Dawkowanie i sposób podawania
Ropimol 2 mg/ml
Ropiwakainy chlorowodorek w stężeniu 2 mg/ml (Ropimol) jest wskazany do stosowania wyłącznie przez lekarzy specjalistów z doświadczeniem w znieczuleniach przewodowych lub pod ich ścisłym nadzorem. Lek dostępny jest w workach 100 ml (200 mg) i 200 ml (400 mg). Podstawową zasadą jest podawanie najmniejszej skutecznej dawki, indywidualnie dostosowanej do stanu klinicznego pacjenta oraz rodzaju znieczulenia. Ropimol może być stosowany w różnych technikach znieczulenia, w tym zewnątrzoponowym (odcinek lędźwiowy i piersiowy), blokadzie dużych nerwów (np. splot ramienny), blokadzie miejscowej oraz w zwalczaniu ostrego bólu. Dawkowanie w znieczuleniach chirurgicznych obejmuje stężenia 7,5 mg/ml z objętościami od 1 do 40 ml, co odpowiada dawkom od 7,5 do 300 mg, z czasem indukcji 1-25 minut i czasem trwania od 2 do 10 godzin. W zwalczaniu bólu stosuje się stężenie 2 mg/ml, z dawkami bolusowymi 20-40 mg i infuzjami ciągłymi 12-28 mg/h, dostosowanymi do rodzaju i lokalizacji znieczulenia.
Dawkowanie i sposób podawania leku Ropimol 2 mg/ml
Ropiwakainy chlorowodorek w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 2 mg/ml powinien być stosowany wyłącznie przez lekarzy specjalistów doświadczonych w wykonywaniu znieczuleń przewodowych lub pod ich ścisłym nadzorem. Lek jest dostępny w workach zawierających 100 ml (200 mg ropiwakainy chlorowodorku) lub 200 ml (400 mg ropiwakainy chlorowodorku).1
Zasady dawkowania
Podstawową zasadą podczas stosowania leku Ropimol jest podawanie najmniejszej skutecznej dawki. Dawkowanie powinno być ustalane indywidualnie na podstawie doświadczenia specjalisty oraz oceny stanu klinicznego pacjenta.2
Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat
Ropimol może być stosowany w różnych typach znieczuleń. Poniższa tabela przedstawia szczegółowe dawkowanie w zależności od rodzaju znieczulenia.3
| Rodzaj znieczulenia | Stężenie (mg/ml) | Objętość (ml) | Dawka (mg) | Czas indukcji (min) | Czas trwania (h) |
|---|---|---|---|---|---|
| ZNIECZULENIA W CHIRURGII | |||||
| Znieczulenie zewnątrzoponowe w odcinku lędźwiowym – Chirurgia | 7,5 10 |
15-25 15-20 |
113-188 150-200 |
10-20 10-20 |
3-5 4-6 |
| Znieczulenie zewnątrzoponowe w odcinku lędźwiowym – Cięcie cesarskie | 7,5 | 15-20 | 113-150 | 10-20 | 3-5 |
| Znieczulenie zewnątrzoponowe w odcinku piersiowym – Blokada w zwalczaniu bólu pooperacyjnego | 7,5 | 5-15* | 38-113 | 10-20 | n/a |
| Blokada dużych nerwów – Blokada splotu ramiennego | 7,5 | 30-40 | 225-300 | 10-25 | 6-10 |
| Blokada miejscowa (np. blokada małych nerwów i infiltracja) | 7,5 | 1-30 | 7,5-225 | 1-15 | 2-6 |
| ZWALCZANIE OSTREGO BÓLU | |||||
| Znieczulenie zewnątrzoponowe w odcinku lędźwiowym – Bolus | 2 | 10-20 | 20-40 | 10-15 | 0,5-1,5 |
| Znieczulenie zewnątrzoponowe w odcinku lędźwiowym – Powtarzane wstrzykiwania (np. zwalczanie bólu porodowego) | 2 | 10-15** | 20-30 | – | – |
| Znieczulenie zewnątrzoponowe w odcinku lędźwiowym – Infuzja ciągła (np. ból porodowy) | 2 | 6-10 ml/h | 12-20 mg/h | n/a | n/a |
| Znieczulenie zewnątrzoponowe w odcinku lędźwiowym – Zwalczanie bólu pooperacyjnego | 2 | 6-14 ml/h | 12-28 mg/h | n/a | n/a |
| Znieczulenie zewnątrzoponowe w odcinku piersiowym – Infuzja ciągła (zwalczanie bólu pooperacyjnego) | 2 | 6-14 ml/h | 12-28 mg/h | n/a | n/a |
| Blokada miejscowa (np. blokada małych nerwów obwodowych i infiltracja) | 2 | 1-100 | 2-200 | 1-5 | 2-6 |
| Blokada nerwów obwodowych (blokada udowa lub z dostępu pomiędzy mięśniami pochyłymi) – Infuzja ciągła lub powtarzane wstrzykiwanie (np. zwalczanie bólu pooperacyjnego) | 2 | 5-10 ml/h | 10-20 mg/h | n/a | n/a |
* w zależności od poziomu wstrzykiwania
** minimalny odstęp 30 minut
Uwagi dotyczące dawkowania
Przedstawione w tabeli dawki ropiwakainy chlorowodorku należy traktować jako minimalne dawki skuteczne i powinny służyć jako wytyczne dla specjalistów. Należy zawsze uwzględniać indywidualne różnice w czasie indukcji i okresie działania leku.4
W przypadku blokady dużych nerwów, konkretne zalecenia dotyczące dawkowania są dostępne jedynie dla blokady splotu ramiennego. Wykonanie blokad innych dużych nerwów może wymagać zastosowania mniejszych dawek, jednak nie ma obecnie wypracowanych zaleceń popartych doświadczeniem dla określonego dawkowania w tych przypadkach.5
Czynniki wpływające na dawkowanie
Przy ustalaniu dawkowania ropiwakainy należy wziąć pod uwagę:6
- Technikę znieczulenia – każda technika blokowania ma specyficzne wymagania dotyczące objętości i dawki
- Indywidualne cechy pacjenta – wiek, masa ciała, stan ogólny, choroby współistniejące
- Rodzaj zabiegu i przewidywany czas trwania znieczulenia
- Anatomię miejsca podania – co może wpływać na dystrybucję leku
Sposób podawania
Ropimol 2 mg/ml jest roztworem do infuzji podawanym jako:7
- Iniekcja bolus – jednorazowe wstrzyknięcie dawki
- Powtarzane wstrzyknięcia – np. w zwalczaniu bólu porodowego (z zachowaniem minimalnego odstępu 30 minut między dawkami)
- Infuzja ciągła – podawanie leku z określoną prędkością przepływu (ml/h)
W zależności od wybranej techniki znieczulenia, roztwór podaje się w przestrzeń zewnątrzoponową (odcinek lędźwiowy lub piersiowy), w okolicę określonych nerwów lub jako infiltrację tkanek.8
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania