Dawkowanie i sposób podawania
Euthyrox N 175 175 mcg
Euthyrox N, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 25 μg do 200 μg, umożliwia indywidualizację terapii zaburzeń funkcji tarczycy. Dawkowanie rozpoczyna się od małych dawek (np. 12,5–50 μg) z stopniowym zwiększaniem co 2-4 tygodnie, dostosowując dawkę do wyników badań hormonalnych, ze szczególnym uwzględnieniem stężenia TSH jako głównego parametru monitorowania. Wskazania obejmują m.in. leczenie wola obojętnego (75–200 μg/dobę), niedoczynność tarczycy u dorosłych (początkowo 25–50 μg, podtrzymująco 100–200 μg), terapię supresyjną w raku tarczycy (150–300 μg) oraz leczenie dzieci i młodzieży (100–150 μg/m² powierzchni ciała). U osób starszych i z chorobami serca zaleca się ostrożne wprowadzanie leku, zaczynając od bardzo niskich dawek (np. 12,5 μg/dobę) i powolne ich zwiększanie, z częstym monitorowaniem hormonów tarczycy. Wrodzona niedoczynność tarczycy u niemowląt wymaga szybkiej substytucji dawką 10–15 μg/kg mc./dobę przez pierwsze 3 miesiące życia.
Dawkowanie leku Euthyrox N
Euthyrox N zawierający jako substancję czynną lewotyroksynę sodową (Levothyroxinum natricum) dostępny jest w różnych mocach (od 25 μg do 200 μg), co umożliwia zindywidualizowane leczenie pacjentów z zaburzeniami funkcji tarczycy. Dzięki szerokiemu spektrum dawek większość pacjentów może przyjmować tylko jedną tabletkę na dobę. Należy pamiętać, że przedstawione poniżej zalecenia dotyczące dawkowania stanowią jedynie ogólne wskazówki1.
Dawka dobowa powinna być określana indywidualnie na podstawie wyników badań laboratoryjnych oraz oceny klinicznej. Przy ustalaniu dawki podtrzymującej należy brać pod uwagę, że u wielu pacjentów mogą występować podwyższone stężenia T4 i fT4, dlatego lepszym parametrem do monitorowania terapii jest wyjściowe stężenie hormonu tyreotropowego (TSH) w surowicy2.
Podstawową zasadą terapii lewotyroksyną jest rozpoczynanie od małych dawek i stopniowe ich zwiększanie co 2-4 tygodnie, aż do osiągnięcia pełnej dawki substytucyjnej3.
Dawkowanie w zależności od wskazań terapeutycznych
| Wskazanie | Dawka początkowa | Dawka podtrzymująca/Zakres dawkowania |
|---|---|---|
| Leczenie wola obojętnego | – | 75 – 200 µg lewotyroksyny sodowej na dobę |
| Zapobieganie nawrotom po chirurgicznym usunięciu wola obojętnego | – | 75 – 200 µg lewotyroksyny sodowej na dobę |
| Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy u dorosłych | 25 – 50 µg | 100 – 200 µg |
| Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy u dzieci i młodzieży | 12,5 – 50 µg | 100 – 150 µg/m² pc. |
| Suplementacja skojarzona ze stosowaniem leków przeciwtarczycowych w trakcie leczenia nadczynności tarczycy | – | 50 – 100 µg |
| Terapia supresyjna w raku tarczycy | – | 150 – 300 µg |
Doświadczenie kliniczne wskazuje, że pacjentom o mniejszej masie ciała oraz pacjentom z dużym wolem guzkowym zazwyczaj wystarczają mniejsze dawki leku4.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
U osób w podeszłym wieku, pacjentów z chorobą niedokrwienną serca oraz pacjentów z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy należy zachować szczególną ostrożność podczas inicjowania terapii hormonami tarczycy. W tych przypadkach zaleca się rozpoczęcie leczenia od bardzo małej dawki początkowej (np. 12,5 mikrogramów na dobę) i powolne jej zwiększanie w dłuższych odstępach czasu (np. o 12,5 mikrogramów na dobę co 2 tygodnie). Podczas dostosowywania dawki konieczne jest częste monitorowanie stężenia hormonów tarczycy. U tych pacjentów może zaistnieć potrzeba zastosowania dawek mniejszych niż optymalne dawki zapewniające pełną substytucję, co może skutkować niepełnym wyrównaniem stężeń TSH5.
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
W przypadku wrodzonej niedoczynności tarczycy u noworodków i niemowląt, gdzie szybka substytucja hormonalna jest kluczowa, zaleca się stosowanie dawki początkowej wynoszącej 10-15 mikrogramów/kg masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące życia. Po tym okresie dawkę należy dostosować indywidualnie, w oparciu o ocenę kliniczną oraz wyniki badań stężenia hormonów tarczycy i TSH6.
Sposób podawania leku Euthyrox N
Dobową dawkę leku Euthyrox N należy przyjmować jednorazowo. Lek powinien być przyjmowany rano, na czczo, co najmniej 30 minut przed śniadaniem, najlepiej z niewielką ilością płynu (np. pół szklanki wody)7.
W przypadku podawania leku niemowlętom, pełną dawkę dobową należy podawać jednorazowo, co najmniej 30 minut przed pierwszym posiłkiem w danym dniu. Tabletkę należy rozpuścić w niewielkiej ilości wody, tworząc zawiesinę, którą należy przygotować bezpośrednio przed każdym podaniem i podawać z dodatkową niewielką ilością płynu8.
Czas trwania leczenia
Długość terapii lekiem Euthyrox N zależy od wskazania, z powodu którego został przepisany:
- Leczenie substytucyjne w niedoczynności tarczycy – terapia trwa zazwyczaj przez całe życie pacjenta9
- Substytucja po strumektomii lub tyroidektomii – leczenie prowadzone jest przez całe życie pacjenta10
- Profilaktyka nawrotów po usunięciu wola obojętnego – terapia trwa całe życie11
- Terapia skojarzona w leczeniu nadczynności tarczycy – lek stosuje się do momentu uzyskania eutyreozy przez okres stosowania leków przeciwtarczycowych12
- Wole obojętne łagodne – leczenie trwa zwykle od 6 miesięcy do 2 lat. Po zmniejszeniu wielkości wola zaleca się profilaktykę nawrotów przy pomocy małych dawek jodu (100-200 mikrogramów na dobę). Jeśli leczenie farmakologiczne nie przyniesie oczekiwanych rezultatów w tym okresie, należy rozważyć leczenie chirurgiczne lub terapię jodem radioaktywnym13
Dostępne dawki leku Euthyrox N
Oprócz omawianej mocy 175 μg, w obrocie dostępne są również inne dawki tego samego produktu leczniczego, co pozwala na dokładne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta:
- Euthyrox N 25 μg
- Euthyrox N 50 μg
- Euthyrox N 75 μg
- Euthyrox N 88 μg
- Euthyrox N 100 μg
- Euthyrox N 112 μg
- Euthyrox N 125 μg
- Euthyrox N 137 μg
- Euthyrox N 150 μg
- Euthyrox N 175 μg
- Euthyrox N 200 μg
Tabletkę można podzielić na równe dawki, co umożliwia jeszcze bardziej precyzyjne dostosowanie dawkowania14. Tabletki Euthyrox N 175 są białawe, okrągłe, płaskie, z rowkiem dzielącym po obu stronach, ze ściętymi krawędziami i napisem „EM 175” na jednej stronie15.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania