Dawkowanie i sposób podawania
Carboplatin Pfizer 10 mg/ml

Karboplatyna jest podawana wyłącznie dożylnie, zarówno w monoterapii, jak i w schematach skojarzonych, z dawką początkową u dorosłych pacjentów nieleczonych uprzednio i z prawidłową funkcją nerek wynoszącą 400 mg/m² powierzchni ciała. Podanie odbywa się w pojedynczym wlewie trwającym 15-60 minut, a kolejne cykle terapii można rozpocząć po minimum 4 tygodniach, pod warunkiem, że liczba neutrofili wynosi ≥2000/mm³, a płytek krwi ≥100 000/mm³. U pacjentów z czynnikami ryzyka (np. wcześniejsze leczenie mielosupresyjne, radioterapia, wiek podeszły, obniżona sprawność wg ECOG 2-4 lub Karnofsky <80) zaleca się redukcję dawki o 20-25%. Dawkowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek powinno być obliczane według wzoru Calverta: Dawka (mg) = docelowa AUC (mg/ml×min) × [GFR (ml/min) + 25], z docelowymi wartościami AUC 5-7 dla pacjentów nieleczonych i 4-6 dla wcześniej leczonych lub w skojarzeniu z cyklofosfamidem. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z klirensem kreatyniny ≤15 ml/min.

Dawkowanie karboplatyny – zasady ogólne

Karboplatyna powinna być stosowana wyłącznie w formie podania dożylnego (iv.). Może być podawana zarówno w monoterapii, jak i w schematach leczenia skojarzonego z innymi lekami przeciwnowotworowymi, w zależności od wskazań klinicznych1.

Dawkowanie u pacjentów uprzednio nieleczonych

U dorosłych pacjentów uprzednio nieleczonych, z prawidłową funkcją nerek, zalecana dawka wynosi 400 mg/m² powierzchni ciała. Karboplatynę należy podać w pojedynczej dawce, we wlewie dożylnym trwającym od 15 do 60 minut. Ponowne leczenie można przeprowadzić dopiero po upływie co najmniej czterech tygodni od poprzedniego kursu i pod warunkiem, że liczba neutrofili wynosi co najmniej 2000 komórek/mm³, a liczba płytek krwi co najmniej 100 000 komórek/mm³2.

Modyfikacja dawkowania u pacjentów z czynnikami ryzyka

U pacjentów z obecnością czynników ryzyka, takich jak:

zaleca się redukcję dawki początkowej o 20-25%3.

Monitorowanie parametrów hematologicznych

W celu odpowiedniego dostosowania dawkowania w kolejnych kursach leczenia, zaleca się cotygodniowe oznaczanie parametrów morfologii krwi podczas początkowych kursów terapii karboplatyną. Jest to niezbędne do określenia najniższych wartości wyników morfologii krwi (nadir)4.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek

Ponieważ karboplatyna jest wydalana głównie przez nerki i wykazuje działanie nefrotoksyczne, konieczne jest optymalne dostosowanie dawkowania w oparciu o regularne kontrole parametrów hematologicznych i wskaźników czynności nerek5.

Dawkowanie według wzoru Calverta

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek dawkowanie karboplatyny powinno być obliczane według wzoru Calverta, który opiera się na wyjściowej ocenie czynności nerek i docelowej wartości AUC (obszar pod krzywą):

Dawka (mg) = docelowa wartość AUC (mg/ml × min) × [GFR (ml/min) + 25]6.

Schemat leczenia Status wcześniejszego leczenia Docelowa wartość AUC (mg/ml × min)
Karboplatyna w monoterapii Wcześniej nieleczony 5-7
Karboplatyna w monoterapii Wcześniej leczony 4-6
Karboplatyna + cyklofosfamid Wcześniej nieleczony 4-6

Uwaga: Dawka obliczana według wzoru Calverta jest podana w miligramach (mg), a nie w mg/m² powierzchni ciała7.

Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania karboplatyny u pacjentów z klirensem kreatyniny wynoszącym 15 ml/min lub mniej, by zalecać leczenie w tej grupie pacjentów8.

Dostosowanie dawkowania w kolejnych kursach

Wszystkie przedstawione zalecenia dotyczą dawkowania w początkowym kursie leczenia. Dawkowanie w kolejnych kursach powinno być modyfikowane w zależności od tolerancji pacjenta oraz akceptowalnego poziomu mielosupresji9.

Modyfikacja dawkowania ze względu na toksyczność hematologiczną

Aby właściwie dostosować dawkę, zaleca się monitorowanie spadku parametrów hematologicznych podczas leczenia karboplatyną. U pacjentów, u których występuje umiarkowana lub nasilona toksyczność hematologiczna, należy rozważyć:

  • zmniejszenie dawki o 25%, lub
  • przerwanie leczenia

Powyższe zasady dotyczą zarówno monoterapii, jak i schematów leczenia skojarzonego10.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci poddawani leczeniu skojarzonemu

Karboplatyna stosowana w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi wymaga dostosowania dawkowania w zależności od przyjętego schematu leczenia. Modyfikacja dawki powinna uwzględniać wyniki badań laboratoryjnych krwi11.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku powyżej 65 lat konieczne jest dostosowanie dawki karboplatyny do ogólnego stanu pacjenta. Zasada ta dotyczy zarówno pierwszego kursu leczenia, jak i kolejnych cykli terapii12.

Dzieci i młodzież

Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych, nie jest możliwe ustalenie precyzyjnego dawkowania karboplatyny u dzieci i młodzieży13.

Sposób podawania karboplatyny

Ostrzeżenia dotyczące przygotowania i podawania

Podczas przygotowywania i podawania karboplatyny należy bezwzględnie przestrzegać następujących zasad:

  • Nie używać igieł oraz zestawów do wlewów dożylnych zawierających elementy aluminiowe, które mogą wchodzić w kontakt z karboplatyną. Aluminium reaguje z karboplatyną, co prowadzi do strącania osadu i/lub utraty działania leku14.
  • Przestrzegać zasad bezpieczeństwa dotyczących niebezpiecznych substancji podczas przygotowywania i podawania leku. Produkt może być przygotowany wyłącznie przez przeszkolony personel, wyposażony w odpowiednie środki ochrony osobistej: rękawice ochronne, maskę ochronną i strój ochronny15.

Rozcieńczanie karboplatyny przed podaniem

Karboplatynę w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml można rozcieńczać bezpośrednio przed podaniem w jednym z poniższych płynów:

  • woda do wstrzykiwań
  • 0,9% roztwór chlorku sodu
  • 5% roztwór glukozy

Rozcieńczenie umożliwia sporządzenie roztworu do krótkotrwałego wlewu dożylnego o końcowych stężeniach tak niskich jak 0,5 mg/ml16.

Ważne: W przypadku długotrwałego wlewu dożylnego nie zaleca się rozcieńczania karboplatyny w 0,9% roztworze chlorku sodu17.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl