Właściwości farmakokinetyczne
Sylvie 30 30 mcg + 75 mcg

Produkt leczniczy Sylvie 30 zawiera etynyloestradiol (30 μg) oraz gestoden (75 μg) w formie tabletek drażowanych, które wykazują odrębne profile farmakokinetyczne. Gestoden charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem (biodostępność ~99%), osiągając maksymalne stężenie 4 ng/ml po około 1 godzinie. Wiąże się głównie z białkami osocza (98-99%), w tym specyficznie z SHBG (50-70%), którego stężenie jest zwiększane przez etynyloestradiol, co wpływa na dystrybucję gestodenu. Objętość dystrybucji gestodenu wynosi około 0,7 l/kg, a klirens około 0,8 ml/min/kg. Okres półtrwania w fazie eliminacji końcowej to 12-15 godzin, a metabolity wydalane są z moczem i żółcią w stosunku 6:4. Stan stacjonarny gestodenu osiągany jest w drugiej połowie cyklu leczenia, przy stosowaniu raz na dobę.

Właściwości farmakokinetyczne leku Sylvie 30

Produkt leczniczy Sylvie 30 zawiera dwie substancje czynne: etynyloestradiol (30 mikrogramów) oraz gestoden (75 mikrogramów) w postaci tabletek drażowanych. Właściwości farmakokinetyczne obu składników aktywnych różnią się między sobą, dlatego zostały opisane oddzielnie.1

Właściwości farmakokinetyczne gestodenu

Wchłanianie

Gestoden charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie tej substancji czynnej w surowicy, wynoszące 4 ng/ml, osiągane jest po około 1 godzinie od podania jednorazowej dawki. Biodostępność gestodenu jest bardzo wysoka i wynosi około 99%.2

Dystrybucja

W osoczu gestoden występuje głównie w postaci związanej z białkami. Tylko 1-2% całkowitego stężenia w surowicy występuje w postaci wolnego związku steroidowego. Znaczna część (50-70%) jest swoiście związana z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG), natomiast pozostała ilość wiąże się z albuminami osocza. Etynyloestradiol zwiększa stężenie SHBG, co wpływa na dystrybucję gestodenu między frakcjami białek osocza, powodując zwiększenie frakcji związanej z SHBG i zmniejszenie frakcji związanej z albuminami. Objętość dystrybucji gestodenu wynosi około 0,7 l/kg masy ciała.3

Metabolizm

Gestoden podlega całkowitemu metabolizmowi przy udziale znanych szlaków metabolizmu steroidów. Klirens gestodenu w osoczu wynosi około 0,8 ml/min/kg masy ciała. Ważne jest, że podczas jednoczesnego podawania gestodenu z etynyloestradiolem nie stwierdzono żadnych bezpośrednich interakcji między tymi substancjami.4

Wydalanie

Stężenie gestodenu w surowicy zmniejsza się w dwóch fazach. Okres półtrwania w fazie eliminacji końcowej jest relatywnie długi i wynosi od 12 do 15 godzin. Gestoden nie jest wydalany w postaci niezmienionej – jego metabolity są wydalane z moczem i żółcią w stosunku około 6:4. Okres półtrwania wydalanych metabolitów jest krótszy i wynosi około 1 doby.5

Stan stacjonarny

Parametry farmakokinetyczne gestodenu wykazują silną zależność od stężeń SHBG, które podczas wielokrotnego podawania wraz z etynyloestradiolem wzrastają około trzykrotnie. Podczas stosowania produktu raz na dobę stężenie gestodenu w surowicy wzrasta około ośmiokrotnie, osiągając stan stacjonarny w drugiej połowie cyklu leczenia.6

Właściwości farmakokinetyczne etynyloestradiolu

Wchłanianie

Etynyloestradiol po podaniu doustnym również jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie w surowicy wynoszące około 80 pg/ml osiągane jest w ciągu 1-2 godzin od podania. Podczas procesów wchłaniania i pierwszego przejścia przez wątrobę etynyloestradiol jest intensywnie metabolizowany, co wpływa na jego biodostępność. Średnia biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 45%, jednak charakteryzuje się ona znaczną zmiennością osobniczą, wahającą się w zakresie od 20% do 65%.7

Dystrybucja

Etynyloestradiol charakteryzuje się silnym, lecz nieswoistym wiązaniem z albuminami osocza (około 98%). Dodatkowo indukuje zwiększenie osoczowego stężenia SHBG. Objętość dystrybucji etynyloestradiolu jest zróżnicowana i według danych literaturowych wynosi około 2,8-8,6 l/kg masy ciała.8

Metabolizm

Metabolizm etynyloestradiolu rozpoczyna się jeszcze przed jego wniknięciem do krążenia ustrojowego – związek podlega sprzęganiu zarówno w błonie śluzowej jelita cienkiego, jak i w wątrobie. Głównym szlakiem metabolicznym jest hydroksylacja pierścienia aromatycznego, ale powstaje również wiele innych hydroksylowanych i metylowanych metabolitów, które występują zarówno w postaci wolnej, jak i w formie koniugatów z kwasem glukuronowym i siarkowym. Klirens etynyloestradiolu mieści się w zakresie od 2,3 do 7 ml/min/kg masy ciała.9

Wydalanie

Stężenie etynyloestradiolu w surowicy krwi zmniejsza się w dwóch fazach eliminacji. W pierwszej fazie okres półtrwania wynosi około 1 godziny, natomiast w drugiej, wolniejszej fazie – od 10 do 20 godzin. Podobnie jak gestoden, etynyloestradiol nie jest wydalany w postaci niezmienionej. Jego metabolity są wydalane z moczem i żółcią w stosunku około 4:6, a okres półtrwania wydalanych metabolitów wynosi około 1 doby.10

Stan stacjonarny

Ze względu na zmienny okres półtrwania w fazie eliminacji końcowej etynyloestradiolu oraz schemat podawania raz na dobę, stan stacjonarny dla tej substancji osiągany jest po około 1 tygodniu regularnego stosowania produktu.11

Porównanie parametrów farmakokinetycznych składników Sylvie 30

Parametr Gestoden (75 μg) Etynyloestradiol (30 μg)
Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) około 1 godziny 1-2 godziny
Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) 4 ng/ml około 80 pg/ml
Biodostępność po podaniu doustnym około 99% około 45% (zakres 20-65%)
Wiązanie z białkami osocza 98-99% (1-2% w postaci wolnej) około 98% (głównie z albuminami)
Swoiste wiązanie z SHBG 50-70% nie dotyczy
Objętość dystrybucji około 0,7 l/kg mc. 2,8-8,6 l/kg mc.
Klirens około 0,8 ml/min/kg mc. 2,3-7 ml/min/kg mc.
Okres półtrwania w fazie eliminacji końcowej 12-15 godzin 10-20 godzin
Czas do osiągnięcia stanu stacjonarnego w drugiej połowie cyklu leczenia około 1 tygodnia
Stosunek wydalania (mocz:żółć) około 6:4 około 4:6
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl