Właściwości farmakokinetyczne
Bencyklan

Właściwości farmakokinetyczne bencyklanu

Wchłanianie i dystrybucja

Bencyklan charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu substancja osiąga w czasie od 2 do 8 godzin po podaniu, przy czym typowy czas osiągnięcia maksymalnego stężenia wynosi około 3 godziny. Ze względu na występowanie zjawiska metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie, dostępność biologiczna bencyklanu po podaniu doustnym jest ograniczona i wynosi 25-35%.¹

Dystrybucja bencyklanu w organizmie charakteryzuje się specyficznym wiązaniem z różnymi składnikami krwi. Około 30-40% substancji krążącej we krwi wiąże się z białkami osocza, 30% wiąże się z erytrocytami, a 10% z płytkami krwi. Pozostałe 20% bencyklanu występuje w postaci wolnej (niezwiązanej) frakcji, która odpowiada za działanie farmakologiczne leku.²

Metabolizm

Bencyklan podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, który przebiega głównie dwoma równoległymi szlakami biochemicznymi:

• Dealkilacja – proces prowadzący do powstania pochodnej demetylowej bencyklanu
• Rozszczepienie wiązania eterowego – prowadzące do powstania kwasu benzoesowego, który następnie ulega dalszej biotransformacji do kwasu hipurowego

³

Wydalanie

Większość podanej dawki bencyklanu jest wydalana przez nerki z moczem, głównie w postaci metabolitów. Jedynie niewielka część substancji (2-3%) jest wydalana w postaci niezmienionej. Przeważająca część metabolitów (około 90%) jest wydalana w postaci nieskoniugowanej, podczas gdy metabolity skoniugowane stanowią jedynie niewielką frakcję. W obrębie frakcji koniugowanej około połowa składa się z metabolitów sprzężonych z kwasem glukuronowym.⁴

Parametry farmakokinetyczne

Okres półtrwania bencyklanu w fazie eliminacji mieści się w zakresie 6-10 godzin. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, parametr ten nie ulega istotnym zmianom u pacjentów w podeszłym wieku, ani u osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, co stanowi korzystny profil farmakokinetyczny substancji.⁵

Całkowity klirens bencyklanu wynosi 40 l/godz., natomiast klirens nerkowy jest znacznie niższy i wynosi poniżej 1 l/godz., co potwierdza, że eliminacja bencyklanu zachodzi głównie poprzez metabolizm, a nie poprzez bezpośrednie wydalanie nerkowe substancji macierzystej.⁶