Właściwości farmakokinetyczne
Efrinol 2% 20 mg/g

Efrinol 2% zawiera efedrynę chlorowodorek w stężeniu 20 mg/g i jest dostępny jako krople do nosa. Po miejscowym podaniu efedryna wykazuje wysoką biodostępność (64%) i szybkie wchłanianie do krwiobiegu. Substancja ta charakteryzuje się szeroką dystrybucją tkankową z objętością dystrybucji w zakresie 122-320 litrów, z preferencyjnym gromadzeniem w wątrobie, nerkach, śledzionie oraz mózgu. Metabolizm efedryny jest ograniczony i zachodzi głównie w wątrobie poprzez demetylację, dezaminację oraz hydroksylację, co skutkuje wysokim odsetkiem wydalania substancji w postaci niezmienionej (55-75%). Okres półtrwania efedryny wynosi od 3 do 11 godzin, a klirens mieści się w zakresie 13,6-44,3 l/h. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki, z około 95% dawki usuwanej w ciągu pierwszych 24 godzin, z udziałem metabolitu norefedryny stanowiącego około 10%.

Właściwości farmakokinetyczne leku Efrinol 2% (20 mg/g)

Efrinol 2% to produkt leczniczy zawierający efedrynę chlorowodorek w stężeniu 20 mg/g, dostępny w postaci kropli do nosa, roztworu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tej substancji czynnej, obejmującą procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania.1

Wchłanianie efedryny

Po miejscowym podaniu efedryna wchłania się w znacznym stopniu do krwiobiegu. Badania wykazały, że substancja czynna wchłania się w 64% po aplikacji miejscowej, co oznacza stosunkowo dobrą biodostępność mimo podania miejscowego.2

Dystrybucja w organizmie

Po wchłonięciu efedryna szybko rozprowadzana jest po organizmie. Wykazuje preferencyjne gromadzenie się w określonych narządach, w tym w:3

  • Wątrobie – główny narząd metabolizujący efedrynę
  • Nerkach – odpowiedzialnych za wydalanie substancji
  • Śledzionie – gromadzących pewne ilości substancji
  • Mózgu – co może wyjaśniać niektóre efekty ogólnoustrojowe

Objętość dystrybucji efedryny jest znaczna i waha się w szerokim zakresie od 122 do 320 litrów, co wskazuje na rozległą dystrybucję tkankową poza kompartment naczyniowy.4

Metabolizm

Efedryna podlega ograniczonemu metabolizmowi w wątrobie. Procesy biotransformacji zachodzą poprzez kilka szlaków metabolicznych:5

  1. Demetylacja – prowadząca do powstania norefedryny
  2. Dezaminacja – prowadząca do powstania:
  3. Hydroksylacja – prowadząca do powstania niewielkich ilości:

Należy podkreślić, że metabolizm efedryny zachodzi w stosunkowo niewielkim stopniu, co skutkuje wysokim odsetkiem substancji wydalanej w postaci niezmienionej.6

Eliminacja i wydalanie

Efedryna charakteryzuje się stosunkowo długim okresem półtrwania, wynoszącym od 3 do 11 godzin, co przekłada się na utrzymywanie się działania leku przez dłuższy czas po aplikacji. Klirens substancji mieści się w zakresie od 13,6 do 44,3 l/h-1.7

Wydalanie efedryny następuje głównie z moczem. W ciągu pierwszych 24 godzin od podania około 95% wchłoniętej dawki leku jest wydalane przez nerki. Większość efedryny (55-75%) jest wydalana w postaci niezmienionej, a jedynie około 10% w postaci metabolitu – norefedryny.8

Wpływ pH moczu na wydalanie

Istotnym czynnikiem modulującym wydalanie efedryny jest pH moczu. Zależność tę można przedstawić następująco:9

Parametr Mocz kwaśny Mocz alkaliczny
Wydalanie efedryny Zwiększone (55-75%) Zmniejszone (20-35%)
Okres półtrwania przy pH=5 3 godziny
Okres półtrwania przy pH=6,3 6 godzin

Jak widać z powyższych danych, zakwaszenie moczu przyspiesza eliminację efedryny, skracając jej okres półtrwania do około 3 godzin (przy pH=5). Z kolei alkalizacja moczu znacząco wydłuża okres półtrwania substancji do około 6 godzin (przy pH=6,3), co może prowadzić do wydłużonego działania leku i potencjalnie zwiększać ryzyko działań niepożądanych.10

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl