Właściwości farmakokinetyczne
Salicortex 330 mg

Preparat Salicortex zawiera korę wierzby (Salicis cortex) w dawce 330 mg na tabletkę, z co najmniej 20 mg glikozydów fenolowych przeliczonych na salicynę. Nie przeprowadzono dedykowanych badań farmakokinetycznych tego preparatu, jednak badania metabolizmu głównych glikozydów kory wierzby (salicyna, saligenina, populina) wykazały, że metabolity salicyny wydalane z moczem są identyczne z metabolitami powstającymi po podaniu kwasu acetylosalicylowego. Salicyna ulega rozkładowi w jelitach pod wpływem β-glukozydazy błony śluzowej oraz flory bakteryjnej, dając saligeninę, która charakteryzuje się czterokrotnie lepszą resorpcją niż salicyna.

Właściwości farmakokinetyczne preparatu Salicortex

Preparat Salicortex zawierający korę wierzby (Salicis cortex) w dawce 330 mg na tabletkę, z zawartością nie mniej niż 20 mg glikozydów fenolowych w przeliczeniu na salicynę, nie został poddany dedykowanym badaniom farmakokinetycznym. 1

Metabolizm głównych glikozydów kory wierzby

Przeprowadzono badania nad metabolizmem głównych glikozydów występujących w korze wierzby, takich jak salicyna, saligenina i populina, po ich doustnym podaniu. Badania wykazały, że metabolity salicyny wydalane z moczem są identyczne jak metabolity powstające po podaniu kwasu acetylosalicylowego. 2

Biotransformacja salicyny w organizmie

Proces metabolizmu salicyny rozpoczyna się od jej rozkładu, który zachodzi na dwa sposoby:

  • Poprzez działanie β-glukozydazy znajdującej się w błonie śluzowej jelit
  • Poprzez działanie β-glukozydazy wytwarzanej przez florę bakteryjną jelit

W wyniku rozkładu powstaje saligenina, która charakteryzuje się czterokrotnie lepszą resorbcją w porównaniu do salicyny. 3

Etapy przemian metabolicznych

Dalszy metabolizm saligeniny obejmuje następujące etapy:

  1. Utlenienie saligeniny do alkoholu salicylowego
  2. Przekształcenie alkoholu salicylowego przez enzymy wątrobowe szlaku cytochromu P450 do kwasu salicylowego
  3. Występowanie kwasu salicylowego we krwi w formie zjonizowanej

4

Produkty dalszych przemian metabolicznych

W wyniku dalszych przemian metabolicznych powstają następujące związki:

  • Glukuronid kwasu salicylowego – produkt sprzęgania z kwasem glukuronowym
  • Kwas 2,5-dihydroksybenzoesowy – produkt hydroksylacji
  • Kwas gentyzynowy – pochodna kwasu salicylowego
  • Kwas salicylurowy – produkt sprzęgania z glicyną
  • Kwas gentyzurynowy – produkt dalszych przemian

5

Eliminacja metabolitów

Wszystkie powstałe metabolity charakteryzują się dobrą rozpuszczalnością w wodzie, co umożliwia ich efektywne wydalanie przez nerki. Głównym produktem metabolicznym wydalanych przez nerki jest kwas salicylurowy, będący produktem sprzęgania kwasu salicylowego z glicyną. 6

Metabolit Mechanizm powstawania Właściwości
Saligenina Rozkład salicyny przez β-glukozydazę 4× lepsza resorpcja niż salicyna
Alkohol salicylowy Utlenienie saligeniny Forma pośrednia
Kwas salicylowy Przekształcenie przez cytochrom P450 Występuje w formie zjonizowanej
Glukuronid kwasu salicylowego Sprzęganie z kwasem glukuronowym Łatwo rozpuszczalny w wodzie
Kwas 2,5-dihydroksybenzoesowy Hydroksylacja Łatwo rozpuszczalny w wodzie
Kwas gentyzynowy Pochodna kwasu salicylowego Łatwo rozpuszczalny w wodzie
Kwas salicylurowy Sprzęganie z glicyną Główny produkt wydalany przez nerki
Kwas gentyzurynowy Dalsze przemiany metaboliczne Łatwo rozpuszczalny w wodzie
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl