Właściwości farmakokinetyczne leku Salmex

Lek Salmex zawiera dwie substancje czynne: flutykazonu propionian i salmeterol (w postaci salmeterolu ksynafonianu). Obie substancje są podawane drogą wziewną w postaci proszku do inhalacji, dostępnego w trzech dawkach: (100 μg + 50 μg), (250 μg + 50 μg) oraz (500 μg + 50 μg) na dawkę inhalacyjną.¹

Podczas jednoczesnego podawania wziewnego flutykazonu propionianu i salmeterolu, właściwości farmakokinetyczne każdej z tych substancji czynnych są podobne do tych obserwowanych przy podawaniu ich oddzielnie. Z tego powodu, parametry farmakokinetyczne mogą być analizowane indywidualnie dla każdej substancji.²

Farmakokinetyka salmeterolu

Salmeterol jest substancją działającą miejscowo w płucach, dlatego stężenia tej substancji w osoczu nie są miarodajnym wskaźnikiem jego działania terapeutycznego. Istnieje niewiele danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych salmeterolu, co wynika z trudności technicznych w oznaczaniu jego stężenia w osoczu, które po podaniu wziewnym w dawkach terapeutycznych jest bardzo niskie (około 200 pg/ml lub mniej).³

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Biodostępność

Całkowita biodostępność flutykazonu propionianu po podaniu wziewnym jednorazowej dawki u zdrowych osób wynosi około 5-11% dawki nominalnej. Zakres ten jest zależny od typu wykorzystanego inhalatora. U pacjentów ze zdiagnozowaną astmą lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) obserwuje się mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian podawany drogą wziewną.⁴

Wchłanianie

Wchłanianie ogólnoustrojowe flutykazonu propionianu zachodzi głównie w płucach. Proces ten charakteryzuje się początkowo szybkim tempem, które następnie staje się powolne. Część dawki wziewnej jest połykana i przedostaje się do przewodu pokarmowego, jednakże ekspozycja ogólnoustrojowa z tego źródła jest minimalna (mniej niż 1%) z powodu słabej rozpuszczalności leku w wodzie oraz intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia. Istnieje liniowa zależność między podaną dawką leku a ekspozycją ogólnoustrojową.⁵

Dystrybucja

Parametry farmakokinetyczne flutykazonu propionianu charakteryzują się wysokim klirensem osoczowym (1150 ml/min), dużą objętością dystrybucji w stanie stacjonarnym (około 300 l) oraz okresem półtrwania wynoszącym około 8 godzin. Flutykazonu propionian wiąże się z białkami osocza w znacznym stopniu – na poziomie 91%.⁶

Metabolizm

Flutykazonu propionian jest szybko eliminowany z krążenia ogólnoustrojowego. Główną drogą eliminacji jest metabolizm do nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego. Reakcja ta jest katalizowana przez izoenzym 3A4 cytochromu P450. W kale zidentyfikowano również inne, niescharakteryzowane metabolity flutykazonu propionianu.⁷

Wydalanie

Klirens nerkowy flutykazonu propionianu jest nieznaczący w procesie eliminacji leku. Mniej niż 5% dawki jest wydalane z moczem, głównie w postaci metabolitów. Zasadnicza część dawki jest wydalana z kałem w formie metabolitów oraz niezmienionego leku.⁸