczu wykazuje charakterystyczny trójfazowy przebieg. U zdrowych osób dorosłych średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 73 minuty (95% CI: 66-80 minut). Objętość dystrybucji w niezmieniających się warunkach osiąga wartość 203 ml/kg (95% CI: 193-214 ml/kg), natomiast klirens osoczowy kształtuje się na poziomie 3,7 ml/kg/min (95% CI: 3,5-3,9 ml/kg/min).²

Wpływ wieku i chorób współistniejących

Parametry farmakokinetyczne bromku rokuronium ulegają modyfikacji w określonych grupach pacjentów:

• Pacjenci w podeszłym wieku – klirens osoczowy jest nieznacznie zmniejszony w porównaniu do młodszych pacjentów z prawidłową funkcją nerek³
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek – obserwuje się nieznaczne zmniejszenie klirensu osoczowego⁴
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby – średni okres półtrwania w fazie eliminacji ulega wydłużeniu o 30 minut, a średni klirens osoczowy zmniejsza się o 1 ml/kg/min⁵

Farmakokinetyka w długotrwałym podawaniu

W przypadku ciągłego wlewu dożylnego bromku rokuronium trwającego 20 godzin lub dłużej, stosowanego w celu ułatwienia mechanicznej wentylacji, obserwuje się zwiększenie średniego okresu półtrwania w fazie eliminacji oraz średniej objętości dystrybucji w stanie równowagi stacjonarnej. Kontrolowane badania kliniczne wykazały znaczną zmienność międzyosobniczą tych parametrów, związaną z rodzajem i stopniem niewydolności wielonarządowej oraz indywidualnymi cechami pacjentów.⁶

U pacjentów z niewydolnością wielonarządową parametry farmakokinetyczne kształtują się następująco:

• Średni okres półtrwania w fazie eliminacji: 21,5 ± 3,3 godziny
• Objętość dystrybucji w stanie równowagi: 1,5 ± 0,8 l/kg
• Klirens osoczowy: 2,1 ± 0,8 ml/kg/min

⁷

Wydalanie i metabolizm

Bromek rokuronium jest wydalany zarówno z moczem, jak i z żółcią. Wydalanie z moczem sięga do 40% w okresie 12-24 godzin po podaniu leku. Po wstrzyknięciu znakowanej radioaktywnie substancji średnie wydalanie znacznika wynosi 47% z moczem oraz 43% z kałem w ciągu 9 dni od podania. Około 50% substancji jest odzyskiwane w postaci niezmienionego bromku rokuronium.⁸

Co istotne z klinicznego punktu widzenia, w osoczu krwi nie wykryto żadnych metabolitów bromku rokuronium, co wskazuje na brak znaczącego metabolizmu tej substancji w organizmie.⁹

Farmakokinetyka w populacji pediatrycznej

Profil farmakokinetyczny bromku rokuronium u dzieci i młodzieży został szczegółowo scharakteryzowany w oparciu o analizę farmakokinetyczną populacyjną, wykorzystującą zbiorcze dane farmakologiczne pochodzące z dwóch badań klinicznych. Badania te objęły 146 pacjentów w wieku od 0 do 17 lat, u których zastosowano znieczulenie z użyciem sewofluranu (indukcja) oraz izofluranu/tlenku azotu (podtrzymanie znieczulenia).¹⁰

W populacji pediatrycznej wszystkie parametry farmakokinetyczne wykazują liniową proporcjonalność względem masy ciała, co odzwierciedla podobny klirens wyrażony w l/h/kg. Należy podkreślić, że objętość dystrybucji (l/kg) oraz okres półtrwania w fazie eliminacji (h) zmniejszają się wraz z wiekiem pacjenta.¹¹

Parametry farmakokinetyczne w grupach wiekowych

¹²

Analiza powyższych danych wskazuje na wyraźne różnice w parametrach farmakokinetycznych bromku rokuronium w zależności od wieku pacjenta pediatrycznego. Widoczny jest trend do zmniejszania się objętości dystrybucji oraz okresu półtrwania w fazie eliminacji wraz z wiekiem, co ma istotne znaczenie kliniczne przy określaniu dawkowania u pacjentów pediatrycznych.¹³