Właściwości farmakokinetyczne
Peditrace
Preparat Peditrace, stosowany wyłącznie dożylnie jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, zawiera pierwiastki śladowe o specyficznych właściwościach farmakokinetycznych. Po podaniu dożylnym mikroelementy takie jak cynk (250 μg/ml, 3,82 μmol), miedź (20 μg/ml, 0,315 μmol), mangan (1 μg/ml, 18,2 nmol), selen (2 μg/ml, 25,3 nmol), fluor (57 μg/ml, 3,00 μmol) oraz jod (1 μg/ml, 7,88 nmol) są dystrybuowane w organizmie zgodnie z fizjologicznymi mechanizmami transportu i selektywnego wychwytu przez tkanki, zależnie od ich aktualnego zapotrzebowania. Metabolizm tych mikroelementów jest ściśle regulowany przez mechanizmy homeostatyczne, a ich eliminacja odbywa się drogami charakterystycznymi dla poszczególnych pierwiastków: miedź i mangan są wydalane głównie z żółcią do przewodu pokarmowego, natomiast selen i cynk – z moczem, co ma szczególne znaczenie u pacjentów żywionych dożylnie, u których obserwuje się zwiększone wydalanie cynku przez nerki.
Właściwości farmakokinetyczne leku Peditrace
Peditrace jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający pierwiastki śladowe wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, charakterystyczne dla preparatów mikroelementowych stosowanych dożylnie. Drogą podania jest wyłącznie podanie dożylne, co determinuje sposób dystrybucji składników w organizmie. 1
Absorpcja i dystrybucja pierwiastków śladowych
Po podaniu dożylnym pierwiastki śladowe zawarte w preparacie Peditrace są dystrybuowane w organizmie w sposób analogiczny do mikroelementów przyjmowanych w diecie doustnej. Transport i dystrybucja poszczególnych pierwiastków śladowych podlegają złożonym mechanizmom fizjologicznym. 2
Dystrybucja tkankowa pierwiastków śladowych jest zróżnicowana i zależy od fizjologicznego zapotrzebowania określonych tkanek na dany mikroelement. Wychwyt pierwiastków przez tkanki odbywa się selektywnie, w zależności od aktualnego zapotrzebowania organizmu. 3
Metabolizm pierwiastków śladowych
Metabolizm pierwiastków śladowych zawartych w produkcie Peditrace jest ściśle powiązany z aktywnością metaboliczną tkanek. Intensywność wykorzystania poszczególnych mikroelementów w procesach biochemicznych regulowana jest przez mechanizmy homeostatyczne organizmu i zależy od zapotrzebowania na utrzymanie fizjologicznych stężeń lub konieczności uzupełnienia niedoborów. 4
Eliminacja pierwiastków śladowych
Drogi eliminacji pierwiastków śladowych zawartych w produkcie Peditrace są zróżnicowane i charakterystyczne dla poszczególnych mikroelementów:
- Miedź – główną drogą eliminacji miedzi z organizmu jest wydalanie z żółcią. Miedź uwolniona z hepatocytów jest transportowana do żółci, a następnie wraz z nią do przewodu pokarmowego. 5
- Mangan – podobnie jak miedź, mangan jest wydalany przede wszystkim z żółcią do przewodu pokarmowego, skąd zostaje usunięty z organizmu wraz z kałem. 6
- Selen – w przypadku selenu dominującą drogą eliminacji jest wydalanie z moczem. Selen po metabolizowaniu w organizmie jest transportowany do nerek i usuwany podczas filtracji kłębuszkowej. 7
- Cynk – główną drogą eliminacji cynku jest wydalanie z moczem, co ma szczególne znaczenie u pacjentów otrzymujących żywienie dożylne. W tej grupie chorych obserwuje się zwiększone wydalanie cynku przez nerki. 8
Skład i właściwości fizykochemiczne wpływające na farmakokinetykę
Skład preparatu Peditrace oraz jego właściwości fizykochemiczne mogą wpływać na farmakokinetykę zawartych w nim pierwiastków śladowych. Preparat charakteryzuje się następującymi parametrami:
| Składnik | Zawartość w 1 ml | Ilość substancji | Ilość pierwiastka | Wartość molowa |
|---|---|---|---|---|
| Cynku chlorek | 521 μg | – | 250 μg (Zn) | 3,82 μmol |
| Miedzi(II) chlorek dwuwodny | – | – | 20 μg (Cu) | 0,315 μmol |
| Manganu(II) chlorek czterowodny | – | – | 1 μg (Mn) | 18,2 nmol |
| Sodu selenin bezwodny | – | – | 2 μg (Se) | 25,3 nmol |
| Sodu fluorek | – | – | 57 μg (F) | 3,00 μmol |
| Potasu jodek | – | – | 1 μg (I) | 7,88 nmol |
| Sód | – | – | 70 μg | 3,05 μmol |
| Potas | – | – | 0,31 μg | 7,88 nmol |
Preparat charakteryzuje się niskim pH wynoszącym 2,0 oraz osmolalnością na poziomie 38 mOsm/kg wody. Kwaśne pH roztworu wpływa na stabilność poszczególnych związków i może modyfikować wiązanie pierwiastków śladowych z białkami osocza po podaniu dożylnym. 9
Farmakokinetyka w szczególnych populacjach pacjentów
Należy zwrócić uwagę, że u pacjentów żywionych dożylnie występują pewne odmienności w farmakokinetyce pierwiastków śladowych, szczególnie w zakresie eliminacji. Pacjenci poddawani żywieniu pozajelitowemu wykazują zwiększone wydalanie niektórych pierwiastków śladowych, co dotyczy zwłaszcza cynku, który u tych chorych jest eliminowany głównie przez nerki. 10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania – Peditrace
- Działania niepożądane – Peditrace
- Interakcje leku – Peditrace
- Profil bezpieczeństwa leku – Peditrace
- Przeciwwskazania – Peditrace
- Przedawkowanie – Peditrace
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Peditrace
- Skład i postać leku – Peditrace
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne – Peditrace
- Właściwości farmakokinetyczne – Peditrace
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Peditrace
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Peditrace
- Wskazania do stosowania – Peditrace