Właściwości farmakokinetyczne
Milgamma N (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Milgamma N

Milgamma N, roztwór do wstrzykiwań domięśniowych zawierający w 1 ml: 50 mg tiaminy chlorowodorku (witamina B1), 50 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) oraz 0,5 mg cyjanokobalaminy (witamina B12), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych poszczególnych składników aktywnych produktu.¹

Wchłanianie

Tiamina, pirydoksyna i cyjanokobalamina należą do grupy witamin B rozpuszczalnych w wodzie. Charakterystyczną cechą ich wchłaniania jest zależność od podanej dawki. Po podaniu domięśniowym, wszystkie trzy witaminy wykazują szybkie przenikanie do krwiobiegu, a następnie są rozprowadzane w organizmie. Maksymalne stężenie w osoczu wszystkich składników aktywnych preparatu Milgamma N jest osiągane stosunkowo szybko – w ciągu 1 godziny po wykonaniu wstrzyknięcia domięśniowego.²

Dystrybucja i metabolizm

Witaminy B1, B6 i B12 po przeniknięciu do krwiobiegu są dystrybuowane w sposób niejednorodny w organizmie, gdzie ulegają przekształceniu w swoje aktywne formy koenzymowe. Każda z witamin charakteryzuje się specyficznym wzorcem dystrybucji i metabolizmu.³

Dystrybucja i metabolizm tiaminy (witamina B1)

Tiamina występuje w tkankach w formie wolnej oraz w trzech formach fosforylowanych. Całkowita zawartość tiaminy w organizmie zdrowego mężczyzny wynosi około 30 mg, z czego blisko 40% jest zlokalizowane w tkance mięśniowej. W zakresie dystrybucji we krwi, 75% tiaminy przedostaje się do erytrocytów, 15% znajduje się w leukocytach, natomiast 10% w osoczu, gdzie wiąże się głównie z albuminą.⁴

Dystrybucja i metabolizm pirydoksyny (witamina B6)

W osoczu krwi 5-fosforan pirydoksalu oraz pirydoksal wiążą się z albuminą. Formą transportową witaminy B6 jest pirydoksal. Podczas przenikania przez błonę komórkową 5-fosforan pirydoksalu związany z albuminą ulega hydrolizie przez fosfatazę zasadową do pirydoksalu. Kluczowym elementem dla funkcji witaminy B6 jako koenzymu jest fosforylacja grupy CH2OH w pozycji 5, co prowadzi do powstania fosforanu pirydoksalu (PALP). PALP w około 80% wiąże się z białkami krwi.⁵

Dystrybucja i metabolizm cyjanokobalaminy (witamina B12)

Witamina B12 w osoczu wiąże się z transkobalaminą II, która jest beta-globuliną. Utworzony kompleks jest szybko oczyszczany z osocza i transportowany do tkanek docelowych. Głównym miejscem magazynowania i metabolizmu witaminy B12 w organizmie jest wątroba, gdzie zgromadzone jest do 90% całkowitych zasobów tej witaminy. W wątrobie witamina B12 jest przechowywana w postaci aktywnego koenzymu, którego dobowa wymiana wynosi od 0,5 do 0,8 µg.⁶

Wydalanie

Wydalanie tiaminy

Okres półtrwania tiaminy w fazie ß wynosi 1,0 godzinę. Główne produkty wydalania to kwas karboksylowy tiaminy, piramina, tiamina oraz zestaw dotychczas niezidentyfikowanych metabolitów. Istnieje korelacja między spożyciem tiaminy a ilością jej niezmodyfikowanej postaci wydalanej z organizmu – im wyższe spożycie, tym większe ilości niezmodyfikowanej tiaminy są wydalane w ciągu 4-6 godzin. W stężeniach fizjologicznych rzeczywisty klirens tiaminy jest bardzo niski, osiągając wartość niższą niż klirens kreatyniny.⁷

Wydalanie pirydoksyny

Głównym metabolitem wydalanym z moczem jest kwas 4-pirydoksyny. Przy typowej podaży witaminy B6 do organizmu w ilości 40 mg-150 mg, dobowe wydalanie przez nerki wynosi 1,7 mg-3,6 mg. Szybkość dobowej wymiany pirydoksyny jest szacowana na poziomie 2,2%-2,4%.⁸

Wydalanie cyjanokobalaminy

Po podaniu domięśniowym lub podskórnym cyjanokobalaminy (w dawkach od 100 do 1000 µg), znaczna jej część, od 50% do 98% podanej dawki, jest wydalana w postaci niezmienionej z moczem. Większość cyjanokobalaminy jest wydalana w ciągu pierwszych 8 godzin po wykonaniu iniekcji.⁹