Właściwości farmakokinetyczne
Ipidacrine hydrochloride Grindeks 15 mg/ml

Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks, zawierający ipidakrynę w postaci chlorowodorku jednowodnego, dostępny jest jako roztwór do wstrzykiwań w stężeniach 5 mg/ml oraz 15 mg/ml. Po podaniu doustnym ipidakryna jest szybko wchłaniana głównie w dwunastnicy, osiągając maksymalne stężenie w osoczu około 1 godziny po podaniu dawki 10 mg. Substancja wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza (40-55%) oraz szybkie rozprzestrzenianie w tkankach, z jedynie 2% całkowitej ilości pozostającej w osoczu po ustaleniu równowagi dystrybucyjnej. Metabolizm zachodzi w wątrobie, choć szczegółowe szlaki metaboliczne nie są w pełni poznane. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z okresem półtrwania około 40 minut; wydalanie kanalikowe dominuje nad filtracją kłębuszkową, a wydalanie niezmienionej substancji wynosi 3,7% po podaniu doustnym i 34,8% po podaniu pozajelitowym, co wskazuje na istotny efekt pierwszego przejścia.

Właściwości farmakokinetyczne ipidakryny chlorowodorku

Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks zawierający ipidakrynę w postaci chlorowodorku (w postaci jednowodnej) wykazuje charakterystyczne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jego dystrybucję i działanie w organizmie pacjenta. Lek jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań w dwóch stężeniach: 5 mg/ml oraz 15 mg/ml.1

Wchłanianie

Po podaniu doustnym ipidakryna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Proces absorpcji zachodzi głównie w obrębie dwunastnicy, a w mniejszym stopniu również w jelicie cienkim. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia substancji czynnej w osoczu po podaniu dawki 10 mg wynosi około jednej godziny.2

Dystrybucja

Ipidakryna wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza na poziomie 40-55%. Substancja czynna charakteryzuje się szybką dystrybucją w tkankach organizmu. Po osiągnięciu równowagi dystrybucyjnej w osoczu krwi pozostaje jedynie około 2% całkowitej ilości ipidakryny, co świadczy o jej znacznym powinowactwie do tkanek obwodowych.3

Metabolizm

Ipidakryna podlega procesom biotransformacji w wątrobie, gdzie zachodzą reakcje metaboliczne prowadzące do powstania metabolitów. Szczegółowe szlaki metaboliczne oraz charakterystyka powstających metabolitów nie zostały w pełni scharakteryzowane.4

Eliminacja

Eliminacja ipidakryny z organizmu przebiega zarówno drogą nerkową, jak i pozanerkową, przy czym główną drogą eliminacji jest wydalanie z moczem. Okres półtrwania eliminacji wynosi średnio 40 minut, co wskazuje na stosunkowo szybkie usuwanie substancji z organizmu.5

Wydalanie ipidakryny przez nerki odbywa się przede wszystkim na drodze wydzielania kanalikowego, a tylko około 1/3 dawki jest eliminowana w procesie filtracji kłębuszkowej. W postaci niezmienionej z moczem wydalane jest 3,7% dawki po podaniu doustnym oraz znacznie więcej – 34,8% dawki po podaniu pozajelitowym, co wskazuje na istotny wpływ efektu pierwszego przejścia na biodostępność leku.6

Charakterystyka postaci farmaceutycznej

Roztwór do wstrzykiwań Ipidacrine hydrochloride Grindeks jest klarowną, bezbarwną cieczą, praktycznie pozbawioną widocznych cząstek. Produkt charakteryzuje się specyficznymi właściwościami fizykochemicznymi, które są istotne dla jego farmakokinetyki i działania terapeutycznego.7

Parametr Roztwór 5 mg/ml Roztwór 15 mg/ml
Stężenie ipidakryny chlorowodorku 5 mg/ml 15 mg/ml
Osmolalność 35-45 mOsmol/kg 90-100 mOsmol/kg
pH roztworu 3,0 – 4,0
Postać Roztwór do wstrzykiwań
Wygląd Klarowna, bezbarwna ciecz

Wartość pH roztworów do wstrzykiwań mieści się w zakresie od 3,0 do 4,0, co świadczy o kwasowym charakterze preparatu. Osmolalność preparatu zależy od stężenia substancji czynnej i wynosi około 35-45 mOsmol/kg dla stężenia 5 mg/ml oraz 90-100 mOsmol/kg dla stężenia 15 mg/ml.8

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl