Dawkowanie i sposób podawania leku Corectin

Dawkowanie bisoprololu fumaranu zawartego w preparacie Corectin musi być zawsze dostosowane indywidualnie do potrzeb pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem częstości tętna oraz skuteczności terapeutycznej. W większości przypadków terapię rozpoczyna się od małej dawki, którą następnie stopniowo zwiększa się w zależności od reakcji organizmu pacjenta.¹

Dawkowanie u dorosłych w zależności od wskazania

Schemat dawkowania bisoprololu różni się w zależności od leczonego schorzenia. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące poszczególnych wskazań terapeutycznych.²

Nadciśnienie tętnicze

Dawka standardowa w leczeniu nadciśnienia tętniczego wynosi 5 mg bisoprololu (jedna tabletka Corectin 5) jeden raz na dobę. W przypadkach łagodnego nadciśnienia tętniczego (gdy ciśnienie rozkurczowe nie przekracza 105 mmHg) można zastosować dawkę 2,5 mg jeden raz na dobę. Jeżeli efekt terapeutyczny jest niewystarczający, dawkę można zwiększyć do 10 mg jeden raz na dobę. Dalsza eskalacja dawki powinna być rozważana wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Maksymalna zalecana dawka dobowa to 20 mg bisoprololu.³

Dławica piersiowa

W leczeniu dławicy piersiowej zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg bisoprololu (jedna tabletka Corectin 5) jeden raz na dobę. W przypadku niedostatecznej kontroli objawów dawkę można zwiększyć do 10 mg jeden raz na dobę. Zwiększanie dawki powyżej tej wartości należy rozważać jedynie w wyjątkowych sytuacjach klinicznych. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg bisoprololu.⁴

Stabilna, przewlekła niewydolność serca

Leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca bisoprololem powinno być prowadzone przez lekarza z doświadczeniem w terapii tego schorzenia. Bisoprolol powinien być włączany do standardowego schematu terapeutycznego obejmującego inhibitory ACE (lub antagonisty receptora angiotensyny II w przypadku nietolerancji inhibitorów ACE), beta-adrenolityki, leki moczopędne oraz – gdy istnieją wskazania – glikozydy naparstnicy. Bardzo istotne jest, aby terapię bisoprololem rozpoczynać u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, bez objawów ostrej niewydolności serca.⁵

Należy pamiętać, że podczas wprowadzania leku oraz w okresie ustalania dawki może wystąpić przejściowe nasilenie objawów niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze lub bradykardia.⁶

Schemat dostosowywania dawki w niewydolności serca

Leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca bisoprololem wymaga ścisłego przestrzegania etapu stopniowego dostosowywania dawki według następującego schematu:⁷

Maksymalna zalecana dawka bisoprololu w leczeniu niewydolności serca wynosi 10 mg raz na dobę.⁸

W okresie zwiększania dawki konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych pacjenta (tętno, ciśnienie tętnicze) oraz obserwacja pod kątem objawów nasilenia niewydolności serca. Należy pamiętać, że objawy te mogą wystąpić już w pierwszym dniu leczenia.⁹

Modyfikacja leczenia w niewydolności serca

W przypadku gdy najwyższa zalecana dawka nie jest dobrze tolerowana przez pacjenta, należy rozważyć jej stopniowe zmniejszanie. Jeżeli wystąpi przejściowe nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze lub bradykardia, konieczna może być modyfikacja dawkowania leków stosowanych jednocześnie z bisoprololem. W niektórych przypadkach może być niezbędne czasowe obniżenie dawki bisoprololu lub nawet całkowite odstawienie leku.¹⁰

Ponowne wprowadzenie bisoprololu lub zwiększenie jego dawki można rozważyć dopiero po uzyskaniu stabilizacji stanu klinicznego pacjenta. Terapia bisoprololem w przewlekłej, stabilnej niewydolności serca ma zwykle charakter długotrwały.¹¹

W przypadku konieczności zakończenia terapii, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Nagłe przerwanie przyjmowania bisoprololu może prowadzić do ostrego pogorszenia stanu pacjenta.¹²

Dawkowanie w grupach specjalnych

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawkowania bisoprololu.¹³

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zwykle nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy przekraczać dawki 10 mg bisoprololu na dobę.¹⁴

Doświadczenie kliniczne w stosowaniu bisoprololu u pacjentów poddawanych dializoterapii jest ograniczone, jednak dostępne dane nie wskazują na konieczność modyfikacji dawkowania w tej grupie pacjentów.¹⁵

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania bisoprololu u dzieci i młodzieży ze względu na brak odpowiednich danych klinicznych w tej grupie wiekowej.¹⁶

Sposób podawania

Tabletki powlekane Corectin należy przyjmować doustnie, rano, z możliwością zażycia na czczo lub podczas posiłku. Tabletkę należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością wody.¹⁷

Tabletki preparatu Corectin posiadają linię podziału, co umożliwia ich podzielenie na równe dawki w razie potrzeby.¹⁸

Czas trwania leczenia

Czas trwania terapii bisoprololem nie jest ograniczony i zależy od charakteru oraz ciężkości przebiegu leczonego schorzenia. Należy pamiętać, że leczenia bisoprololem nie wolno przerywać nagle, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową, ponieważ może to prowadzić do przejściowego pogorszenia stanu zdrowia. W przypadku konieczności zakończenia terapii dawkę należy zmniejszać stopniowo (np. zmniejszając o połowę w odstępach tygodniowych).¹⁹