Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Orizon 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na gruczoły piersiowe i układ rozrodczy u szczurów i psów, związane z hiperprolaktynemią wynikającą z blokady receptorów dopaminergicznych D2. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów odnotowano zaburzenia zachowań rodzicielskich, obniżoną masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa oraz deficyty funkcji poznawczych po ekspozycji prenatalnej, przy braku działania teratogennego. U młodych zwierząt obserwowano zwiększoną śmiertelność, opóźnienie rozwoju i dojrzewania płciowego, przy czym wpływ na kości długie pojawiał się dopiero przy ekspozycji 15-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę u młodzieży (1,5 mg/dobę). Rysperydon nie wykazał potencjału genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczych u gryzoni zaobserwowano powstawanie gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z przewlekłą hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne.
- epizod maniakalny o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- schizofrenia
- uporczywa agresja u pacjenta z otępieniem typu alzheimerowskiego w stopniu umiarkowanym do ciężkiego
- uporczywa agresja w przebiegu zaburzenia zachowania u dziecka upośledzonego umysłowo
- uporczywa agresja w przebiegu zaburzenia zachowania u dziecka ze sprawnością intelektualną poniżej przeciętnej
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania rysperydonu, substancji czynnej preparatu Orizon, pochodzą z szeregu badań toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz genotoksycznych i rakotwórczych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa przedklinicznego tego leku, które mają istotne znaczenie w praktyce klinicznej.1
Wpływ na układ hormonalny i rozrodczy
W badaniach nad (pod)przewlekłą toksycznością rysperydonu przeprowadzonych na niedojrzałych płciowo szczurach i psach zaobserwowano zależne od dawki działanie na gruczoły piersiowe oraz układ rozrodczy zarówno u samców, jak i samic. Efekty te były bezpośrednio związane ze zwiększonymi stężeniami prolaktyny w surowicy, co wynikało z blokady receptorów dopaminergicznych D2 przez rysperydon. Dodatkowo, badania na kulturach tkankowych sugerują możliwość stymulacji rozwoju komórek w ludzkich guzach piersi przez prolaktynę, co może mieć znaczenie kliniczne.2
Badania bezpieczeństwa reprodukcyjnego
W badaniach wpływu rysperydonu na rozmnażanie u szczurów stwierdzono działania niepożądane dotyczące zachowań rodziców podczas kojarzenia się w pary oraz odnotowano wpływ na masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa. Badania wykazały również, że ekspozycja na rysperydon w okresie płodowym u szczurów była powiązana z późniejszymi deficytami funkcji poznawczych u zwierząt dorosłych. Warto zauważyć, że podobne efekty zaobserwowano w przypadku innych leków będących antagonistami dopaminy, które podane ciężarnym zwierzętom negatywnie wpływały na uczenie się i rozwój motoryczny potomstwa.3
Należy podkreślić, że w przeprowadzonych badaniach rysperydon nie wykazywał działania teratogennego u szczurów ani królików.4
Badania toksykologiczne na młodych osobnikach
W badaniach toksykologicznych przeprowadzanych na młodych szczurach zaobserwowano zwiększoną śmiertelność i opóźnienie rozwoju potomstwa. W 40-tygodniowym badaniu prowadzonym na młodych psach stwierdzono opóźnienie dojrzewania płciowego. Na podstawie analizy pola pod krzywą (AUC) nie stwierdzono zaburzenia wzrostu kości długich u psów po narażeniu 3,6 razy większym od maksymalnej ekspozycji zalecanej u młodzieży (1,5 mg/dobę). Jednakże odnotowano wpływ na kości długie i dojrzewanie płciowe w przypadku ekspozycji 15 razy większej od maksymalnej ekspozycji na lek u młodzieży.5
Badania genotoksyczne i rakotwórcze
Rysperydon został poddany licznym testom genotoksyczności, w których nie wykazał potencjału genotoksycznego. Natomiast w badaniach nad działaniem rakotwórczym rysperydonu przeprowadzonych na szczurach i myszach zaobserwowano powiększenie następujących struktur:6
- Gruczolak przysadki – głównie u myszy
- Gruczolak trzustki – u szczurów
- Gruczolak gruczołów mlecznych – zarówno u myszy, jak i szczurów
Formowanie się tych guzów można powiązać z długotrwałym antagonistycznym działaniem rysperydonu wobec receptorów dopaminowych D2 oraz wynikającą z tego hiperprolaktynemią. Należy jednak podkreślić, że znaczenie tych obserwacji u gryzoni dla oceny ryzyka stosowania leku u ludzi nie jest w pełni poznane.7
Wpływ na układ sercowo-naczyniowy
Modele zwierzęce badane zarówno in vitro, jak i in vivo wykazały, że duże dawki rysperydonu mogą powodować wydłużenie odstępu QT, co teoretycznie może zwiększać u pacjentów ryzyko wystąpienia częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes. Obserwacja ta ma istotne znaczenie kliniczne i powinna być uwzględniana przy podejmowaniu decyzji o stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka zaburzeń rytmu serca.8
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania