Właściwości farmakodynamiczne
Tenaxum 1 mg

Właściwości farmakodynamiczne leku Tenaxum

Tenaxum zawierający substancję czynną rylmenidynę w dawce 1 mg należy do grupy farmakoterapeutycznej agonistów receptora imidazolinowego i został sklasyfikowany kodem ATC: C02AC06. ¹

Skład i postać farmaceutyczna

Produkt leczniczy występuje w postaci tabletek, gdzie każda tabletka zawiera 1 mg rylmenidyny (Rilmenidinum), co odpowiada 1,544 mg diwodorofosforanu rylmenidyny. ²

Warto zwrócić uwagę, że Tenaxum zawiera jako substancję pomocniczą o znanym działaniu laktozę w ilości 47 mg na tabletkę, co jest istotną informacją dla pacjentów z nietolerancją laktozy. ³

Mechanizm działania

Rylmenidyna jako agonista receptora imidazolinowego działa poprzez selektywne pobudzanie receptorów imidazolinowych I1 zlokalizowanych głównie w rdzeniu przedłużonym. Mechanizm ten odróżnia ją od klasycznych leków przeciwnadciśnieniowych działających ośrodkowo, takich jak klonidyna, które działają głównie poprzez receptory α2-adrenergiczne. ⁴

Dzięki selektywnemu działaniu na receptory imidazolinowe I1, rylmenidyna wywiera działanie hipotensyjne przy znacznie mniejszym wpływie na receptory α2-adrenergiczne, co przekłada się na korzystniejszy profil działań niepożądanych w porównaniu do starszych leków działających ośrodkowo. ⁵

Efekty farmakodynamiczne

Głównym efektem farmakodynamicznym rylmenidyny jest obniżenie ciśnienia tętniczego poprzez zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego. Lek powoduje zmniejszenie aktywności układu współczulnego w naczyniach obwodowych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i spadku ciśnienia tętniczego. ⁶

W przeciwieństwie do wielu innych leków przeciwnadciśnieniowych, rylmenidyna nie wywiera istotnego wpływu na częstość akcji serca w spoczynku ani podczas wysiłku, co stanowi jej dodatkową zaletę kliniczną. Działanie hipotensyjne leku rozwija się stopniowo i utrzymuje się przez 24 godziny po podaniu, co umożliwia stosowanie leku raz na dobę. ⁷

Zastosowanie kliniczne

Tenaxum zawierający rylmenidynę jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego o różnej etiologii. Może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, szczególnie w przypadkach, gdy inne leki nie zapewniają odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego lub wywołują uciążliwe działania niepożądane. ⁸

Dzięki selektywnemu działaniu na receptory imidazolinowe I1, Tenaxum wykazuje korzystny profil metaboliczny, nie wpływając negatywnie na metabolizm lipidów i glukozy, co ma szczególne znaczenie u pacjentów z towarzyszącymi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak cukrzyca czy dyslipidemia. ⁹