Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Itami 140 mg

Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego, substancji czynnej plastra leczniczego Itami (140 mg), wykazały typowy dla NLPZ profil bezpieczeństwa, bez nowych zagrożeń genotoksycznych czy rakotwórczych. W badaniach toksyczności przewlekłej u zwierząt dominowały zmiany i owrzodzenia przewodu pokarmowego, co jest zgodne z dotychczasową wiedzą o diklofenaku. Szczególnie istotne są wyniki dwuletnich badań na szczurach, które wykazały zależne od dawki zwiększenie częstości zatorowego zamknięcia tętnic wieńcowych, co może mieć implikacje dla oceny ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów stosujących diklofenak długoterminowo.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego, stanowiącego substancję czynną produktu leczniczego Itami (140 mg, plaster leczniczy), dostarczają istotnych informacji dotyczących profilu bezpieczeństwa tego leku. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań nieklinicznych, które pozwalają ocenić potencjalne zagrożenia dla człowieka.1

Badania farmakologiczne i toksykologiczne

Konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego diklofenaku nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka innych niż te, które zostały już wymienione w pozostałych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego Itami.2

W badaniach na zwierzętach oceniających toksyczność przewlekłą diklofenaku po podaniu ogólnoustrojowym, główne objawy toksyczności manifestowały się w postaci zmian i owrzodzeń w przewodzie pokarmowym.3 Jest to zgodne z profilem działań niepożądanych obserwowanych w przypadku niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Badania długoterminowe

Szczególnie istotne są wyniki dwuletnich badań toksyczności diklofenaku przeprowadzonych na szczurach. W trakcie tych obserwacji długoterminowych stwierdzono zależną od dawki zwiększoną częstość występowania zatorowego zamknięcia tętnic wieńcowych.4 Odkrycie to może mieć znaczenie w kontekście oceny ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów długotrwale stosujących diklofenak.

Wpływ na reprodukcję i rozwój embrionalny

Badania toksycznego wpływu diklofenaku na reprodukcję ujawniły szereg istotnych efektów przy podaniu ogólnoustrojowym:5

Embriotoksyczność

Działanie embriotoksyczne diklofenaku zostało przebadane na trzech gatunkach zwierząt laboratoryjnych: szczurach, myszach i królikach.7 Badania wykazały, że po zastosowaniu dawek toksycznych dla organizmu matki dochodziło do zgonu lub opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego płodu.8

Na podstawie całości dostępnych danych przedklinicznych diklofenak został sklasyfikowany jako substancja nieteratogenna, co oznacza, że nie wywołuje wad wrodzonych płodu.9 Istotną obserwacją jest również fakt, że dawki poniżej progu toksyczności dla organizmu matki nie wpływały na pourodzeniowy rozwój potomstwa.10

Tolerancja miejscowa

W kontekście stosowania diklofenaku w postaci plastra leczniczego (Itami, 140 mg) szczególnie istotne są wyniki badań dotyczących tolerancji miejscowej. Konwencjonalne badania w tym zakresie nie ujawniły występowania szczególnego ryzyka dla człowieka związanego z miejscowym stosowaniem diklofenaku.11 Świadczy to o odpowiednim profilu bezpieczeństwa produktu leczniczego Itami w odniesieniu do aplikacji na skórę.

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl