Właściwości farmakokinetyczne
Masultab 50 mg

Właściwości farmakokinetyczne amisulprydu

Absorpcja

Amisulpryd charakteryzuje się szczególnym profilem wchłaniania w organizmie ludzkim. Po podaniu doustnym obserwuje się dwa maksima wchłaniania: pierwsze występuje szybko, około 1 godziny po przyjęciu leku, druga faza następuje po 3-4 godzinach od podania. Odpowiadające im stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 39±3 ng/mL (pierwsze maksimum) oraz 54±4 ng/mL (drugie maksimum) po podaniu dawki 50 mg.¹

Całkowita biodostępność amisulprydu wynosi 48%, co oznacza, że niemal połowa podanej dawki doustnej dostaje się do krążenia ogólnego.²

Istotnym aspektem jest wpływ posiłków na wchłanianie leku. Badania wykazały, że posiłki bogate w węglowodany (zawierające 68% płynów) znacząco obniżają wartości parametrów farmakokinetycznych: AUC (pole pod krzywą zależności stężenia od czasu), Tmax (czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia) oraz Cmax (maksymalne stężenie w osoczu). Interesującym jest fakt, że posiłki bogate w tłuszcze nie wywierają takiego wpływu na farmakokinetykę amisulprydu. Pomimo tych obserwacji, ich znaczenie kliniczne w rutynowej praktyce nie zostało jednoznacznie określone.³

Dystrybucja

Po wchłonięciu amisulpryd rozprzestrzenia się w organizmie, osiągając objętość dystrybucji wynoszącą 5,8 L/kg. Wartość ta wskazuje na dobrą penetrację leku do tkanek i płynów ustrojowych.⁴

Szczególnie istotną cechą amisulprydu jest jego niski stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący jedynie 16%. Tak niewielki stopień wiązania z białkami znacznie zmniejsza ryzyko interakcji lekowych wynikających z wypierania innych substancji z połączeń białkowych, co jest istotną zaletą z klinicznego punktu widzenia.⁵

Metabolizm

Amisulpryd podlega ograniczonemu metabolizmowi w organizmie. W toku badań zidentyfikowano dwa nieaktywne metabolity, które łącznie stanowią jedynie około 4% podanej dawki. Ta ograniczona biotransformacja zmniejsza ryzyko interakcji metabolicznych i wpływu polimorfizmu genetycznego enzymów metabolizujących leki na skuteczność terapii.⁶

Istotną cechą farmakokinetyki amisulprydu jest brak kumulacji w organizmie nawet przy wielokrotnym podawaniu. Parametry farmakokinetyczne pozostają niezmienione podczas przewlekłego stosowania, co zmniejsza ryzyko narastania działań niepożądanych w toku długotrwałej terapii.⁷

Eliminacja

Okres półtrwania w fazie eliminacji amisulprydu po podaniu doustnym wynosi około 12 godzin, co pozwala na stosowanie leku w schematach dawkowania raz lub dwa razy na dobę.⁸

Amisulpryd jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Po podaniu dożylnym 50% dawki jest eliminowane z moczem, przy czym aż 90% tej ilości wydalane jest w ciągu pierwszych 24 godzin. Klirens nerkowy dla amisulprydu wynosi 20 L/h (333 mL/min), co wskazuje na aktywne wydzielanie kanalikowe jako mechanizm eliminacji leku.⁹