Specjalne ostrzeżenia
Kalium chloratum 15% Kabi
Kalium chloratum 15% Kabi (150 mg/ml) to wysokostężony koncentrat potasu przeznaczony do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej, zawierający 2 mmol K+ w 1 ml roztworu. Preparat wymaga obowiązkowego rozcieńczenia przed podaniem, gdyż bezpośrednie wstrzyknięcie stężonego roztworu jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zagrażających życiu powikłań. Zalecana szybkość infuzji wynosi 10 mmol K+/godz., a maksymalna nie powinna przekraczać 20 mmol K+/godz. Konieczne jest powolne podawanie oraz monitorowanie stanu pacjenta, w tym regularne oznaczanie stężenia potasu w surowicy, gospodarki kwasowo-zasadowej, funkcji nerek (diurezy) oraz ciągłe monitorowanie EKG ze względu na ryzyko arytmii i martwiczego uszkodzenia tkanek w przypadku wynaczynienia.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Kalium chloratum 15% Kabi
Produkt leczniczy Kalium chloratum 15% Kabi (150 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) zawiera potas w wysokim stężeniu, co wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas jego stosowania. Nieprawidłowe podanie tego preparatu może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, włącznie z zagrożeniem życia pacjenta.1
Prawidłowy sposób podawania
Koncentrat Kalium chloratum 15% Kabi musi być zawsze odpowiednio rozcieńczony przed podaniem. Bezpośrednie wstrzyknięcie stężonego roztworu bez rozcieńczenia stanowi zagrożenie życia pacjenta i jest bezwzględnie przeciwwskazane.2
Produkt należy podawać drogą dożylną powoli, zgodnie z następującymi wytycznymi:
- Zazwyczaj zalecana szybkość infuzji wynosi 10 mmol/godz.
- Nie należy przekraczać maksymalnej szybkości podawania wynoszącej 20 mmol/godz.
3
Należy zachować szczególną ostrożność podczas dożylnego podawania preparatu, gdyż wynaczynienie może powodować martwicze uszkodzenie tkanek.4
Monitorowanie podczas terapii
W trakcie leczenia preparatem Kalium chloratum 15% Kabi konieczne jest regularne i dokładne monitorowanie następujących parametrów:
- Stężenie elektrolitów w surowicy – regularne oznaczanie poziomu potasu w osoczu jest niezbędne dla uniknięcia rozwoju hiperkaliemii
- Gospodarka kwasowo-zasadowa – zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej mogą wpływać na stężenie potasu
- Funkcja nerek – należy monitorować diurezę w celu zapewnienia prawidłowego przepływu moczu
- EKG – zaleca się częste monitorowanie elektrokardiograficzne, a sprzęt do wykonania EKG powinien być stale dostępny
5
Szczególne grupy ryzyka
Szczególną ostrożność należy zachować w następujących przypadkach klinicznych:6
- Choroby układu sercowo-naczyniowego:
- Pacjenci z niewyrównaną niewydolnością serca
- Pacjenci leczeni glikozydami naparstnicy
- Pacjenci z ciężkim lub całkowitym blokiem przewodnictwa przedsionkowo-komorowego serca
Ponadto, należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami predysponującymi do hiperkaliemii, takimi jak:7
- Zaburzenia endokrynologiczne: niewydolność nadnerczy (choroba Addisona)
- Zaburzenia nefrologiczne:
- Osłabiona czynność nerek (niewydolność nerek)
- Pooperacyjny skąpomocz
- Zaburzenia hemodynamiczne: wstrząs z reakcjami hemolitycznymi i/lub odwodnieniem
- Zaburzenia metaboliczne:
- Kwasica metaboliczna
- Hiperchloremia
- Choroby neurologiczne: hiperkaliemiczne porażenie okresowe (ang. Gamstrop episodic adynamy)
- Choroby hematologiczne: niedokrwistość sierpowatokomórkowa
- Farmakoterapia: stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas
Pacjenci wymagający szczególnej uwagi
Dodatkowej uwagi i monitorowania wymagają również następujące grupy pacjentów:8
- Pacjenci kardiologiczni z chorobami serca
- Pacjenci odwodnieni:
- Z ciężkim odwodnieniem
- Z kurczem mięśni wywołanym odwodnieniem i utratą soli pod wpływem gorąca
- Pacjenci z oparzeniami – z rozległym uszkodzeniem tkanek występującym w przypadku ciężkich oparzeń
- Pacjenci geriatryczni – osoby w podeszłym wieku z uwagi na możliwość występowania zaburzeń czynności nerek lub innych czynników predysponujących do hiperkaliemii
Interakcje i dodatkowe zalecenia
Na początku terapii zastępczej potasem nie należy podawać roztworów glukozy do infuzji, ponieważ glukoza może powodować dalsze zmniejszenie stężenia potasu w osoczu.9
| Parametr | Wartość | Jednostka |
|---|---|---|
| Zawartość potasu chlorku w 1 ml | 150 | mg |
| Zawartość jonów potasu w 1 ml | 2 | mmol |
| Zawartość jonów potasu w 5 ml | 10 | mmol |
| Zawartość jonów potasu w 10 ml | 20 | mmol |
| Zawartość jonów potasu w 20 ml | 40 | mmol |
| Zawartość jonów Cl- | 2000 | mmol/l |
| Zawartość jonów K+ | 2000 | mmol/l |
| Osmolarność teoretyczna | 4000 | mosm/l |
| pH | 4,5 – 7,0 | – |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania