Właściwości farmakodynamiczne
Cidimus 0,5 mg
Takrolimus, substancja czynna leku Cidimus (kod ATC: L04AD02), jest silnym inhibitorem kalcyneuryny o potwierdzonej skuteczności immunosupresyjnej zarówno in vitro, jak i in vivo. Mechanizm działania polega na tworzeniu kompleksu z białkiem FKBP12, który następnie hamuje kalcyneurynę, prowadząc do zahamowania wapniowo-zależnych szlaków sygnałowych w limfocytach T. W efekcie dochodzi do zahamowania transkrypcji genów limfokin, co skutkuje wielokierunkowym działaniem immunosupresyjnym: hamowaniem cytotoksycznych limfocytów, aktywacji komórek T, proliferacji komórek B zależnej od limfocytów T, produkcji limfokin (m.in. IL-2, IL-3, γ-interferonu) oraz ekspresji receptora dla IL-2.
- odrzucenie przeszczepu alogenicznego oporne na inne leki immunosupresyjne
- zapobieganie odrzuceniu przeszczepu u biorców alogenicznego przeszczepu nerki
- zapobieganie odrzuceniu przeszczepu u biorców alogenicznego przeszczepu serca
- zapobieganie odrzuceniu przeszczepu u biorców alogenicznego przeszczepu wątroby
Właściwości farmakodynamiczne takrolimusu
Takrolimus, substancja czynna produktu leczniczego Cidimus, należy do grupy farmakoterapeutycznej inhibitorów kalcyneuryny i jest oznaczony kodem ATC: L04AD02. Jest to silnie działający lek immunosupresyjny, którego skuteczność potwierdzono zarówno w badaniach in vitro, jak i in vivo. 1
Mechanizm działania na poziomie molekularnym
Działanie takrolimusu na poziomie molekularnym opiera się na wiązaniu z białkiem cytozolu (FKBP12), które jest odpowiedzialne za wewnątrzkomórkową kumulację leku. Utworzony kompleks FKBP12-takrolimus wykazuje zdolność do swoistego i kompetycyjnego wiązania się z kalcyneuryną, co prowadzi do jej zahamowania. Ten proces skutkuje zależnym od wapnia hamowaniem szlaków przewodzenia sygnałów w komórkach T, co w konsekwencji zapobiega transkrypcji określonej grupy genów dla limfokin. 2
Działanie immunosupresyjne
Takrolimus charakteryzuje się wielokierunkowym działaniem immunosupresyjnym, które obejmuje:
- Hamowanie wytwarzania cytotoksycznych limfocytów, które są głównie odpowiedzialne za proces odrzucania przeszczepu 3
- Hamowanie aktywacji komórek T 4
- Hamowanie proliferacji komórek B zależnej od pomocniczych komórek T 5
- Hamowanie wytwarzania limfokin, w tym interleukiny-2, interleukiny-3 i γ-interferonu 6
- Hamowanie ekspresji receptora dla interleukiny-2 7
Zastosowanie kliniczne w transplantologii
Zgodnie z opublikowanymi danymi, takrolimus stał się uznanym sposobem postępowania w pierwotnej immunosupresji po przeszczepieniu różnych narządów. Stosowanie takrolimusu zostało udokumentowane w przeszczepieniach następujących narządów: 8
| Przeszczepiony narząd | Liczba pacjentów w badaniach |
|---|---|
| Płuco | 175 |
| Trzustka | 475 |
| Jelito | 630 |
Warto podkreślić, że ogólny profil bezpieczeństwa takrolimusu w wymienionych publikacjach wydaje się podobny do opisywanego w dużych badaniach, w których takrolimus był stosowany w immunosupresji pierwotnej po przeszczepieniu wątroby, nerki i serca. 9
Podczas stosowania takrolimusu jako leku immunosupresyjnego należy pamiętać, że produkt Cidimus dostępny jest w trzech dawkach: 0,5 mg, 1 mg oraz 5 mg w postaci kapsułek twardych, zawierających takrolimus jednowodny (Tacrolimusum). Postać farmaceutyczna to nieprzezroczyste kapsułki żelatynowe zawierające biały lub białawy proszek, różniące się kolorystyką w zależności od dawki. 10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania