Właściwości farmakodynamiczne
Groprinosin 50 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne leku Groprinosin

Groprinosin (inozyny pranobeks) to syntetyczna pochodna puryny należąca do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwwirusowych do stosowania ogólnego, działających bezpośrednio na wirusy (kod ATC: J05AX05). Lek charakteryzuje się podwójnym mechanizmem działania, wykazując zarówno właściwości immunostymulujące, jak i przeciwwirusowe.¹

Działanie immunostymulujące

Groprinosin wywiera kompleksowy wpływ na układ immunologiczny, normalizując niedostateczne lub wadliwe mechanizmy odporności komórkowej. Działanie to realizowane jest poprzez indukcję odpowiedzi typu Th1, co prowadzi do dojrzewania i różnicowania limfocytów T oraz nasilenia indukowanych reakcji limfoproliferacyjnych w komórkach aktywowanych mitogenem lub antygenem.²

Lek wykazuje wielokierunkowe działanie na limfocyty, regulując:

• Mechanizmy cytotoksyczności limfocytów T oraz komórek NK (Natural Killer)³
• Funkcjonowanie limfocytów supresorowych T8 oraz pomocniczych T4⁴
• Zwiększa poziom IgG oraz powierzchniowych markerów dopełniacza⁵

Wpływ na cytokiny i mediatory odpowiedzi immunologicznej

W badaniach in vitro inozyny pranobeks wykazuje istotny wpływ na cytokiny, który obejmuje:

• Nasilenie wytwarzania interleukiny-1 (IL-1) oraz interleukiny-2 (IL-2)⁶
• Zwiększenie ekspresji receptora IL-2 in vitro⁷
• Znamienne zwiększenie endogennego wydzielania interferonu gamma (IFN-γ) w badaniach in vivo⁸
• Zmniejszenie wytwarzania interleukiny-4 (IL-4)⁹

Modulacja funkcji komórek fagocytujących

Groprinosin wykazuje znaczący wpływ na komórki odpowiedzi nieswoistej, nasilając chemotaksję i fagocytozę neutrofili, monocytów i makrofagów.¹⁰

Działanie na poziomie molekularnym

W badaniach in vivo wykazano, że inozyny pranobeks wpływa na procesy molekularne związane z ekspresją genów poprzez:

1. Wzmacnianie pobudzenia obniżonej syntezy mRNA białek limfocytów¹¹
2. Zwiększanie sprawności procesu translacji¹²
3. Jednoczesne hamowanie syntezy wirusowego RNA¹³

Postulowane mechanizmy molekularne

Mechanizmy działania przeciwwirusowego, które wymagają dalszych badań, obejmują:¹⁴

• Włączanie związanego z inozyną kwasu orotowego do polirybosomów¹⁵
• Hamowanie dołączania łańcucha poliadenylowego do wirusowego RNA przekaźnikowego¹⁶
• Reorganizacja limfocytarnych cząsteczek wewnątrzbłonowych (IMP, ang. intramembrane plasma particles), które uczestniczą w przekazywaniu sygnałów przez specyficzny receptor komórek T (TcR, ang. T-cell receptor) – prowadzi to do niemal trzykrotnego zwiększenia ich gęstości¹⁷

Dodatkowe właściwości biochemiczne

Inozyny pranobeks hamuje fosfodiestrazę cGMP in vitro, ale tylko w dużych stężeniach. Należy podkreślić, że działanie to nie występuje przy poziomach leku zapewniających efekt immunofarmakologiczny in vivo.¹⁸

Specyficzne działanie przeciwwirusowe

W badaniach in vitro wykazano, że inozyny pranobeks posiada właściwości hamujące replikację wirusa opryszczki typu I (HSV-1).¹⁹ Działanie przeciwwirusowe jest powiązane z opisanymi wcześniej mechanizmami molekularnymi oraz immunomodulującymi, które kompleksowo wpływają na zahamowanie namnażania wirusów w organizmie.