Leki zawierające w składzie
linagliptyna

Linagliptyna to inhibitor dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4) stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia hormonów inkretynowych (GLP-1 i GIP). Te hormony stymulują wydzielanie insuliny w sposób zależny od glukozy oraz zmniejszają wydzielanie glukagonu, co skutkuje obniżeniem poziomu glukozy we krwi.

Linagliptyna jest dostępna w Polsce pod nazwą handlową Trajenta. Występuje również w preparatach złożonych, takich jak Glyxambi (linagliptyna + empagliflozyna) oraz Jentadueto (linagliptyna + metformina), które łączą różne mechanizmy działania przeciwcukrzycowego w jednym leku.

Główną zaletą linagliptyny jest jej unikatowy profil farmakokinetyczny – jako jedyny inhibitor DPP-4 jest wydalana głównie drogą żółciowo-jelitową, a nie przez nerki. Dzięki temu może być stosowana bez konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, niezależnie od stadium niewydolności. Dodatkowo charakteryzuje się niskim ryzykiem hipoglikemii w monoterapii oraz neutralnym wpływem na masę ciała.

Wśród potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem linagliptyny należy wymienić reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy oraz złuszczające choroby skóry. Zgłaszano również przypadki ostrego zapalenia trzustki, dlatego pacjenci powinni być poinformowani o objawach tego schorzenia. Rzadko mogą wystąpić bóle stawów o dużym nasileniu. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem niewydolności serca (szczególnie klasy III-IV według NYHA) należy zachować ostrożność, choć dane dotyczące ryzyka sercowo-naczyniowego są generalnie korzystne.