Właściwości farmakodynamiczne preparatu Myconolak

Preparat Myconolak (50 mg/ml, lakier do paznokci leczniczy) zawiera jako substancję czynną amorolfinę w postaci chlorowodorku w ilości 55,74 mg/ml, co odpowiada 50 mg czystej amorolfiny. Lek ten ma postać przezroczystego, bezbarwnego do bladożółtego roztworu przeznaczonego do aplikacji miejscowej na paznokcie.¹

Klasyfikacja farmakoterapeutyczna

Pod względem farmakoterapeutycznym Myconolak należy do grupy leków przeciwgrzybiczych przeznaczonych do stosowania dermatologicznego, w podgrupie innych leków przeciwgrzybiczych do stosowania miejscowego. Lek został sklasyfikowany według kodu ATC jako D01AE16.²

Mechanizm działania amorolfiny

Działanie farmakodynamiczne amorolfiny, substancji czynnej zawartej w preparacie Myconolak, opiera się na specyficznym mechanizmie wpływającym na strukturę ściany komórkowej grzybów. Głównym punktem uchwytu jest proces biosyntezy steroli w komórce grzyba. Pod wpływem leku dochodzi do znaczącego zmniejszenia zawartości ergosterolu (kluczowego sterolu błon komórkowych grzybów) przy jednoczesnej kumulacji nietypowych sferycznie nieplanarnych steroli. Ta ingerencja w metabolizm lipidów błonowych prowadzi do zaburzenia integralności ściany komórkowej patogenu, co skutkuje działaniem zarówno grzybostatycznym (hamującym wzrost) jak i grzybobójczym (prowadzącym do śmierci komórki grzyba).³

Spektrum przeciwgrzybicze

Amorolfina charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, co czyni ją skuteczną substancją w terapii grzybicy paznokci o różnej etiologii. Aktywność przeciwgrzybicza obejmuje najczęstsze patogeny odpowiedzialne za onychomikozę oraz czynniki oportunistyczne.⁴

Spektrum działania przeciwgrzybiczego amorolfiny obejmuje następujące grupy patogenów:

Wysoką wrażliwość na działanie amorolfiny wykazują:⁵

• Drożdżaki – przede wszystkim Candida albicans, który jest najczęstszym drożdżakiem wywołującym grzybicę paznokci, a także inne gatunki z rodzaju Candida, które mogą kolonizować płytkę paznokciową, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością
• Dermatofity – głównie Trichophyton rubrum, Trichophyton interdigitale oraz Trichophyton mentagrophytes, które są najczęstszymi czynnikami etiologicznymi grzybicy paznokci. Wrażliwość wykazują również inne gatunki z rodzaju Trichophyton, a także Epidermophyton floccosum oraz gatunki z rodzaju Microsporum
• Pleśnie – w szczególności Scopulariopsis, których zakażenia paznokci są często oporne na standardowe leczenie przeciwgrzybicze
• Grzyby ciemnobarwiakowe (dermatiacea) – w tym Hendersonula, Arternaria oraz Cladosporium, które mogą być przyczyną trudnych do leczenia grzybic paznokci

Słabszą wrażliwość na amorolfinę wykazują niektóre pleśnie, takie jak Aspergillus, Fusarium oraz grzyby z rodziny Mucorale. W przypadku zakażeń wywołanych przez te patogeny efektywność terapeutyczna leku może być ograniczona.⁶