Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Risperidone Grindeks 6 mg

Badania przedkliniczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ endokrynologiczny i rozrodczy, związane ze wzrostem stężenia prolaktyny w surowicy, wynikającym z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D2. U szczurów i psów zaobserwowano zmiany w gruczołach piersiowych oraz opóźnienie dojrzewania płciowego, a także negatywny wpływ na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa. Rysperydon nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, jednak ekspozycja prenatalna wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt. W badaniach toksykologicznych stwierdzono zwiększoną śmiertelność i opóźnienie rozwoju u młodych szczurów oraz wpływ na wzrost kości długich przy ekspozycji 15-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę u młodzieży (1,5 mg/dobę, AUC). Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego, jednak w badaniach karcynogenności u gryzoni zaobserwowano zwiększenie częstości gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiązano z hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Risperidone Grindeks

Badania przedkliniczne dotyczące rysperydonu dostarczyły istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego leku, obejmujących wpływ na układ endokrynologiczny, rozrodczy oraz potencjalne działanie genotoksyczne i rakotwórcze. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z przeprowadzonych badań przedklinicznych.1

Wpływ na układ endokrynologiczny i reprodukcyjny

W badaniach (pod)przewlekłej toksyczności prowadzonych na niedojrzałych płciowo szczurach i psach zaobserwowano zależne od dawki działanie rysperydonu na gruczoły piersiowe oraz układ rozrodczy zarówno u samców, jak i samic. Efekty te były bezpośrednio związane ze zwiększonymi stężeniami prolaktyny w surowicy, co wynikało z zablokowania receptorów dopaminergicznych D2 przez rysperydon. Dodatkowo, badania na kulturach tkankowych wykazały, że prolaktyna może stymulować rozwój komórek w guzach piersi u ludzi.2

Wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

W badaniach wpływu rysperydonu na reprodukcję u szczurów zaobserwowano niepożądane działania dotyczące zachowań rodziców podczas kojarzenia się w pary, a także masy urodzeniowej i przeżywalności potomstwa. Co istotne, rysperydon nie wykazywał działania teratogennego na płód u szczurów i królików.3

Ekspozycja szczurów na rysperydon w okresie płodowym wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt. Podobne negatywne oddziaływanie na uczenie się i rozwój motoryczny potomstwa zaobserwowano w przypadku innych leków będących antagonistami dopaminy podawanych ciężarnym zwierzętom.4

Wpływ na rozwój młodych osobników

W badaniach toksykologicznych prowadzonych na młodych szczurach stwierdzono zwiększoną śmiertelność i opóźnienie rozwoju u potomstwa. W 40-tygodniowym badaniu na młodych psach zaobserwowano opóźnienie dojrzewania płciowego.5

W badaniach oceniających wpływ rysperydonu na wzrost kości długich u psów ustalono, że:6

  • Przy narażeniu 3,6 razy większym od maksymalnej ekspozycji u młodzieży (1,5 mg na dobę), określonym na podstawie pola pod krzywą (AUC), nie stwierdzono zaburzeń wzrostu kości długich
  • Przy ekspozycji 15 razy większej od maksymalnej ekspozycji u młodzieży zaobserwowano wpływ na kości długie oraz dojrzewanie płciowe

Potencjał genotoksyczny i rakotwórczy

Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego w wielu przeprowadzonych testach. Natomiast w badaniach oceniających potencjalne działanie rakotwórcze rysperydonu podawanego doustnie szczurom i myszom zaobserwowano:7

  • Powiększenie gruczolaka przysadki u myszy
  • Powiększenie gruczolaka endokrynnego trzustki u szczurów
  • Powiększenie gruczolaka gruczołów mlecznych u obu gatunków

Te zmiany nowotworowe można powiązać z przedłużającym się antagonizmem rysperydonu względem receptora D2 i towarzyszącą temu hiperprolaktynemią. Należy podkreślić, że znaczenie tych obserwacji dotyczących gryzoni dla oceny ryzyka stosowania leku u ludzi pozostaje nieznane.8

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Modele zwierzęce badane zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo wykazały, że duże dawki rysperydonu mogą powodować wydłużenie odstępu QT, co teoretycznie może zwiększać u pacjentów ryzyko wystąpienia częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes.9

Podsumowanie najważniejszych danych przedklinicznych

Obszar badań Wyniki Znaczenie kliniczne
Układ endokrynny Wpływ na gruczoły piersiowe i układ rozrodczy związany ze zwiększonym stężeniem prolaktyny Potencjalne ryzyko zaburzeń endokrynologicznych u pacjentów
Teratogenność Brak działania teratogennego u szczurów i królików Względne bezpieczeństwo w kontekście rozwoju płodu
Rozwój poznawczy Deficyty funkcji poznawczych u zwierząt eksponowanych prenatalnie Potencjalne ryzyko dla rozwoju poznawczego przy ekspozycji prenatalnej
Rozwój młodych osobników Opóźnienie dojrzewania płciowego i wpływ na kości długie przy wysokich dawkach Monitorowanie rozwoju u młodzieży otrzymującej lek
Genotoksyczność Brak działania genotoksycznego Korzystny profil bezpieczeństwa w tym aspekcie
Karcynogenność Zwiększenie częstości gruczolaków u gryzoni; związek z hiperprolaktynemią Niejasne znaczenie dla ludzi
Układ sercowo-naczyniowy Wydłużenie odstępu QT przy dużych dawkach Potencjalne ryzyko zaburzeń rytmu serca
  1. 01.05.2026
  2. www.leksykon.com.pl