Właściwości farmakokinetyczne
Amertil Bio 10 mg

Amertil Bio zawiera cetyryzynę dichlorowodorek w dawce 10 mg na tabletkę, charakteryzującą się szybkim wchłanianiem z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu około 300 ng/ml po 1,0 ± 0,5 h. Lek wykazuje liniową kinetykę w zakresie dawek 5-60 mg, a jego biodostępność jest niezależna od formy farmaceutycznej oraz obecności pokarmu, który jedynie spowalnia tempo wchłaniania. Cetyryzyna cechuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (93 ± 0,3%) i pozorną objętością dystrybucji 0,50 l/kg. Metabolizm pierwszego przejścia jest minimalny, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z około 66% dawki wydalanej w postaci niezmienionej. Okres półtrwania wynosi około 10 godzin u dorosłych, a stosowanie dawki 10 mg przez 10 dni nie powoduje kumulacji leku.

Właściwości farmakokinetyczne leku Amertil Bio

Amertil Bio zawiera jako substancję czynną cetyryzynę dichlorowodorek w dawce 10 mg na tabletkę powlekaną. Poniższy opis szczegółowo charakteryzuje właściwości farmakokinetyczne tego leku z uwzględnieniem poszczególnych procesów dystrybucji w organizmie oraz ich parametrów w różnych grupach pacjentów.1

Wchłanianie

Proces wchłaniania cetyryzyny charakteryzuje się osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu w stanie stacjonarnym na poziomie około 300 ng/ml, które występuje po czasie 1,0 ± 0,5 h od podania. Stosowanie cetyryzyny w dawce dobowej 10 mg przez okres 10 dni nie powoduje kumulacji substancji czynnej w organizmie. U ochotników biorących udział w badaniach parametry farmakokinetyczne, takie jak stężenie maksymalne (Cmax) oraz pole pod krzywą (AUC), wykazują jednoznacznie zdefiniowany rozkład.2

Obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym nie zmniejsza całkowitego stopnia wchłaniania cetyryzyny, natomiast wpływa na spowolnienie szybkości tego procesu. Warto podkreślić, że biodostępność cetyryzyny jest podobna niezależnie od postaci farmaceutycznej, w jakiej jest podawana (roztwór, kapsułki, tabletki).3

Dystrybucja

Dystrybucja cetyryzyny w organizmie charakteryzuje się pozorną objętością dystrybucji wynoszącą 0,50 l/kg. Istotną cechą cetyryzyny jest wysoki stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący 93 ± 0,3%. Badania wykazały, że cetyryzyna nie wpływa na stopień wiązania warfaryny z białkami, co ma znaczenie kliniczne przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.4

Metabolizm

Jedną z istotnych cech cetyryzyny jest to, że nie podlega ona w znaczącym stopniu metabolizmowi pierwszego przejścia, co ma wpływ na ilość substancji czynnej dostępnej ogólnoustrojowo po podaniu doustnym.5

Eliminacja

Eliminacja cetyryzyny z organizmu odbywa się głównie przez nerki, gdzie około dwie trzecie podanej dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem. Końcowy okres półtrwania substancji czynnej wynosi około 10 godzin.6

Liniowość lub nieliniowość

Cetyryzyna wykazuje liniową kinetykę w szerokim zakresie dawek od 5 do 60 mg, co oznacza, że wartości parametrów farmakokinetycznych zmieniają się proporcjonalnie do zastosowanej dawki w tym przedziale.7

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku profil farmakokinetyczny cetyryzyny ulega istotnym zmianom. Badania przeprowadzone u 16 pacjentów w podeszłym wieku, którym podano doustnie pojedynczą dawkę 10 mg, wykazały wydłużenie okresu półtrwania o około 50% oraz zmniejszenie klirensu o 40% w porównaniu z grupą kontrolną. Obserwowane zmiany w farmakokinetyce cetyryzyny u osób starszych są związane z występującym w tej grupie fizjologicznym osłabieniem czynności nerek.8

Dzieci i niemowlęta

Farmakokinetyka cetyryzyny u dzieci różni się znacząco w zależności od wieku. Okres półtrwania cetyryzyny u poszczególnych grup wiekowych wynosi:9

  • u dzieci w wieku od 6 do 12 lat – około 6 godzin
  • u dzieci w wieku od 2 do 6 lat – około 5 godzin
  • u niemowląt i dzieci w wieku od 6 do 24 miesięcy – skrócony do 3,1 godziny

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Profil farmakokinetyczny cetyryzyny zmienia się w zależności od stopnia upośledzenia czynności nerek:10

  • u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny powyżej 40 ml/min) farmakokinetyka leku pozostaje podobna jak u zdrowych ochotników
  • u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek okres półtrwania był 3 razy dłuższy, a klirens o 70% mniejszy w porównaniu z osobami zdrowymi
  • u pacjentów poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny mniejszy niż 7 ml/min), którym podano doustnie dawkę 10 mg, okres półtrwania był 3 razy dłuższy, a klirens o 70% mniejszy niż u osób zdrowych

Istotne jest, że podczas hemodializy cetyryzyna jest usuwana z osocza jedynie w niewielkim stopniu. Z tego powodu konieczna jest modyfikacja dawkowania u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.11

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby, takimi jak marskość żółciowa, choroby miąższu wątroby czy choroby związane z zastojem żółci, którym podano pojedynczą dawkę 10 mg lub 20 mg cetyryzyny, obserwowano istotne zmiany w profilu farmakokinetycznym. Okres półtrwania wydłużył się o 50%, a klirens zmniejszył o 40% w porównaniu do osób zdrowych.12

Należy podkreślić, że dostosowanie dawkowania cetyryzyny jest konieczne tylko u tych pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, u których jednocześnie występują zaburzenia czynności nerek.13

Grupa pacjentów Zmiany w okresie półtrwania Zmiany w klirensie Modyfikacja dawkowania
Osoby w podeszłym wieku ↑ o 50% ↓ o 40% Może być wymagana
Dzieci 6-12 lat Około 6 godzin
Dzieci 2-6 lat Około 5 godzin
Niemowlęta i dzieci 6-24 miesięcy Około 3,1 godziny
Łagodne zaburzenia czynności nerek (CrCl >40 ml/min) Bez zmian Bez zmian Nie
Umiarkowane zaburzenia czynności nerek ↑ 3-krotnie ↓ o 70% Tak
Pacjenci hemodializowani (CrCl <7 ml/min) ↑ 3-krotnie ↓ o 70% Tak
Zaburzenia czynności wątroby ↑ o 50% ↓ o 40% Tylko przy jednoczesnych zaburzeniach czynności nerek
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl