Właściwości farmakokinetyczne
Xylodont 2% z adrenaliną 1:80.000 (20 mg + 0,0125 mg)/ml

Chlorowodorek lidokainy, substancja czynna preparatu Xylodont 2% z adrenaliną, podlega szybkiemu metabolizmowi w wątrobie, gdzie przekształcany jest do aktywnych farmakologicznie metabolitów: monoetyloglicynoksylidyd i glicynoksylidyd. Stopień wiązania lidokainy z białkami surowicy krwi w stężeniach terapeutycznych (1-4 μg/ml) wynosi 60-80%, co determinuje ilość frakcji wolnej, odpowiedzialnej za efekt farmakologiczny. Eliminacja leku i jego metabolitów odbywa się głównie przez nerki, a okres półtrwania po dożylnym podaniu bolusowym wynosi 1,5-2 godziny, co wskazuje na stosunkowo szybką eliminację z organizmu.

Właściwości farmakokinetyczne lidokainy

Chlorowodorek lidokainy, substancja czynna produktu leczniczego Xylodont 2% z adrenaliną, charakteryzuje się określonymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące metabolizmu, wiązania z białkami oraz eliminacji tej substancji.

Metabolizm lidokainy

Lidokaina podlega szybkiemu metabolizmowi w wątrobie, gdzie ulega biotransformacji do metabolitów aktywnych farmakologicznie. Głównymi metabolitami powstającymi w wyniku tego procesu są:

  • monoetyloglicynoksylidyd – pierwszy metabolit powstający w procesie dealkilacji
  • glicynoksylidyd – powstający w wyniku dalszych przemian biochemicznych

Szybkość metabolizmu wątrobowego jest jednym z czynników determinujących czas działania leku oraz jego potencjalną toksyczność w organizmie.1

Wiązanie z białkami osocza

Ważnym parametrem farmakokinetycznym lidokainy jest stopień jej wiązania z białkami surowicy krwi. Dla stężeń terapeutycznych lidokainy, wynoszących od 1 do 4 μg/ml, stopień wiązania z białkami surowicy mieści się w zakresie od 60% do 80%. Parametr ten ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż tylko niezwiązana frakcja leku wykazuje aktywność farmakologiczną i może przenikać do tkanek docelowych.2

Eliminacja i farmakokinetyka eliminacji

Lidokaina oraz jej metabolity są wydalane głównie przez nerki z moczem. Zarówno lek w postaci niezmienionej, jak i produkty jego przemian metabolicznych podlegają filtracji kłębuszkowej i są eliminowane z organizmu tą drogą. Okres półtrwania lidokainy po podaniu dożylnym w postaci bolusa wynosi 1,5-2 godzin, co świadczy o stosunkowo szybkiej eliminacji leku z organizmu.3

Wpływ adrenaliny na farmakokinetykę lidokainy

W preparacie Xylodont 2% z adrenaliną 1:80.000, lidokaina występuje w połączeniu z adrenaliną (0,0125 mg/ml). Obecność adrenaliny, substancji o działaniu zwężającym naczynia krwionośne, wpływa na właściwości farmakokinetyczne lidokainy poprzez:

  • Spowolnienie absorpcji lidokainy z miejsca podania
  • Wydłużenie czasu działania miejscowo znieczulającego
  • Zmniejszenie stężenia lidokainy w krążeniu ogólnym

Dzięki temu połączenie to pozwala na osiągnięcie dłuższego i bardziej zlokalizowanego efektu znieczulającego przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka działań ogólnoustrojowych lidokainy.

Parametr farmakokinetyczny Wartość Znaczenie kliniczne
Główne miejsce metabolizmu Wątroba Zaburzenia czynności wątroby mogą wpływać na klirens lidokainy
Główne metabolity Monoetyloglicynoksylidyd, glicynoksylidyd Metabolity posiadają własną aktywność farmakologiczną
Wiązanie z białkami osocza 60-80% (stężenie 1-4 μg/ml) Determinuje frakcję aktywną farmakologicznie
Droga eliminacji Wydalanie nerkowe Niewydolność nerek może wpływać na eliminację
Okres półtrwania (t1/2) 1,5-2 godziny (po podaniu dożylnym w bolusie) Określa czas utrzymywania się leku w organizmie
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl