Leksykon składników
na literę „C”

Zawęż listę składników leków poprzez wybór początkowej litery nazwy:

Składniki na „C”, strona 4 z 4

  • chlorfenyraminy maleinian

    Chlorfenyraminy maleinian to organiczny związek chemiczny z grupy antagonistów receptora histaminowego H1, stosowany jako lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji. Działa przez blokowanie receptorów histaminowych H1, co prowadzi do łagodzenia objawów alergii, takich jak kichanie, swędzenie, łzawienie oczu czy wyciek z nosa. Substancja przenika barierę krew-mózg, co wyjaśnia jej działanie sedatywne.

  • Capparis spinosae cortex

    Capparis spinosae cortex (kora kaparownicy ciernistej) to surowiec roślinny pochodzący z krzewu Capparis spinosa, znanego powszechnie jako kaparowiec. W medycynie tradycyjnej i ziołolecznictwie wykorzystywany jest ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne, przeciwreumatyczne i diuretyczne. Kora kaparownicy zawiera flawonoidy, glukozynolany, alkaloidy i związki fenolowe, które odpowiadają za jej aktywność biologiczną.

  • Cichorii intybus semen

    Cichorii intybus semen to nasiona cykorii podróżnika (Cichorium intybus), rośliny z rodziny astrowatych. W medycynie naturalnej i fitoterapii nasiona te są wykorzystywane ze względu na swoje właściwości prozdrowotne, głównie jako środek wspomagający pracę układu trawiennego, wątroby i pęcherzyka żółciowego. Zawierają one inulinę, błonnik, intybinę oraz szereg związków fenolowych i terpenów, które wykazują działanie żółciopędne, żółciotwórcze oraz prebiotyczne.

  • Cassiae occidentalis semen

    Cassiae occidentalis semen to nasiona rośliny Cassia occidentalis (inaczej Senna occidentalis), znanej również jako kawa murzynka lub kawa negro. Substancja ta wykazuje działanie przeczyszczające, przeciwzapalne oraz przeciwbakteryjne. Działa głównie poprzez stymulację perystaltyki jelit i zwiększenie wydzielania wody do światła jelita, co ułatwia pasaż treści pokarmowej.

  • cerebrolizyna

    Cerebrolizyna to preparat biologiczny zawierający mieszaninę neuropeptydów o niskiej masie cząsteczkowej i wolnych aminokwasów, uzyskiwanych z białek mózgu świni. Działa neuroprotekcyjnie i neurotroficznie, stymulując wzrost i różnicowanie komórek nerwowych, usprawniając metabolizm mózgowy oraz poprawiając plastyczność synaptyczną. Mechanizm działania podobny jest do naturalnych czynników neurotroficznych, szczególnie mózgowego czynnika neurotroficznego (BDNF).

  • chlorek amonu

    Chlorek amonu (NH4Cl) to nieorganiczny związek chemiczny o właściwościach zakwaszających, stosowany w medycynie głównie jako środek wykrztuśny oraz jako składnik farmaceutyczny. Jego działanie wykrztuśne polega na pobudzaniu wydzielania śluzu w drogach oddechowych, co ułatwia usuwanie wydzieliny i przyspiesza oczyszczanie dróg oddechowych.

  • crataegi tinctura

    Crataegi tinctura, czyli nalewka z głogu, to preparat roślinny uzyskiwany z kwiatów, liści lub owoców głogu (Crataegus spp.). Substancja ta zawiera szereg związków biologicznie czynnych, głównie flawonoidów (witeksyna, hiperozydy) oraz oligomerycznych procyjanidyn, które wykazują działanie kardioprotekcyjne, poprawiające ukrwienie mięśnia sercowego i rozszerzające naczynia wieńcowe.

  • cytrynian potasu

    Cytrynian potasu to organiczny związek chemiczny, który jest solą potasową kwasu cytrynowego. Działa jako alkalizujący środek moczopędny, co oznacza, że zwiększa pH moczu i zapobiega tworzeniu się kamieni nerkowych, szczególnie tych składających się z kwasu moczowego i szczawianów wapnia. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia cytrynianów w moczu, które wiążą wapń, zmniejszając jego dostępność do tworzenia kamieni.

  • chlorfeniramina

    Chlorfeniramina (maleinian chlorfeniraminy) to lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji należący do grupy alkiloamin. Blokuje ona receptory histaminowe H1, hamując działanie histaminy uwalnianej podczas reakcji alergicznych. Dzięki temu zmniejsza objawy alergii takie jak kichanie, świąd, łzawienie oczu czy wyciek z nosa. Chlorfeniramina przenika przez barierę krew-mózg, co wyjaśnia jej działanie sedatywne.

  • Chamaelirium luteum

    Chamaelirium luteum, znane również jako korzonka gorgoniowa lub „false unicorn root”, to roślina lecznicza stosowana tradycyjnie w medycynie ludowej Ameryki Północnej. Działa głównie na układ hormonalny kobiet, wykazując działanie regulujące poziom hormonów płciowych, szczególnie estrogenów. Mechanizm działania opiera się na zawartości saponin steroidowych i alkaloidów, które mogą wykazywać działanie fitoestrogenowe.

  • Carvi fructus

    Carvi fructus, czyli owoc kminku zwyczajnego (Carum carvi L.), to surowiec roślinny o istotnym znaczeniu w medycynie i farmacji. Głównym mechanizmem działania są zawarte w nim olejki eteryczne (z karwonem i limonem jako głównymi składnikami), które wykazują działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, żółciopędne oraz wiatropędne. Substancje te skutecznie łagodzą dolegliwości trawienne, redukują wzdęcia i uczucie pełności.

  • Chelidonii herba

    Chelidonii herba (ziele glistnika jaskółcze ziele) to surowiec zielarski pozyskiwany z rośliny Chelidonium majus L. (glistnik jaskółcze ziele). Zawiera liczne alkaloidy izochinolinowe, w tym chelidoninę, sanguinarynę, berberynę i koptyzinę, które wykazują działanie żółciotwórcze, żółciopędne, rozkurczowe na mięśnie gładkie dróg żółciowych i przewodu pokarmowego.

  • chlorowodorek azelastyny

    Chlorowodorek azelastyny to substancja czynna o działaniu przeciwhistaminowym drugiej generacji, która wykazuje silne właściwości przeciwalergiczne. Mechanizm działania polega na selektywnym blokowaniu receptorów histaminowych H1, co prowadzi do hamowania objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek. Azelastyna dodatkowo wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie uwalniania mediatorów zapalnych, takich jak leukotrieny i prostaglandyny.

  • chlorowodorek amyleiny

    Chlorowodorek amyleiny to substancja czynna z grupy leków miejscowo znieczulających, należąca do estrów aminobenzoesowych. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co hamuje przewodnictwo nerwowe i powoduje miejscowe znieczulenie. Substancja ta charakteryzuje się szybkim początkiem działania oraz stosunkowo krótkim czasem utrzymywania się efektu znieczulającego.

  • Cocculus indicus

    Cocculus indicus, znany również jako indyjska kokla, to roślina z rodziny Menispermaceae, której owoce zawierają pikrotoksynę – substancję o właściwościach neurotoksycznych. W tradycyjnej medycynie używana była głównie w leczeniu zaburzeń neurologicznych, jednak ze względu na wąski indeks terapeutyczny jej zastosowanie w nowoczesnej medycynie jest ograniczone.

  • Carbo vegetabilis

    Carbo vegetabilis (węgiel drzewny) to substancja stosowana głównie w homeopatii, uzyskiwana poprzez spalanie drewna bukowego w niskiej temperaturze przy ograniczonym dostępie tlenu. W medycynie konwencjonalnej węgiel aktywny (Carbo activatus) stosowany jest jako substancja adsorbująca toksyny i gazy w przewodzie pokarmowym, dzięki swojej porowatej strukturze i dużej powierzchni adsorpcyjnej.

  • Citrullus colocynthis

    Citrullus colocynthis (kolokwinta, gorzki jabłko) to roślina z rodziny dyniowatych, której owoce są stosowane w medycynie tradycyjnej od tysięcy lat. Substancja zawiera liczne biologicznie aktywne związki, w tym glikozydy (głównie kukurbitacyny), flawonoidy, alkaloidy i saponiny, które wykazują działanie przeczyszczające, przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwcukrzycowe.

  • Colchicum autumnale

    Colchicum autumnale, znany również jako zimowit jesienny, to roślina będąca źródłem kolchicyny – alkaloidowego związku o silnym działaniu przeciwzapalnym i przeciwmitotycznym. Substancja ta hamuje polimeryzację tubuliny, blokując proces podziału komórkowego w metafazie. W medycynie kolchicyna wykorzystywana jest głównie w leczeniu ostrych napadów dny moczanowej, gdzie skutecznie hamuje migrację neutrofili do miejsc odkładania się kryształów kwasu moczowego, zmniejszając stan zapalny i ból.

  • cina

    Cina (Artemisia cina) to roślinna substancja lecznicza pozyskiwana z bylicy azjatyckiej, stosowana głównie ze względu na swoje właściwości przeciwpasożytnicze. Zawiera santoninę i inne substancje biologicznie czynne, które wykazują działanie przeciwrobacze, szczególnie skuteczne w zwalczaniu glist, owsików i innych pasożytów jelitowych.

  • corallium rubrum

    Corallium rubrum, znany również jako czerwony koral szlachetny, to materiał pochodzenia naturalnego stosowany od wieków w medycynie tradycyjnej, szczególnie w systemach medycyny chińskiej, ajurwedyjskiej i unani. W kontekście medycznym, czerwony koral zawiera związki wapnia i magnezu, które w niektórych tradycyjnych systemach medycznych są uznawane za pomocne w regulacji metabolizmu tkanki kostnej.

  • cuprum gluconicum

    Cuprum gluconicum (glukonian miedzi) to związek chemiczny zawierający jony miedzi (Cu²⁺) połączone z kwasem glukonowym. Jest stosowany głównie jako suplement mineralny, dostarczający organizmowi miedzi – mikroelementu niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania wielu procesów biologicznych, w tym produkcji czerwonych krwinek, utrzymania zdrowia tkanki łącznej, prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego oraz metabolizmu żelaza.

  • crataegus oxyacantha

    Crataegus oxyacantha, znany również jako głóg dwuszyjkowy, to roślina o właściwościach leczniczych, stosowana głównie w problemach sercowo-naczyniowych. Zawiera flawanoidy, proantocyjanidyny i aminy, które wykazują działanie kardioprotekcyjne poprzez poprawę ukrwienia mięśnia sercowego, delikatne działanie inotropowe dodatnie oraz właściwości przeciwarytmiczne.

  • calcarea carbonica

    Calcarea carbonica (węglan wapnia) to homeopatyczny preparat przygotowywany głównie z wewnętrznej warstwy muszli ostrygi (Ostrea edulis). W medycynie homeopatycznej substancja ta jest stosowana w różnych schorzeniach, w oparciu o zasadę podobieństwa – „podobne leczy podobne” oraz teorię potencjalizacji, według której rozcieńczenie substancji zwiększa jej terapeutyczną skuteczność.

  • calcarea iodata

    Calcarea iodata (jodek wapnia) to substancja łącząca właściwości wapnia i jodu, stosowana głównie w homeopatii. Działa przede wszystkim na układ limfatyczny, gruczoły i tkanki włókniste, wykazując właściwości przeciwzapalne i wspierające metabolizm.

  • calcarea phosphorica

    Calcarea phosphorica (fosforan wapnia) to homeopatyczna substancja mineralna, stosowana głównie w leczeniu zaburzeń wzrostu kości, problemów z uzębieniem oraz stanów związanych z niedoborem wapnia. Działa poprzez wspieranie procesów mineralizacji tkanki kostnej i zębów, a także regulację gospodarki wapniowo-fosforanowej w organizmie.

  • China rubra

    China rubra, znana również jako Cinchona rubra lub kora chinowa czerwona, to substancja pozyskiwana z kory drzewa chinowego (Cinchona officinalis lub Cinchona pubescens). Jest to tradycyjny lek stosowany w homeopatii, zawierający alkaloidy chinowe, przede wszystkim chininę, która ma działanie przeciwgorączkowe, przeciwbólowe i przeciwmalaryczne.

  • Cineraria maritima

    Cineraria maritima, znana również jako Senecio bicolor lub Senecio cineraria, to roślina wykorzystywana w medycynie tradycyjnej, szczególnie w homeopatii do leczenia chorób oczu. Wyciąg z tej rośliny jest stosowany w kroplach do oczu, które mają działanie przeciwzapalne, łagodzące i oczyszczające.

  • Calcarea fluorica

    Calcarea fluorica (fluorek wapnia) to składnik mineralny stosowany w homeopatii, znany także jako Calcium fluoratum. Jest to substancja otrzymywana z naturalnie występującego minerału fluoryt. W medycynie homeopatycznej Calcarea fluorica stosowana jest głównie w leczeniu dolegliwości układu kostno-stawowego, tkanki łącznej oraz skóry.

  • cynk octan

    Octan cynku to substancja czynna zawierająca cynk w połączeniu z kwasem octowym. Cynk jako pierwiastek śladowy odgrywa kluczową rolę w wielu procesach biologicznych, w tym w funkcjonowaniu układu odpornościowego, syntezie białek, gojeniu ran oraz funkcjach enzymatycznych. Octan cynku jest często stosowany w medycynie ze względu na jego dobrą biodostępność.

  • citalopram

    Citalopram jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), który stosowany jest głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz zespołu lęku napadowego. Jego działanie polega na zwiększeniu stężenia serotoniny w synapsach poprzez blokowanie jej wychwytu zwrotnego do neuronu presynaptycznego, co prowadzi do nasilenia przekaźnictwa serotoninergicznego w mózgu.

  • cytrynian

    Cytrynian to sól kwasu cytrynowego, która pełni istotną rolę w wielu procesach metabolicznych organizmu, w tym w cyklu Krebsa. W medycynie jest stosowany jako antykoagulant, przeciwutleniacz oraz regulator kwasowości. Cytryniany są skuteczne w leczeniu i profilaktyce kamicy nerkowej poprzez tworzenie kompleksów z jonami wapnia, co zapobiega formowaniu się kamieni wapniowych.

  • chloroheksydyny diglukonian

    Chloroheksydyny diglukonian to szeroko stosowany w medycynie związek antyseptyczny o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwgrzybiczym i przeciwwirusowym. Substancja ta działa poprzez niszczenie błon komórkowych mikroorganizmów, co prowadzi do ich śmierci. Wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, niektórych wirusów otoczkowych oraz grzybów.

  • chlorowodorek nalbufiny

    Chlorowodorek nalbufiny to półsyntetyczny opioidowy lek przeciwbólowy o działaniu agonistyczno-antagonistycznym. Działa jako częściowy agonista receptorów opioidowych typu kappa oraz antagonista receptorów opioidowych typu mu. Dzięki takiemu mechanizmowi działania nalbufiną skutecznie znosi ból o nasileniu umiarkowanym do silnego, jednocześnie wykazując tzw. „efekt pułapowy” dla depresji oddechowej, co zwiększa jej bezpieczeństwo w porównaniu do czystych agonistów opioidowych.

  • chlorambucyl

    Chlorambucyl to lek przeciwnowotworowy z grupy związków alkilujących, należący do podklasy leków zwanych nitrogenmustardami. Działa on poprzez wiązanie się z DNA komórek, hamując ich podział i w efekcie prowadząc do apoptozy (programowanej śmierci komórki). Chlorambucyl jest szczególnie skuteczny w przypadku powolnie proliferujących nowotworów, takich jak przewlekła białaczka limfocytowa (CLL), chłoniaki nieziarnicze o niskim stopniu złośliwości oraz makroglobulinemia Waldenströma.

  • chlorheksydyny glukonian

    Chlorheksydyny glukonian to szeroko stosowany środek antyseptyczny o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwwirusowym i przeciwgrzybiczym. Wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum drobnoustrojów, zarówno bakterii Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych, w tym szczepów opornych na antybiotyki. Mechanizm działania polega na uszkodzeniu błony komórkowej mikroorganizmów, co prowadzi do wycieku składników wewnątrzkomórkowych i w konsekwencji do śmierci komórki bakteryjnej.

  • cyny chlorek

    Chlorek cyny (SnCl₂) to związek chemiczny stosowany w medycynie głównie ze względu na swoje właściwości ściągające, przeciwzapalne i antyseptyczne. W preparatach dermatologicznych działa poprzez denaturację białek powierzchniowych, co prowadzi do utworzenia ochronnej warstwy na skórze lub błonach śluzowych. Ponadto chlorek cyny ma zdolność do zmniejszania wysięku i hamowania rozwoju drobnoustrojów.

  • Cephaelis ipecacuanha

    Cephaelis ipecacuanha (obecnie klasyfikowana jako Carapichea ipecacuanha) to roślina, z której pozyskuje się emetyną i cefalinę – alkaloidy stosowane w medycynie jako środki wykrztuśne i wymiotne. Preparaty z korzenia ipekakuany w małych dawkach działają wykrztuśnie, zwiększając wydzielanie śluzu w drogach oddechowych i ułatwiając odkrztuszanie, natomiast w większych dawkach wywołują wymioty poprzez drażnienie błony śluzowej żołądka oraz działanie na ośrodek wymiotny w mózgu.

  • chlorowodorek naltreksonu

    Chlorowodorek naltreksonu to antagonista receptorów opioidowych, stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu i opioidów. Substancja ta blokuje receptory opioidowe w mózgu, hamując euforyczne działanie opioidów oraz zmniejszając pragnienie spożycia alkoholu. Naltrekson działa głównie na receptory μ-opioidowe, ale wykazuje również powinowactwo do receptorów κ i δ, dzięki czemu skutecznie przeciwdziała nagrodom neurochemicznym związanym z używaniem substancji uzależniających.

  • Cassia senna

    Cassia senna, znana również jako senes, to roślina lecznicza z rodziny bobowatych, której liście i strąki zawierają związki antrachinonowe, głównie sennozydy A i B. Substancje te działają przeczyszczająco poprzez stymulację perystaltyki jelit i zwiększenie wydzielania wody do światła jelita grubego. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu wchłaniania wody i elektrolitów w jelicie grubym oraz drażnieniu zakończeń nerwowych w ścianie jelita.

  • Cassia angustifolia

    Cassia angustifolia, znana również jako senes indyjski, to roślina lecznicza pochodząca z rodziny bobowatych (Fabaceae). Jej liście i strąki zawierają związki antrachinonowe (sennozydy A i B), które są wykorzystywane jako substancje przeczyszczające w medycynie. Mechanizm działania polega na drażnieniu błony śluzowej jelita grubego, co zwiększa perystaltykę i przyspiesza pasaż treści pokarmowej, jednocześnie hamując wchłanianie wody i elektrolitów.

  • chlorowodorek hydroksyzyny

    Hydroksyzyna to lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, który wykazuje działanie przeciwlękowe, przeciwwymiotne, przeciwhistaminowe oraz sedatywne. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów histaminowych H1, co prowadzi do zmniejszenia objawów alergicznych. Dodatkowo wykazuje działanie antagonistyczne wobec receptorów muskarynowych, serotoninowych oraz dopaminowych, co tłumaczy jego szerokie spektrum działania terapeutycznego.

  • cyproheptadyna

    Cyproheptadyna to antagonista receptorów histaminowych H1 pierwszej generacji o działaniu przeciwhistaminowym, przeciwserotoninowym i przeciwcholinergicznym. Substancja wykazuje również słabe działanie uspokajające i przeciwwymiotne. Jej głównym mechanizmem działania jest blokowanie receptorów histaminowych, co pozwala na zmniejszenie objawów alergii, takich jak świąd, obrzęk czy kichanie.

  • cynk siarczan

    Cynk siarczan (siarczan cynku) to związek chemiczny będący nieorganiczną solą cynku i kwasu siarkowego. W medycynie i farmacji znajduje zastosowanie jako źródło jonów cynku, który jest niezbędnym mikroelementem dla organizmu człowieka. Cynk pełni kluczową rolę w funkcjonowaniu ponad 300 enzymów, uczestniczy w syntezie białek, procesach podziału komórkowego, a także wspiera prawidłowe działanie układu odpornościowego.

  • chlorek dekwaliniowy

    Chlorek dekwaliniowy to antyseptyk kationowy o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, aktywny wobec bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych, grzybów i niektórych wirusów. Mechanizm działania polega na zwiększeniu przepuszczalności ściany komórkowej drobnoustrojów, co prowadzi do ich śmierci. Jest szczególnie skuteczny w przypadku infekcji jamy ustnej i gardła oraz zakażeń pochwy.

  • chmiel

    Chmiel (Humulus lupulus) to roślina stosowana w medycynie głównie ze względu na zawartość związków czynnych takich jak flawonoidy, żywice, garbniki oraz olejki eteryczne. Jego działanie farmakologiczne obejmuje przede wszystkim efekt sedatywny, przeciwlękowy i ułatwiający zasypianie, co wynika z obecności metylobutenolu i metabolitów kwasu alfa-goryczkowego, które oddziałują na receptory GABA-ergiczne w mózgu.

  • chloroprokaina chlorowodorek

    Chloroprokaina chlorowodorek to środek znieczulający miejscowo z grupy estrów kwasu paraaminobenzoesowego, stosowany przede wszystkim w anestezjologii. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonie komórkowej neuronów, co hamuje powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych, zapewniając skuteczne i szybkie znieczulenie tkanek.

  • Conium maculatum

    Conium maculatum, znany również jako szczwół plamisty, to roślina z rodziny selerowatych (Apiaceae), która zawiera silnie toksyczne alkaloidy, głównie koniinę. Ta substancja działa jako antagonista receptorów nikotynowych acetylocholiny, powodując blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W medycynie historycznej była wykorzystywana jako środek przeciwbólowy i uspokajający, jednak ze względu na wąski indeks terapeutyczny i wysoką toksyczność została niemal całkowicie wycofana z nowoczesnej farmakoterapii.

  • cynk orotonian dwuwodny

    Cynk orotonian dwuwodny to związek chemiczny będący połączeniem jonów cynku z kwasem orotowym (witaminą B13), występujący w postaci dwuwodnej. Jest to jedna z form suplementacji cynku, pierwiastka niezbędnego dla prawidłowego funkcjonowania organizmu ludzkiego.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl