Przedawkowanie leku

Przedawkowanie lerkanidypiny, substancji czynnej leku Lapress, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, które wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Po wprowadzeniu lerkanidypiny do obrotu zanotowano kilka przypadków przedawkowania, gdzie dawki wahały się od 30-40 mg aż do 800 mg, w tym także próby samobójcze z użyciem tego leku.¹

Mechanizm przedawkowania

Lerkanidypina należy do grupy antagonistów wapnia z klasy dihydropirydyn. W przypadku przedawkowania dochodzi do nasilonego działania farmakologicznego leku, co prowadzi przede wszystkim do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych. Skutkuje to wyraźnym niedociśnieniem tętniczym oraz odruchową tachykardią jako mechanizmem kompensacyjnym organizmu.²

Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie bardzo dużych dawek lerkanidypiny, ponieważ w takich przypadkach może dojść do utraty selektywności obwodowej. Paradoksalnie prowadzi to do bradykardii oraz wywołuje ujemny efekt inotropowy (osłabienie siły skurczu mięśnia sercowego), co może znacząco pogorszyć stan pacjenta.³

Objawy kliniczne przedawkowania

Objawy przedawkowania lerkanidypiny są ściśle związane z jej działaniem farmakologicznym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane w przypadkach przedawkowania to:⁴

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania lerkanidypiny powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, ze szczególnym uwzględnieniem następujących zasad:

• Monitorowanie stanu pacjenta – konieczne jest częste monitorowanie czynności serca i układu oddechowego. Ze względu na przedłużone działanie farmakologiczne lerkanidypiny, stan układu krążenia pacjenta powinien być monitorowany przez co najmniej 24 godziny.⁵
• Leczenie niedociśnienia – w przypadku klinicznie istotnego niedociśnienia należy aktywnie wspierać układ krążenia. Zaleca się uniesienie kończyn dolnych pacjenta, co zwiększa powrót żylny.⁶
• Kontrola gospodarki wodnej – istotne jest monitorowanie objętości krążącego płynu i ilości wydalanego moczu, co pozwala na dostosowanie odpowiedniej płynoterapii.⁷
• Intensywna opieka medyczna – pacjenci, u których spodziewane jest zatrucie od umiarkowanego do ciężkiego, powinni być hospitalizowani na oddziale intensywnej opieki medycznej.⁸

Należy podkreślić, że hemodializa prawdopodobnie nie będzie skuteczną metodą usuwania lerkanidypiny z organizmu, ponieważ substancja ta silnie wiąże się z białkami osocza.⁹ Leczenie jest więc głównie objawowe i podtrzymujące.

Uwagi dodatkowe

Lerkanidypina jest dostępna w postaci tabletek powlekanych o mocy 10 mg i 20 mg (Lapress).¹⁰ Standardowa dawka terapeutyczna znacznie odbiega od dawek powodujących ostre zatrucie (≥30-40 mg), jednakże należy pamiętać, że nawet niewielkie przekroczenie dawki terapeutycznej może powodować objawy niepożądane, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi lub przyjmujących inne leki o działaniu hipotensyjnym.

W praktyce klinicznej kluczowe jest szybkie rozpoznanie objawów przedawkowania lerkanidypiny i wdrożenie odpowiedniego postępowania, co determinuje rokowanie pacjenta.