Przedawkowanie
INZOLFI 0,5 mg

Przedawkowanie fingolimodu, substancji czynnej leku INZOLFI 0,5 mg, wiąże się z istotnym ryzykiem kardiologicznym, w tym bradykardią, zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz wydłużeniem odstępu QTc. Dawki do 80-krotności zalecanej (0,5 mg) były generalnie dobrze tolerowane, jednak dawka 40 mg wywołała u większości badanych objawy ze strony układu oddechowego, takie jak łagodny ucisk w klatce piersiowej, odpowiadający reaktywności drobnych oskrzeli. Bradykardia pojawia się zwykle w ciągu godziny od podania, osiągając maksimum po 6 godzinach, a jej efekt utrzymuje się dłużej, choć z malejącym nasileniem. Przedawkowanie może także prowadzić do wolnego przewodzenia przedsionkowo-komorowego, a w rzadkich przypadkach do przemijającego pełnego bloku przedsionkowo-komorowego (III stopnia).

Pobierz ChPL PDF INZOLFI – Kapsułki twarde – 0,5 mg
  1. Przedawkowanie fingolimodu
    1. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy
    2. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    3. Tabela objawów przedawkowania
    4. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. ustępująco-nawracająca postać stwardnienia rozsianego
Substancja czynna
  1. fingolimod
Kategoria leku
  1. leki immunosupresyjne
  2. leki modyfikujące przebieg choroby w stwardnieniu rozsianym

Przedawkowanie fingolimodu

Przedawkowanie fingolimodu, substancji czynnej leku INZOLFI 0,5 mg, może prowadzić do szeregu niebezpiecznych konsekwencji zdrowotnych, szczególnie dotyczących układu sercowo-naczyniowego. Pojedyncze dawki do 80 razy większe od dawki zalecanej (0,5 mg) były dobrze tolerowane przez zdrowych dorosłych ochotników, jednak już przy dawce 40 mg, u 5 z 6 badanych zaobserwowano objawy ze strony układu oddechowego w postaci łagodnego ucisku lub uczucia dyskomfortu w klatce piersiowej, co klinicznie odpowiadało reaktywności drobnych oskrzeli.1

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Bradykardia stanowi jeden z najważniejszych objawów przedawkowania fingolimodu. Zmniejszenie częstości akcji serca zazwyczaj występuje w ciągu jednej godziny od przyjęcia leku, osiągając maksimum w ciągu 6 godzin. Co istotne, ujemny efekt chronotropowy fingolimodu utrzymuje się dłużej niż przez 6 godzin, choć jego nasilenie stopniowo maleje w kolejnych dniach leczenia.2

W przypadku przedawkowania obserwowano również zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, w tym przypadki wolnego przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz pojedyncze przypadki przemijającego, samoistnie ustępującego pełnego bloku przedsionkowo-komorowego.3

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W sytuacji przedawkowania fingolimodu, szczególnie jeśli jest to pierwsze narażenie pacjenta na ten lek, kluczowe znaczenie ma wdrożenie intensywnego monitorowania kardiologicznego. Pacjent powinien być poddany ciągłemu (w czasie rzeczywistym) badaniu EKG oraz cogodzinnemu pomiarowi tętna i ciśnienia krwi przez co najmniej pierwsze 6 godzin.4

Monitorowanie pacjenta należy przedłużyć co najmniej do następnego dnia w następujących przypadkach:

  • Gdy po 6 godzinach częstość akcji serca wynosi:
    • <45 uderzeń na minutę u osób dorosłych5
    • <55 uderzeń na minutę u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat i starszych6
    • <60 uderzeń na minutę u dzieci w wieku od 10 do mniej niż 12 lat7
  • W przypadku gdy zapis EKG po 6 godzinach od podania pierwszej dawki wskazuje na wystąpienie nowego bloku przedsionkowo-komorowego stopnia co najmniej II8
  • Jeśli odstęp QTc wynosi ≥500 ms9
  • W przypadku wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego stopnia III w jakimkolwiek momencie leczenia10

Należy pamiętać, że fingolimod nie jest usuwany z organizmu ani poprzez dializę, ani poprzez wymianę osocza, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu w przypadku ciężkiego przedawkowania.11

Tabela objawów przedawkowania

Objaw przedawkowania Opis Orientacyjna dawka wywołująca
Reaktywność drobnych oskrzeli Łagodny ucisk lub uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej 40 mg (80 razy więcej niż dawka terapeutyczna)
Bradykardia Zmniejszenie częstości akcji serca, osiągające maksimum w ciągu 6 godzin od przyjęcia leku Może wystąpić już przy dawkach terapeutycznych (0,5 mg), nasilenie zależne od dawki
Wolne przewodzenie przedsionkowo-komorowe Spowolnione przewodzenie między przedsionkami a komorami serca, widoczne w zapisie EKG Zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta, może wystąpić przy dawkach wyższych niż terapeutyczne
Blok przedsionkowo-komorowy II stopnia Zaburzenie przewodzenia, w którym część impulsów z przedsionków nie dociera do komór Zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta, ryzyko rośnie wraz z dawką
Pełny blok przedsionkowo-komorowy (III stopnia) Brak przewodzenia impulsów z przedsionków do komór, zazwyczaj przemijający i ustępujący samoistnie Rzadko, może wystąpić przy znacznym przedawkowaniu
Wydłużenie odstępu QTc Wydłużenie czasu repolaryzacji komór serca widoczne w EKG jako wydłużenie odstępu QT skorygowanego względem częstości akcji serca Może wystąpić przy wyższych dawkach, szczególnie istotne klinicznie gdy QTc ≥500 ms

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl