Przedawkowanie
Elicea 10 mg

Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów przy dawkach od 400 mg do 800 mg, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na potencjalne zagrożenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego, układu pokarmowego oraz sercowo-naczyniowego. Objawy mogą obejmować zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączkę, nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT oraz niemiarowość rytmu serca. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, mogą nasilać ryzyko arytmii i pogarszać stan kliniczny. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmią, zaburzeniami czynności wątroby oraz tych przyjmujących leki wydłużające odstęp QT, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań kardiologicznych.

Przedawkowanie leku Elicea (escytalopram)

Przedawkowanie escytalopramu stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane kliniczne dotyczące przedawkowania tego leku są ograniczone, a w wielu przypadkach dotyczą jednoczesnego zastosowania innych produktów leczniczych. Warto podkreślić, że w większości odnotowanych przypadków obserwowano objawy o małym nasileniu lub nie występowały one wcale.1

Toksyczność

Przypadki zgonów spowodowanych przedawkowaniem samego escytalopramu są rzadkie. Większość śmiertelnych przypadków wiązała się z jednoczesnym przedawkowaniem innych leków. Warto zaznaczyć, że przyjęcie dawek od 400 mg do 800 mg samego escytalopramu nie powodowało wystąpienia ciężkich objawów, co wskazuje na relatywnie szeroki margines bezpieczeństwa tego leku.2

Objawy kliniczne przedawkowania

Objawy przedawkowania escytalopramu obejmują różne układy organizmu, z dominującym udziałem ośrodkowego układu nerwowego, układu pokarmowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia gospodarki elektrolitowej i wodnej.3

Układ organizmu Objawy przedawkowania Charakterystyka kliniczna Potencjalna ciężkość
Ośrodkowy układ nerwowy
  • Zawroty głowy
  • Drżenie
  • Pobudzenie
  • Zespół serotoninowy
  • Drgawki
  • Śpiączka
Objawy OUN mogą narastać od łagodnych (zawroty głowy) do ciężkich i zagrażających życiu (drgawki, śpiączka). Zespół serotoninowy występuje rzadko, ale stanowi stan bezpośredniego zagrożenia życia. Od łagodnych do zagrażających życiu
Układ pokarmowy
  • Nudności
  • Wymioty
Objawy ze strony przewodu pokarmowego są zwykle łagodne, ale mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych i aspiracji treści żołądkowej. Zwykle łagodne
Układ sercowo-naczyniowy
  • Niedociśnienie tętnicze
  • Częstoskurcz
  • Wydłużenie odstępu QT
  • Niemiarowość rytmu serca
Zaburzenia kardiologiczne mogą być szczególnie niebezpieczne u pacjentów z wcześniejszymi chorobami układu krążenia. Wydłużenie odstępu QT zwiększa ryzyko groźnych arytmii. Od umiarkowanych do zagrażających życiu
Zaburzenia gospodarki elektrolitowej i wodnej
  • Hipokaliemia
  • Hiponatremia
Zaburzenia elektrolitowe mogą wtórnie nasilać objawy kardiologiczne i neurologiczne, szczególnie hipokaliemia może nasilać ryzyko arytmii. Od umiarkowanych do ciężkich

Grupy podwyższonego ryzyka

Szczególnej obserwacji po przedawkowaniu escytalopramu wymagają pacjenci z następującymi stanami:4

  • Zastoinowa niewydolność serca – zwiększone ryzyko powikłań kardiologicznych
  • Bradyarytmie – mogą ulec nasileniu pod wpływem escytalopramu
  • Jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT – synergistyczne działanie zwiększające ryzyko groźnych arytmii
  • Zaburzenia czynności wątroby – zmieniony metabolizm leku może prowadzić do jego kumulacji

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania escytalopramu jest objawowe i podtrzymujące, ponieważ nie istnieje swoista odtrutka dla tego leku. Postępowanie terapeutyczne powinno obejmować następujące działania:5

  1. Zabezpieczenie funkcji oddechowych:
    • Udrożnienie dróg oddechowych
    • Utrzymywanie drożności dróg oddechowych
    • Zapewnienie odpowiedniej podaży tlenu
    • Monitorowanie i wspomaganie czynności oddechowej w razie potrzeby
  2. Eliminacja niewchłoniętego leku:
    • Płukanie żołądka – najskuteczniejsze gdy wykonane możliwie najszybciej po przyjęciu leku
    • Podanie węgla aktywnego – wiąże lek w przewodzie pokarmowym i zapobiega dalszemu wchłanianiu
  3. Monitorowanie i leczenie objawowe:
    • Monitorowanie akcji serca
    • Kontrola podstawowych parametrów życiowych
    • Monitorowanie EKG, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka
    • Korekta zaburzeń elektrolitowych (hipokaliemia, hiponatremia)
    • Leczenie objawowe drgawek, zaburzeń rytmu serca i innych objawów, jeśli wystąpią

Szczególne zalecenia dla grup ryzyka

U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmią, równocześnie przyjmujących leki wydłużające odstęp QT oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby, należy prowadzić szczególnie staranne monitorowanie EKG. W tych grupach istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca, które mogą zagrażać życiu.6

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl