Specjalne ostrzeżenia
Zolafren

Olanzapina (Zolafren) wykazuje opóźniony początek działania, z poprawą kliniczną obserwowaną po kilku dniach lub tygodniach terapii, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta pod kątem działań niepożądanych. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania w przebiegu otępienia ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5%) oraz trzykrotny wzrost incydentów naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) w porównaniu z placebo, niezależnie od dawki (średnia 4,4 mg/dobę) i czasu leczenia. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie wykazała skuteczności i nasilała objawy parkinsonizmu oraz omamy. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, zgłaszano hiperglikemię, zaostrzenie cukrzycy, zmiany w profilu lipidowym oraz przejściowe podwyższenie aminotransferaz (AlAT, AspAT), co wymaga regularnego monitorowania glikemii, masy ciała i lipidów zgodnie z wytycznymi (glukoza: przed leczeniem, po 12 tygodniach, następnie raz w roku; masa ciała: przed leczeniem, 4, 8, 12 tygodni, potem kwartalnie; lipidy: przed leczeniem, po 12 tygodniach, następnie co 5 lat).

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Zolafren

Podczas leczenia lekiem Zolafren należy pamiętać, że poprawa stanu klinicznego pacjenta może nastąpić dopiero po kilku dniach lub tygodniach stosowania. W tym okresie konieczne jest dokładne monitorowanie stanu pacjenta, aby odpowiednio wcześnie wykryć potencjalne działania niepożądane i wdrożyć właściwe postępowanie.1

Przeciwwskazania dla pacjentów z otępieniem

Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów z objawami psychozy i/lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem. Badania kliniczne wykazały zwiększone ryzyko śmiertelności i zdarzeń naczyniowo-mózgowych w tej grupie pacjentów. W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych prowadzonych przez 6-12 tygodni u pacjentów w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) z psychozą w przebiegu otępienia odnotowano dwukrotnie wyższą śmiertelność w grupie leczonej olanzapiną w porównaniu z grupą placebo (3,5% vs 1,5%).2

Zwiększona śmiertelność nie wynikała z dawkowania olanzapiny (średnia dawka dobowa 4,4 mg) ani czasu trwania terapii. Do czynników ryzyka zwiększających śmiertelność w tej populacji należą: wiek powyżej 65 lat, dysfagia, sedacja, niedożywienie, odwodnienie, choroby płuc (np. zapalenie płuc z aspiracją lub bez) oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin. Jednak śmiertelność pozostawała wyższa w grupie leczonej olanzapiną w porównaniu z placebo nawet po wyeliminowaniu tych czynników ryzyka.Choroba Parkinsona

Nie zaleca się stosowania olanzapiny w leczeniu psychozy związanej z przyjmowaniem agonistów dopaminy u pacjentów z chorobą Parkinsona. W badaniach klinicznych bardzo często raportowano nasilenie objawów parkinsonizmu i omamy, które występowały częściej niż w grupie placebo. Ponadto, olanzapina nie wykazywała większej skuteczności niż placebo w leczeniu objawów psychotycznych u tych pacjentów.5

W badaniach tych uczestniczyli pacjenci w stabilnym stanie klinicznym, przyjmujący najmniejszą skuteczną dawkę leków przeciwparkinsonowskich (agonistów dopaminy), którą utrzymywano przez cały czas badania. Leczenie olanzapiną rozpoczynano od dawki 2,5 mg/dobę i zwiększano ją (według decyzji badacza) maksymalnie do 15 mg/dobę.6

Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)

Złośliwy zespół neuroleptyczny jest potencjalnie zagrażającym życiu powikłaniem związanym ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym olanzapiny. Rzadko raportowano przypadki ZZN podczas terapii olanzapiną. Klinicznymi objawami tego zespołu są:

  • bardzo wysoka gorączka
  • sztywność mięśni
  • zaburzenia świadomości
  • objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (wahania ciśnienia tętniczego, tachykardia, niemiarowe tętno, nadmierne pocenie się, zaburzenia rytmu serca)

Dodatkowo mogą wystąpić: podwyższona aktywność fosfokinazy kreatyninowej, mioglobinuria (rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek. Jeżeli u pacjenta pojawią się objawy sugerujące ZZN lub niewyjaśniona wysoka gorączka bez innych klinicznych objawów ZZN, należy natychmiast przerwać podawanie wszystkich leków przeciwpsychotycznych, w tym olanzapiny.7

Zaburzenia metaboliczne

Hiperglikemia i cukrzyca

Niezbyt często zgłaszano przypadki hiperglikemii i/lub rozwoju lub zaostrzenia cukrzycy z rzadko występującą kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym przypadki śmiertelne. W niektórych przypadkach odnotowano wcześniejszy przyrost masy ciała, co może być czynnikiem predysponującym do tych powikłań.8

Zaleca się odpowiednie monitorowanie kliniczne zgodnie z przyjętymi wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego. Pacjentów przyjmujących Zolafren należy obserwować pod kątem objawów hiperglikemii, takich jak:

  • nadmierne pragnienie
  • zwiększone wydzielanie moczu
  • wzmożony apetyt
  • osłabienie

Pacjentów z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej wystąpienia należy regularnie badać pod kątem kontroli glikemii. Zaleca się również regularne monitorowanie masy ciała.9

Schemat monitorowania glikemii
Etap leczenia Zalecane pomiary
Przed rozpoczęciem leczenia Pomiar stężenia glukozy we krwi
12 tygodni po rozpoczęciu leczenia Kontrolny pomiar stężenia glukozy
Następnie Raz na rok
Schemat monitorowania masy ciała
Etap leczenia Zalecane pomiary
Przed rozpoczęciem leczenia Pomiar masy ciała wyjściowej
4 tygodnie po rozpoczęciu leczenia Pomiar kontrolny
8 tygodni po rozpoczęciu leczenia Pomiar kontrolny
12 tygodni po rozpoczęciu leczenia Pomiar kontrolny
Następnie Raz na kwartał
Zaburzenia lipidowe

W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u pacjentów leczonych olanzapiną obserwowano niepożądane zmiany w profilu lipidowym. W przypadku wystąpienia takich zmian należy wdrożyć odpowiednie postępowanie, szczególnie u pacjentów z dyslipidemią lub czynnikami ryzyka jej rozwoju.10

U wszystkich pacjentów przyjmujących Zolafren należy systematycznie badać stężenie lipidów zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego:

  • przed rozpoczęciem leczenia
  • 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia olanzapiną
  • następnie co 5 lat

Regularne monitorowanie pozwala na wczesne wykrycie potencjalnych zaburzeń metabolicznych i wdrożenie odpowiedniego postępowania.11

Działanie przeciwcholinergiczne

Chociaż wykazano aktywność przeciwcholinergiczną olanzapiny w badaniach in vitro, to w badaniach klinicznych obserwowano niską częstość występowania związanych z nią objawów. Jednak ze względu na ograniczone doświadczenie w stosowaniu olanzapiny u pacjentów ze współistniejącymi schorzeniami, należy zachować ostrożność przepisując lek osobom z:12

  • przerostem gruczołu krokowego
  • niedrożnością porażenną jelit
  • podobnymi schorzeniami, w których działanie przeciwcholinergiczne może nasilać objawy

Funkcja wątroby

Często obserwowano przejściowe i bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT i AspAT), szczególnie w początkowej fazie leczenia. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności i wdrożenie monitorowania u pacjentów z:13

  • podwyższoną aktywnością AlAT i/lub AspAT
  • objawami podmiotowymi i przedmiotowymi niewydolności wątroby
  • stwierdzoną wcześniej ograniczoną rezerwą czynnościową wątroby
  • stosujących leki o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym

W przypadku rozpoznania zapalenia wątroby (w tym wątrobokomórkowego, cholestatycznego uszkodzenia wątroby lub mieszanej postaci uszkodzenia wątroby) leczenie olanzapiną należy przerwać.14

Neutropenia

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania olanzapiny u pacjentów z:15

  • obniżoną liczbą leukocytów i/lub granulocytów obojętnochłonnych z jakiejkolwiek przyczyny
  • przyjmujących leki mogące wywoływać neutropenię
  • z zahamowaniem czynności i/lub toksycznym uszkodzeniem szpiku kostnego w wywiadzie
  • z zahamowaniem czynności szpiku spowodowanym współistniejącą chorobą, radioterapią lub chemioterapią
  • z hipereozynofilią lub chorobą mieloproliferacyjną

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów otrzymujących jednocześnie olanzapinę i walproinian, gdyż u tych osób często zgłaszano neutropenię.16

Przerwanie leczenia

W przypadku nagłego przerwania stosowania olanzapiny rzadko (≥0,01% do <0,1%) zgłaszano wystąpienie ostrych objawów, takich jak:17

  • pocenie się
  • bezsenność
  • drżenie
  • lęk
  • nudności
  • wymioty

Dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przed całkowitym odstawieniem leku.

Odstęp QT

W badaniach klinicznych istotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc (skorygowane wg wzoru Fridericia [QTcF] ≥500 milisekund przy wartości wyjściowej <500 ms) występowało niezbyt często (0,1% do 1%) u pacjentów leczonych olanzapiną. Nie stwierdzono istotnych różnic w częstości występowania kardiologicznych zdarzeń niepożądanych w porównaniu z placebo.18

Należy jednak zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania olanzapiny z innymi lekami wydłużającymi odstęp QTc, szczególnie u pacjentów:

  • w podeszłym wieku
  • z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT
  • z zastoinową niewydolnością serca
  • z przerostem mięśnia sercowego
  • z hipokaliemią lub hipomagnezemią

W tych grupach pacjentów ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca związanych z wydłużeniem odstępu QT jest zwiększone.19

Zakrzep z zatorami

Podczas leczenia olanzapiną niezbyt często (≥0,1% do <1%) zgłaszano przypadki zakrzepów z zatorami w układzie żylnym. Chociaż bezpośredni związek przyczynowy między stosowaniem olanzapiny a występowaniem zakrzepów z zatorami nie został jednoznacznie ustalony, należy pamiętać, że pacjenci ze schizofrenią często mają nabyte czynniki ryzyka zakrzepowo-zatorowego. Z tego względu należy identyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka tej choroby (np. unieruchomienie) i stosować odpowiednie działania profilaktyczne.20

Ogólna aktywność ośrodkowego układu nerwowego

Ze względu na pierwotne działanie olanzapiny na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność podczas jej jednoczesnego stosowania z innymi lekami o działaniu ośrodkowym oraz z alkoholem. Ponieważ olanzapina wykazuje in vitro antagonizm wobec dopaminy, może ona osłabiać działanie bezpośrednich i pośrednich agonistów dopaminergicznych.21

Napady drgawek

Olanzapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie lub narażonych na czynniki obniżające próg drgawkowy. Niezbyt często zgłaszano napady drgawek u pacjentów leczonych olanzapiną, przy czym w większości tych przypadków stwierdzano wcześniejsze napady drgawek lub czynniki zwiększające ryzyko ich wystąpienia.22

Późne dyskinezy

Późne dyskinezy to zaburzenia charakteryzujące się mimowolnymi, powtarzającymi się ruchami, głównie w obrębie twarzy i jamy ustnej. W badaniach porównawczych trwających rok lub krócej wykazano, że olanzapina była związana ze statystycznie istotnie mniejszą częstością występowania późnych dyskinez. Jednak ryzyko późnych dyskinez rośnie wraz z czasem trwania leczenia, dlatego w przypadku wystąpienia objawów późnych dyskinez u pacjenta otrzymującego olanzapinę należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Po przerwaniu leczenia objawy mogą tymczasowo ulec zaostrzeniu lub nawet dopiero się pojawić.23

Niedociśnienie ortostatyczne

W badaniach klinicznych olanzapiny u pacjentów w podeszłym wieku obserwowano niezbyt często przypadki niedociśnienia ortostatycznego. U pacjentów powyżej 65 roku życia zaleca się regularne pomiary ciśnienia tętniczego.24

Nagły zgon sercowy

Po wprowadzeniu olanzapiny do obrotu zgłaszano przypadki nagłych zgonów sercowych u pacjentów przyjmujących ten lek. W retrospektywnym badaniu obserwacyjnym ryzyko nagłego zgonu sercowego u pacjentów leczonych olanzapiną było około dwukrotnie większe niż u osób nieprzyjmujących leków przeciwpsychotycznych. Badanie wykazało, że ryzyko to jest porównywalne do ryzyka związanego ze stosowaniem innych atypowych leków przeciwpsychotycznych uwzględnionych w analizie zbiorczej.25

Dzieci i młodzież

Olanzapina nie jest wskazana do stosowania u dzieci i młodzieży. W badaniach obejmujących pacjentów w wieku 13-17 lat obserwowano różne działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała, zmiany parametrów metabolicznych oraz zwiększenie stężenia prolaktyny. Długoterminowe skutki tych zdarzeń nie zostały zbadane a bezpieczeństwo długotrwałego stosowania nie zostało ustalone.26

Informacje na temat substancji pomocniczych

Produkt Zolafren zawiera laktozę jednowodną i dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.27

Lek zawiera również żółcień pomarańczową, lak (E 110), która może powodować reakcje alergiczne.28

Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, co oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.29

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl