Właściwości farmakokinetyczne
Tetmodis 25 mg

Tetrabenazyna, substancja czynna leku Tetmodis 25 mg, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego (≥75%) po podaniu doustnym, przy czym podanie z pokarmem nie wpływa na jej absorpcję. Mimo to dostępność biologiczna tetrabenazyny jest niska i zmienna, wynosząca od 4,9% do 6%, co wynika z intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia. Okres półtrwania substancji czynnej jest krótki i wynosi około 1,9 godziny. Farmakokinetyka tetrabenazyny jest liniowa w zakresie dawek od 12,5 mg do 50 mg, z proporcjonalnym wzrostem maksymalnego stężenia w osoczu oraz pola powierzchni pod krzywą (AUC) wraz ze wzrostem dawki.

Właściwości farmakokinetyczne tetrabenazyny

Właściwości farmakokinetyczne tetrabenazyny, substancji czynnej zawartej w tabletce Tetmodis 25 mg, obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji leku z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę każdego z tych procesów, istotną z punktu widzenia praktyki klinicznej.

Wchłanianie i dystrybucja

Tetrabenazyna charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po doustnym podaniu. Istotne z punktu widzenia klinicznego jest to, że przyjmowanie pokarmu nie wpływa na proces wchłaniania substancji czynnej, co daje elastyczność w zakresie czasu podawania leku pacjentom.1

Badania kliniczne potwierdziły wysoki stopień wchłaniania tetrabenazyny z przewodu pokarmowego, który wynosi ≥75% po podaniu pojedynczej dawki leku.2

Po osiągnięciu maksymalnego stężenia w osoczu, poziom tetrabenazyny ulega gwałtownemu zmniejszeniu, a okres półtrwania tej substancji czynnej wynosi zaledwie 1,9 godziny.3

Dostępność biologiczna

Pomimo wysokiego stopnia wchłaniania, tetrabenazyna charakteryzuje się małą i zmienną dostępnością biologiczną, która wynosi od 4,9% do 6%. Ten stosunkowo niski parametr wynika z intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia, jakiemu podlega substancja czynna.4

Metabolizm

Metabolizm tetrabenazyny jest procesem złożonym, prowadzącym do powstania aktywnych metabolitów. W wyniku reakcji redukcji powstają dwa główne metabolity:

  • alfa dihydrotetrabenazyna (α-HTBZ)
  • beta dihydrotetrabenazyna (ß-HTBZ)

Oba te związki są ważne z punktu widzenia działania farmakologicznego leku.5

Niezwykle istotny z punktu widzenia klinicznego jest fakt, że podstawowe produkty przemiany tetrabenazyny (α-HTBZ i ß-HTBZ) są metabolizowane przede wszystkim przez izoenzym wątrobowy 2D6 cytochromu P450 (CYP2D6). Ma to znaczenie w kontekście interakcji lekowych, ponieważ inhibitory CYP2D6 mogą prowadzić do zwiększenia stężenia tych metabolitów w osoczu.6

Eliminacja

Tetrabenazyna jest wydalana z organizmu głównie przez nerki. Znacząca większość substancji jest wydalana w postaci zmetabolizowanej, a jedynie niewielka frakcja (2,1%) jest wydalana w postaci niezmienionej z moczem.7

Liniowość farmakokinetyki

Tetrabenazyna wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek od 12,5 mg do 50 mg. Po podaniu pojedynczej dawki z tego zakresu, maksymalne stężenie substancji w osoczu oraz pole powierzchni pod krzywą zwiększają się proporcjonalnie do dawki.8

Parametr farmakokinetyczny Wartość/charakterystyka
Wchłanianie Szybkie i całkowite (≥75%)
Wpływ pokarmu na wchłanianie Brak wpływu
Okres półtrwania 1,9 godziny
Dostępność biologiczna Mała i zmienna (4,9% do 6%)
Główne metabolity α-dihydrotetrabenazyna i β-dihydrotetrabenazyna
Główny enzym odpowiedzialny za metabolizm CYP2D6
Droga eliminacji Głównie z moczem (przeważnie w formie zmetabolizowanej)
Wydalanie niezmienionej substancji 2,1% z moczem
Farmakokinetyka Liniowa w zakresie dawek 12,5-50 mg
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl