Dawkowanie i sposób podawania
Carboplatin Pfizer 10 mg/ml
Karboplatyna jest podawana wyłącznie dożylnie, zarówno w monoterapii, jak i w schematach skojarzonych, z dawką początkową u dorosłych pacjentów nieleczonych uprzednio i z prawidłową funkcją nerek wynoszącą 400 mg/m² powierzchni ciała. Podanie odbywa się w pojedynczym wlewie trwającym 15-60 minut, a kolejne cykle terapii można rozpocząć po minimum 4 tygodniach, pod warunkiem, że liczba neutrofili wynosi ≥2000/mm³, a płytek krwi ≥100 000/mm³. U pacjentów z czynnikami ryzyka (np. wcześniejsze leczenie mielosupresyjne, radioterapia, wiek podeszły, obniżona sprawność wg ECOG 2-4 lub Karnofsky <80) zaleca się redukcję dawki o 20-25%. Dawkowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek powinno być obliczane według wzoru Calverta: Dawka (mg) = docelowa AUC (mg/ml×min) × [GFR (ml/min) + 25], z docelowymi wartościami AUC 5-7 dla pacjentów nieleczonych i 4-6 dla wcześniej leczonych lub w skojarzeniu z cyklofosfamidem. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z klirensem kreatyniny ≤15 ml/min.
- Dawkowanie karboplatyny – zasady ogólne
- Dawkowanie u pacjentów uprzednio nieleczonych
- Modyfikacja dawkowania u pacjentów z czynnikami ryzyka
- Monitorowanie parametrów hematologicznych
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek
- Modyfikacja dawkowania ze względu na toksyczność hematologiczną
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Sposób podawania karboplatyny
Dawkowanie karboplatyny – zasady ogólne
Karboplatyna powinna być stosowana wyłącznie w formie podania dożylnego (iv.). Może być podawana zarówno w monoterapii, jak i w schematach leczenia skojarzonego z innymi lekami przeciwnowotworowymi, w zależności od wskazań klinicznych1.
Dawkowanie u pacjentów uprzednio nieleczonych
U dorosłych pacjentów uprzednio nieleczonych, z prawidłową funkcją nerek, zalecana dawka wynosi 400 mg/m² powierzchni ciała. Karboplatynę należy podać w pojedynczej dawce, we wlewie dożylnym trwającym od 15 do 60 minut. Ponowne leczenie można przeprowadzić dopiero po upływie co najmniej czterech tygodni od poprzedniego kursu i pod warunkiem, że liczba neutrofili wynosi co najmniej 2000 komórek/mm³, a liczba płytek krwi co najmniej 100 000 komórek/mm³2.
Modyfikacja dawkowania u pacjentów z czynnikami ryzyka
U pacjentów z obecnością czynników ryzyka, takich jak:
- wcześniejsze leczenie o działaniu mielosupresyjnym
- przebyta radioterapia
- zaawansowany wiek
- niski stopień sprawności pacjenta (punktacja 2-4 wg skali ECOG-Zubrod lub poniżej 80 wg skali Karnofsky’ego)
zaleca się redukcję dawki początkowej o 20-25%3.
Monitorowanie parametrów hematologicznych
W celu odpowiedniego dostosowania dawkowania w kolejnych kursach leczenia, zaleca się cotygodniowe oznaczanie parametrów morfologii krwi podczas początkowych kursów terapii karboplatyną. Jest to niezbędne do określenia najniższych wartości wyników morfologii krwi (nadir)4.
Dawkowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek
Ponieważ karboplatyna jest wydalana głównie przez nerki i wykazuje działanie nefrotoksyczne, konieczne jest optymalne dostosowanie dawkowania w oparciu o regularne kontrole parametrów hematologicznych i wskaźników czynności nerek5.
Dawkowanie według wzoru Calverta
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek dawkowanie karboplatyny powinno być obliczane według wzoru Calverta, który opiera się na wyjściowej ocenie czynności nerek i docelowej wartości AUC (obszar pod krzywą):
Dawka (mg) = docelowa wartość AUC (mg/ml × min) × [GFR (ml/min) + 25]6.
| Schemat leczenia | Status wcześniejszego leczenia | Docelowa wartość AUC (mg/ml × min) |
|---|---|---|
| Karboplatyna w monoterapii | Wcześniej nieleczony | 5-7 |
| Karboplatyna w monoterapii | Wcześniej leczony | 4-6 |
| Karboplatyna + cyklofosfamid | Wcześniej nieleczony | 4-6 |
Uwaga: Dawka obliczana według wzoru Calverta jest podana w miligramach (mg), a nie w mg/m² powierzchni ciała7.
Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania karboplatyny u pacjentów z klirensem kreatyniny wynoszącym 15 ml/min lub mniej, by zalecać leczenie w tej grupie pacjentów8.
Dostosowanie dawkowania w kolejnych kursach
Wszystkie przedstawione zalecenia dotyczą dawkowania w początkowym kursie leczenia. Dawkowanie w kolejnych kursach powinno być modyfikowane w zależności od tolerancji pacjenta oraz akceptowalnego poziomu mielosupresji9.
Modyfikacja dawkowania ze względu na toksyczność hematologiczną
Aby właściwie dostosować dawkę, zaleca się monitorowanie spadku parametrów hematologicznych podczas leczenia karboplatyną. U pacjentów, u których występuje umiarkowana lub nasilona toksyczność hematologiczna, należy rozważyć:
- zmniejszenie dawki o 25%, lub
- przerwanie leczenia
Powyższe zasady dotyczą zarówno monoterapii, jak i schematów leczenia skojarzonego10.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci poddawani leczeniu skojarzonemu
Karboplatyna stosowana w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi wymaga dostosowania dawkowania w zależności od przyjętego schematu leczenia. Modyfikacja dawki powinna uwzględniać wyniki badań laboratoryjnych krwi11.
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat konieczne jest dostosowanie dawki karboplatyny do ogólnego stanu pacjenta. Zasada ta dotyczy zarówno pierwszego kursu leczenia, jak i kolejnych cykli terapii12.
Dzieci i młodzież
Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych, nie jest możliwe ustalenie precyzyjnego dawkowania karboplatyny u dzieci i młodzieży13.
Sposób podawania karboplatyny
Ostrzeżenia dotyczące przygotowania i podawania
Podczas przygotowywania i podawania karboplatyny należy bezwzględnie przestrzegać następujących zasad:
- Nie używać igieł oraz zestawów do wlewów dożylnych zawierających elementy aluminiowe, które mogą wchodzić w kontakt z karboplatyną. Aluminium reaguje z karboplatyną, co prowadzi do strącania osadu i/lub utraty działania leku14.
- Przestrzegać zasad bezpieczeństwa dotyczących niebezpiecznych substancji podczas przygotowywania i podawania leku. Produkt może być przygotowany wyłącznie przez przeszkolony personel, wyposażony w odpowiednie środki ochrony osobistej: rękawice ochronne, maskę ochronną i strój ochronny15.
Rozcieńczanie karboplatyny przed podaniem
Karboplatynę w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml można rozcieńczać bezpośrednio przed podaniem w jednym z poniższych płynów:
- woda do wstrzykiwań
- 0,9% roztwór chlorku sodu
- 5% roztwór glukozy
Rozcieńczenie umożliwia sporządzenie roztworu do krótkotrwałego wlewu dożylnego o końcowych stężeniach tak niskich jak 0,5 mg/ml16.
Ważne: W przypadku długotrwałego wlewu dożylnego nie zaleca się rozcieńczania karboplatyny w 0,9% roztworze chlorku sodu17.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania