Skręcenie stawu – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Skręcenie stawu
Rokowania, prognozy i postęp choroby

Skręcenie stawu skokowego, szczególnie często występujące u sportowców, charakteryzuje się zmiennym przebiegiem klinicznym, a nawet do 70% pacjentów może doświadczyć długotrwałych objawów. Modele prognostyczne, takie jak SPRAINED, wykazują dobrą skuteczność w przewidywaniu złych wyników 9 miesięcy po urazie, z wartością AUC wynoszącą 0,82 dla wyniku 1 (utrzymujący się ból, trudności funkcjonalne lub brak pewności) oraz 0,73 dla wyniku 2 (dodatkowo nawrót urazu). Wynik Ankle-GO powyżej 11 punktów wiąże się z 69% prawdopodobieństwem bycia „coperem” (pacjent bez niestabilności) po roku, natomiast wynik poniżej 8 punktów dwa miesiące po urazie zwiększa ryzyko ponownego urazu niemal 9-krotnie w ciągu 2 lat. Kluczowymi czynnikami prognostycznymi lepszego powrotu do zdrowia są młody wiek, niski stopień urazu, dobra funkcja nerwowo-mięśniowa oraz brak innych urazów, natomiast czynniki takie jak wiotkość systemowa, geometria stawu czy ponowne skręcenie predysponują do gorszych wyników.

Skręcenie stawu – Prognoza (przewidywanie wyników)

Skręcenie stawu skokowego jest jednym z najczęstszych urazów układu mięśniowo-szkieletowego, szczególnie powszechnym wśród sportowców. Mimo że większość tych urazów jest z powodzeniem leczona zachowawczo, nawet do 70% pacjentów może rozwinąć długotrwałe objawy. Dlatego zrozumienie czynników prognostycznych dla skręcenia stawu skokowego może pomóc klinicystom w identyfikacji pacjentów z gorszym rokowaniem i wyborze odpowiedniego leczenia.¹²

Znaczenie prognozy w skręceniach stawu skokowego

Charakterystyczną cechą skręceń stawu skokowego jest ich zmienny przebieg kliniczny. Trudność w zapewnieniu wiarygodnej wczesnej prognozy może być odpowiedzialna za znaczny odsetek złych wyników po skręceniu stawu skokowego. Zidentyfikowanie wczesnych czynników prognostycznych związanych ze słabym powrotem do zdrowia może stworzyć możliwość wczesnej ukierunkowanej interwencji i poprawić wynik.³⁴

Określenie istotnych markerów prognostycznych zapewni dowody wyższego poziomu dla podejmowania decyzji klinicznych i pomoże wyróżnić pacjentów najbardziej zagrożonych niewystarczającym powrotem do zdrowia. W konsekwencji, kryteria wypisywania po skręceniu stawu skokowego są często niejasne i unikają prognozowania dotyczącego powrotu do zdrowia.⁵

Modele prognostyczne w skręceniach stawu skokowego

Model SPRAINED

Model SPRAINED (Synthesising a clinical Prognostic Rule for Ankle Injuries in the Emergency Department) został opracowany w celu przewidywania ryzyka złego wyniku u osób z ostrym skręceniem stawu skokowego. Modele prognostyczne SPRAINED wykazały rozsądną skuteczność i korzyści w porównaniu z niewykorzystywaniem żadnego modelu, dlatego mogą wspierać podejmowanie decyzji klinicznych przy zarządzaniu i doradzaniu pacjentom ze skręceniem stawu skokowego w warunkach SOR.⁶

Opracowano dwa modele prognostyczne:

Pierwszy model został opracowany do przewidywania wyniku złożonego (wynik 1), reprezentującego obecność co najmniej jednego z następujących objawów 9 miesięcy po urazie: utrzymujący się ból, trudności funkcjonalne lub brak pewności.⁷⁸
Drugi model został opracowany do przewidywania wyniku złożonego (wynik 2), reprezentującego obecność co najmniej jednego z następujących objawów lub zdarzeń klinicznych 9 miesięcy po urazie: utrzymujący się ból, trudności funkcjonalne, brak pewności lub nawrót urazu.⁷⁸

Skuteczność modeli prognostycznych charakteryzowała się przez ocenę kalibracji i dyskryminacji. Ogólna zdolność dyskryminacyjna (widoczna wydajność) wynosiła 0,82 dla modelu opracowanego do przewidywania wyniku 1 i 0,73 dla modelu opracowanego do przewidywania wyniku 2, mierzona statystyką c, szacowaną po regresji predyktorów wybranych do modelu końcowego względem wyników przy użyciu oryginalnego zestawu danych CAST.⁷⁸

Model SPRAINED może być wykorzystywany do pomocy klinicystom na oddziałach ratunkowych w doradzaniu pacjentom o prawdopodobieństwie złego powrotu do zdrowia po skręceniu stawu skokowego. Opóźniony powrót do zdrowia po urazie stawu skokowego był bardziej prawdopodobny do wykrycia przy użyciu modelu SPRAINED niż przez klinicystów używających samego osądu.⁹¹⁰

Skala Ankle-GO

Całkowity wynik Ankle-GO jest związany ze statusem „coper” (pacjent bez niestabilności stawu skokowego pomimo przebytego urazu) 1 rok po bocznym skręceniu stawu skokowego (LAS). Pacjenci z wynikiem Ankle-GO powyżej 11 punktów oraz pacjenci płci męskiej byli bardziej skłonni zostać „coperami”. Zdolność predykcyjna wyniku Ankle-GO była akceptowalna, z AUC wynoszącym 0,70. Prawdopodobieństwo zostania „coperem” wzrosło z 28,7% do 69% jeśli wynik Ankle-GO był wyższy niż 11 punktów.¹¹

Niski wynik Ankle-GO jest związany ze zwiększonym ryzykiem ponownego urazu w ciągu 2 lat po LAS. Pacjenci, którzy uzyskali poniżej 8 punktów w skali Ankle-GO dwa miesiące po początkowym LAS, mieli prawie 9 razy większe ryzyko ponownego urazu w ciągu następnych dwóch lat.¹²

Kluczowe czynniki prognostyczne

Pomimo niewystarczających dowodów na rekomendowanie jakiegokolwiek czynnika jako niezależnego predyktora wyniku, istnieją pewne czynniki prognostyczne związane z lepszym powrotem do zdrowia i wynikiem:¹³¹⁴

Młody wiek
Niski poziom aktywności
Niski stopień urazu
Dobry stan funkcjonalny
Dobra funkcja nerwowo-mięśniowa
Brak innych towarzyszących urazów

Czynniki prognostyczne związane ze złym wynikiem to:¹³¹⁴

Wiotkość systemowa
Geometria stawu
Ponowne skręcenie
Nieprawidłowe ustawienie kończyny/stopy
Urazy wielu więzadeł

Znaczenie bólu jako czynnika prognostycznego

Ból cztery tygodnie po skręceniu stawu skokowego ma istotną wartość predykcyjną dla długoterminowego powrotu do zdrowia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów zgłaszających utrzymujący się ból podczas chodzenia cztery tygodnie po skręceniu, aby zmniejszyć ryzyko przewlekłości. Wyniki badań sugerują, że odczuwany ból podczas chodzenia jest związany z długoterminowym powrotem do zdrowia.³

Najlepszy model wskazał, że ból podczas chodzenia był negatywnie związany z prawdopodobieństwem powrotu do zdrowia (iloraz szans: 0,71, 95% CI: 0,53–0,95). Innymi słowy, szanse na powrót do zdrowia siedem miesięcy po skręceniu zmniejszyły się o 29% dla każdego dodatkowego punktu na skali bólu ocenianej cztery tygodnie po urazie.³

Najbogatsze informacje prognostyczne były generowane przez zmienne mierzone 4 tygodnie po urazie. W szczególności obecność bólu podczas dwóch testów klinicznych (palpacja przyśrodkowa i zgięcie grzbietowe z obciążeniem) była związana ze znacznie niższą funkcją stawu skokowego w średnioterminowej obserwacji. Te dane sugerują, że przeprowadzenie dodatkowego badania fizykalnego cztery tygodnie po urazie zaoferuje dodatkowe wskazówki prognostyczne.¹⁵

Dodatkowe informacje prognostyczne

Dodanie jednej zmiennej z informacją o bólu podczas obciążania ciężarem na stawie skokowym 4 tygodnie po urazie poprawiło zdolność dyskryminacyjną i widoczną kalibrację obu modeli SPRAINED. Oszacowane prawdopodobieństwo rozwinięcia złego wyniku 9 miesięcy po skręceniu stawu skokowego (zgodnie z definicją wyniku 1) dla tego pacjenta wynosiłoby 45%.⁸¹⁶

Większy wiek, wyższy stopień urazu i status obciążania ciężarem na początku były związane z niższą funkcją 4 tygodnie po urazie (p≤0,01; skorygowany R kwadrat=0,34). Większy wiek, status obciążania ciężarem na początku i mechanizmy urazu nieinwersyjne były związane z niższą funkcją po 4 miesiącach (p≤0,01; skorygowany R kwadrat=0,20). Ból przy palpacji przyśrodkowej i ból przy zgięciu grzbietowym po 4 tygodniach były najcenniejszymi wskaźnikami prognostycznymi funkcji po 4 miesiącach (p≤0,01; skorygowany R kwadrat=0,49).¹⁷

Wiek i status obciążania ciężarem przy ocenie zapewniły użyteczne informacje prognostyczne dotyczące krótko- i średnioterminowego powrotu funkcjonalnego. Stopień urazu i mechanizm urazu były również użytecznymi predyktorami odpowiednio krótko- i średnioterminowej funkcji. Badanie fizykalne po 4 tygodniach miało największą wartość prognostyczną i wyjaśniało 50% zmienności w średnioterminowej funkcji (4 miesiące po urazie).¹⁸

Ryzyko przewlekłej niestabilności stawu skokowego

Zgodnie z przeglądem systematycznym, 25% pacjentów z LAS rozwinie przewlekłą niestabilność stawu skokowego (CAI). Stan ten charakteryzuje się historią jednego znaczącego LAS, następnie nawracającymi skręceniami, epizodami „poddawania się” stawu skokowego lub samodzielnie zgłaszanymi deficytami w funkcji stawu skokowego. Możliwym wyjaśnieniem wysokiego wskaźnika CAI jest niewystarczająca rehabilitacja i/lub zbyt wczesny powrót do intensywnego sportu i obciążeń po LAS.¹⁹

Rozpoznanie przewlekłej niestabilności stawu skokowego jest istotne, gdyż prowadzi ona do gorszych wyników funkcjonalnych. Profesjonalni piłkarze z historią LAS wykazują znaczne deficyty w równowadze dynamicznej, szczególnie w przednich i złożonych wynikach YBT, z umiarkowanymi wielkościami efektów (p≤0.05). Wyniki FAAM ujawniły również ograniczenia funkcjonalne w codziennych czynnościach i wydajności sportowej dla grupy LAS.²⁰

Ograniczenia funkcjonalne pozostają znaczące w codziennych i sportowych czynnościach, podkreślając potrzebę ukierunkowanej rehabilitacji skoncentrowanej na równowadze. Badanie podkreśla znaczenie włączenia treningu równowagi dynamicznej w rehabilitację LAS, aby zapobiec ponownemu urazowi.²¹

Ograniczenia obecnych modeli prognostycznych

Związki między czynnikami prognostycznymi a słabym powrotem do zdrowia po ostrym bocznym skręceniu stawu skokowego są w dużej mierze niejednoznaczne. Obecnie nie ma wystarczających dowodów, aby zalecić jakikolwiek czynnik jako niezależny predyktor wyniku.²²

Wartość wykorzystywania danych z przedsezonowych badań przesiewowych do przewidywania urazów lub wybierania indywidualnych strategii zapobiegania urazom pozostaje do wykazania, więc badania przesiewowe powinny być obecnie traktowane jako przydatne tylko do wykrywania istotnej patologii lub do celów monitorowania rehabilitacji/wydajności.²³

Dalsze badania nad ewaluacją wydajności modeli w innych warunkach są zalecane, a przyszłe badania powinny priorytetowo traktować identyfikację nowych, solidnych czynników prognostycznych, aby poprawić przyszłe modele przewidywania ryzyka w tej dziedzinie.²⁴¹⁶

Podsumowanie znaczenia prognozy

Zrozumienie czynników prognostycznych dla słabego powrotu do zdrowia po skręceniu stawu skokowego może pomóc klinicystom w identyfikacji pacjentów ze złym rokowaniem i kierowaniu zapewnianiem ukierunkowanego leczenia. Kombinacja urazu o dużej objętości ze złym rokowaniem u jednej trzeciej urazów sugeruje, że możliwość przewidywania tych osób o oczekiwanym słabym powrocie do zdrowia miałaby znaczną wartość dla poszkodowanych osób i świadczeniodawców opieki zdrowotnej.²²

Wyniki wskazują na zmienność przebiegu klinicznego skręceń stawu skokowego. Ocena pacjentów po ostrej fazie powrotu do zdrowia po skręceniu stawu skokowego może pomóc w wyborze idealnych metod rehabilitacji. Modele prognostyczne takie jak SPRAINED czy skala Ankle-GO mogą stanowić cenne narzędzia w codziennej praktyce klinicznej, pomagając w identyfikacji pacjentów zagrożonych przewlekłą niestabilnością lub opóźnionym powrotem do zdrowia.³⁶¹¹

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Materiały źródłowe

#1 Prognostic factors in ankle sprains: a review in: EFORT Open Reviews Volume 5 Issue 6 (2020)
https://eor.bioscientifica.com/view/journals/eor/5/6/2058-5241.5.200019.xml
Ankle sprains are one of the most common musculoskeletal injuries, being the most frequent musculoskeletal trauma among athletes. […] Most of these injuries are successfully treated conservatively; however, up to 70% of patients can develop long-lasting symptoms. Therefore, understanding prognostic factors for an ankle sprain could help clinicians identify patients with poor prognosis and choose the right treatment. […] There are some prognostic factors linked to a better recovery and outcome; nevertheless, prognostic factors for full recovery after initial ankle sprain are not consistent. […] Understanding prognostic factors for an ankle sprain could help clinicians identify patients with a poor prognosis and choose the right treatment. Conversely, identifying patients with a good prognosis could have benefits for healthcare, health cost and resource use.
#2 Prognostic factors in ankle sprains: a review
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7336189/
Ankle sprains are one of the most common musculoskeletal injuries, being the most frequent musculoskeletal trauma among athletes. […] Most of these injuries are successfully treated conservatively; however, up to 70% of patients can develop long-lasting symptoms. Therefore, understanding prognostic factors for an ankle sprain could help clinicians identify patients with poor prognosis and choose the right treatment. […] There are some prognostic factors linked to a better recovery and outcome; nevertheless, prognostic factors for full recovery after initial ankle sprain are not consistent. […] Understanding prognostic factors for an ankle sprain could help clinicians identify patients with a poor prognosis and choose the right treatment. Conversely, identifying patients with a good prognosis could have benefits for healthcare, health cost and resource use.
#3 Predictive Factors of Recovery after an Acute Lateral Ankle Sprain: A Longitudinal Study
https://www.mdpi.com/2075-4663/9/3/41
A prominent feature of ankle sprains is their variable clinical course. The difficulty of providing a reliable early prognosis may be responsible for the substantial rate of poor outcomes after an ankle sprain. […] Pain four weeks after ankle sprain had relevant predictive value for long-term recovery. Special attention should be paid to patients reporting persistent pain while walking four weeks following sprain to reduce the risk of chronicity. […] The results of the present study suggested that perceived pain during walking is associated with long-term recovery. […] The best model indicated that pain while walking was negatively associated with the probability of recovery (odd ratio: 0.71, 95% CI: 0.53â0.95). In other words, the odds of recovery seven months after the sprain decreased by 29% for each additional point on the pain scale assessed four weeks after the injury. […] These findings also highlight the importance of the assessment of pain while walking in detecting patients at risk of poor long-term prognosis. Assessing patients after the acute phase of ankle sprain recovery may help in selecting ideal rehabilitation treatments.
#4 Prognostic factors for recovery following acute lateral ankle ligament sprain: a systematic review | BMC Musculoskeletal Disorders | Full Text
https://bmcmusculoskeletdisord.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12891-017-1777-9
One-third of individuals who sustain an acute lateral ankle ligament sprain suffer significant disability due to pain, functional instability, mechanical instability or recurrent sprain after recovery plateaus at 1 to 5 years post injury. […] The identification of early prognostic factors associated with poor recovery may provide an opportunity for early-targeted intervention and improve outcome. […] Age, female gender, swelling, restricted range of motion, limited weight bearing ability, pain (at the medial joint line and on weight-bearing dorsi-flexion at 4 weeks, and pain at rest at 3 months), higher injury severity rating, palpation/stress score, non-inversion mechanism injury, lower self-reported recovery, re-sprain within 3 months, MRI determined number of sprained ligaments, severity and bone bruise were found to be independent predictors of poor recovery.
#5 Predicting Functional Recovery after Acute Ankle Sprain | PLOS One
https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0072124
The results of the present study provide further evidence that ankle sprains have a variable clinical course. Age, injury grade, mechanism and weight-bearing status at baseline provide some prognostic information for short and medium term recovery. Clinical assessment variables at 4 weeks were the strongest predictors of recovery, explaining 50% of the variance in ankle function at 4 months. Further prospective research is required to highlight the factors that best inform the expected convalescent period, and risk of recurrence. […] Current clinical practice guidelines offer few recommendations on prognostic factors associated with ankle sprain. Consequently, discharge criteria after ankle sprain are often vague and avoid prognostication relating to recovery. Determining important markers of prognosis will provide higher level evidence for clinical decision making and help highlight patients most at risk of inadequate recovery.
#6 Prognostic models for identifying risk of poor outcome in people with acute ankle sprains: the SPRAINED development and external validation study | NIHR Journals Library
https://www.journalslibrary.nihr.ac.uk/hta/HTA22640
The prognostic models performed reasonably, and showed benefit in identifying risk of poor outcome in people with acute ankle sprains when compared with not using any model. […] The SPRAINED (Synthesising a clinical Prognostic Rule for Ankle Injuries in the Emergency Department) prognostic models performed reasonably well, and showed benefit compared with not using any model; therefore, the models may assist clinical decision-making when managing and advising ankle sprain patients in the ED setting. […] The models use predictors that are simple to obtain. […] The aim of the Synthesising a clinical Prognostic Rule for Ankle Injuries in the Emergency Department (SPRAINED) study was to develop and validate a prognostic model for use in EDs for people with acute ankle sprain in order to identify those for whom recovery may be substantially prolonged or incomplete.
#7 Prognostic models for identifying risk of poor outcome in people with acute ankle sprains: the SPRAINED development and external validation study | NIHR Journals Library
https://www.journalslibrary.nihr.ac.uk/hta/HTA22640
The first prognostic model was developed to predict a composite outcome representing the presence of at least one of the following symptoms at 9 months after injury: persistent pain, functional difficulty or lack of confidence (outcome 1). […] The second model was developed to predict a composite outcome representing the presence of at least one of the following symptoms or clinical events at 9 months after injury: persistent pain, functional difficulty, lack of confidence or recurrence of injury (outcome 2). […] The performance of the prognostic models was characterised by evaluating calibration and discrimination. […] The overall discriminatory ability (apparent performance) was 0.82 for the model developed to predict outcome 1 and 0.73 for the model developed to predict outcome 2, as measured by the c-statistic estimated after regressing the predictors selected for the final model against the outcomes using the original CAST data set.
#8 Development and internal validation of the SPRAINED prognostic models in the CAST data set – Prognostic models for identifying risk of poor outcome in people with acute ankle sprains: the SPRAINED development and external validation study – NCBI Bookshelf
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK534075/
This chapter describes the development and internal validation of the two prognostic models to identify people at risk of poor outcome after an acute ankle sprain. […] Ankle function at 9 months after ankle sprain was the primary outcome for CAST. For the SPRAINED study, our primary outcome was poor outcome. […] The definitions were considered and agreed by the patient and public involvement group convened for the SPRAINED study. […] The first model was developed to predict a composite outcome (hereafter referred to as outcome 1) representing the presence of at least one of the following symptoms at 9 months after injury: persistent pain, functional difficulty or lack of confidence. […] The second model was developed to predict a composite outcome (hereafter referred to as outcome 2) representing the presence of at least one of the following symptoms or clinical events at 9 months after injury: persistent pain, functional difficulty, lack of confidence or recurrence of injury.
#8 Development and internal validation of the SPRAINED prognostic models in the CAST data set – Prognostic models for identifying risk of poor outcome in people with acute ankle sprains: the SPRAINED development and external validation study – NCBI Bookshelf
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK534075/
The performance of the prognostic models was characterised by evaluating calibration and discrimination. […] Calibration is the agreement between observed and predicted probabilities of poor outcome. […] Discrimination is the ability of the prognostic model to separate individuals with the outcome from those without (i.e. those with the outcome should have higher predicted probabilities than those without). […] The overall discriminatory ability was summarised by the c-statistic (or area under receiver operating characteristic curve) with 95% confidence interval (CI). […] The addition of one variable with information on pain when bearing weight on the ankle at 4 weeks after the injury improved the discriminatory ability and apparent calibration of both models. […] The estimated probability of a poor outcome developing 9 months after ankle sprain (as per the definition of outcome 1) for that patient would be 45%.
#9 A new tool helps predict recovery from ankle sprain
https://evidence.nihr.ac.uk/alert/a-new-tool-helps-predict-recovery-from-ankle-sprain/
The SPRAINED model may improve prediction of people who are at risk of delayed recovery from ankle sprain. […] Delayed recovery from ankle injury was more likely to be detected when using the SPRAINED model than by clinicians using judgment alone. […] This predictive model was developed to include a range of clinical factors that might help decide whether a patient is at risk of having problems nine months after their ankle sprain. […] The SPRAINED model performed well at predicting poor recovery nine months after initial injury (C-statistic 0.72; 95% confidence interval [CI] 0.66 to 0.79; where 0.5 signifies no predictive or discriminatory ability and 1.00 would be perfect). […] When adding the ability to bear weight at four weeks after injury, the predictive value of the model improved (C-statistic 0.78; 95% CI 0.72 to 0.84).
#10 A new tool helps predict recovery from ankle sprain
https://evidence.nihr.ac.uk/alert/a-new-tool-helps-predict-recovery-from-ankle-sprain/
The SPRAINED model can be used to help clinicians in emergency departments advise patients of their likelihood of poor recovery from ankle sprain. […] It would be useful to test the model in larger numbers of people with ankle sprains and to follow the consequences of its use in terms of important outcomes like return to sports and to work.
#11 Ankle-GO score is associated with the probability of becoming coper after lateral ankle sprain: a 1-year prospective cohort study | British Journal of Sports Medicine
https://bjsm.bmj.com/content/58/19/1115
Ankle-GO score is associated with the probability of becoming coper after lateral ankle sprain: a 1-year prospective cohort study. […] The Ankle-GO may help identify patients more likely to become copers within a year of injury. […] The total Ankle-GO score is associated with coper status 1 year after LAS. […] Patients with an Ankle-GO score above 11 points and male patients were more likely to become copers. […] The predictive ability of the Ankle-GO score was acceptable, with an AUC of 0.70. […] The probability of becoming a coper increased from 28.7% to 69% if the Ankle-GO score was higher than 11 points. […] Ankle-GO score seems to be a relevant tool to help clinician identifying patients who will become a coper 1 year after LAS. […] In addition, males exhibit a five times higher chance of becoming copers.
#12 Low Ankle-GO Score While Returning to Sport After Lateral Ankle Sprain Leads to a 9-fold Increased Risk of Recurrence: A Two-year Prospective Cohort Study | Sports Medicine – Open | Full Text
https://sportsmedicine-open.springeropen.com/articles/10.1186/s40798-024-00693-w
Lateral ankle sprain (LAS) is the most common sports injury, leading to a high rate of recurrence and the development of chronic ankle instability. […] The two-month Ankle-GO score was lower in patients with a recurrent LAS (5.42.8 points vs. 9.14.5, p=0.002) and predicted the risk of reinjury (AUC=0.75). […] Patients with a low score at two months have a 9-fold greater risk of recurrence within two years. […] The two-year risk of ankle sprain recurrence is nine times higher in patients with a low Ankle-GO score. […] The Ankle-GO score was the only statistically significant contribution to the model on multivariate logistic regression, with an OR of 8.6 (95% CI: 2 to 37.2, p=0.004). That is, patients who scored below 8 points on the Ankle-GO score two months after an initial LAS had a nearly 9 times greater risk of reinjury within the next two years. […] A low Ankle-GO score is associated with an increased risk of reinjury within 2 years after LAS. Patients with a score8 points two months after the initial LAS had a 9 times greater risk of reinjury.
#13 Prognostic factors in ankle sprains: a review in: EFORT Open Reviews Volume 5 Issue 6 (2020)
https://eor.bioscientifica.com/view/journals/eor/5/6/2058-5241.5.200019.xml
Despite insufficient evidence to recommend any factor as an independent predictor of outcome, there were some prognostic factors linked to a better recovery and outcome: young age, low activity level, low grade injury, good functional status, good neuromuscular function and no other associated injury. […] Prognostic factors associated with a bad outcome are systemic laxity, joint geometry, re-sprain, limb/foot malalignment and multiligament injuries. […] Prognostic factors for full recovery after initial ankle sprain are not consistent, thus it is still unknown who benefits from acute surgical treatment. Nevertheless, many factors have been identified that increase the probability of a poor outcome.
#14 Prognostic factors in ankle sprains: a review
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7336189/
Despite insufficient evidence to recommend any factor as an independent predictor of outcome, there were some prognostic factors linked to a better recovery and outcome: young age, low activity level, low grade injury, good functional status, good neuromuscular function and no other associated injury. […] Prognostic factors associated with a bad outcome are systemic laxity, joint geometry, re-sprain, limb/foot malalignment and multiligament injuries. […] Poor outcomes may also be related to associated injuries in a stable ankle or an ankle that has healed properly, where pain is the only reported symptom osteochondral lesions are present in up to 89% of ankle sprains with chronic instability. […] Prognostic factors for full recovery after initial ankle sprain are not consistent, thus it is still unknown who benefits from acute surgical treatment. Nevertheless, many factors have been identified that increase the probability of a poor outcome.
#15 Predicting Functional Recovery after Acute Ankle Sprain | PLOS One
https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0072124
The richest prognostic information was generated from variables measured at 4 weeks post injury. Specifically the presence of pain during two clinical tests (medial palpation and weight-bearing dorsiflexion) was associated with significantly lower ankle function at medium term follow up. […] Our data suggest that undertaking an additional physical examination at four weeks post injury will offer additional prognostic guidance. Although this would be associated with additional cost and practitioner time, it may allow early identification of patients at risk of persistent disabling symptoms.
#16 Prognostic models for identifying risk of poor outcome in people with acute ankle sprains: the SPRAINED development and external validation study | NIHR Journals Library
https://www.journalslibrary.nihr.ac.uk/hta/HTA22640
The addition of one variable with information on pain when bearing weight on the ankle at 4 weeks after the injury improved the discriminatory ability and apparent calibration of both models. […] The external validation study found that the model performance was reasonable for identifying patients at increased risk of poor outcome after acute ankle sprain, and showed benefit when compared with not using any model. […] Further research to evaluate the performance of the models in other settings is recommended.
#17 Predicting Functional Recovery after Acute Ankle Sprain | PLOS One
https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0072124
Ankle sprains are among the most common acute musculoskeletal conditions presenting to primary care. Their clinical course is variable but there are limited recommendations on prognostic factors. Our primary aim was to identify clinical predictors of short and medium term functional recovery after ankle sprain. […] Greater age, greater injury grade and weight-bearing status at baseline were associated with lower function at 4 weeks post injury (p0.01; adjusted R square=0.34). Greater age, weight-bearing status at baseline and non-inversion injury mechanisms were associated with lower function at 4 months (p0.01; adjusted R square=0.20). Pain on medial palpation and pain on dorsiflexion at 4 weeks were the most valuable prognostic indicators of function at 4 months (p 0.01; adjusted R square=0.49).
#18 Predicting Functional Recovery after Acute Ankle Sprain | PLOS One
https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0072124
We found further evidence of the variable course of ankle sprain recovery. Age and weight-bearing status on assessment provided useful prognostic information for short and medium term functional recovery. Injury grade and mechanism of injury were also useful predictors of short and medium term function respectively. Physical examination at 4 weeks held most prognostic value and explained 50% of the variation in medium term function (4 months post injury). […] Age, weight-bearing status and injury grade explained just over one third of the variation in short term functional recovery. Increasing age seems to be an important predictor of poor recovery after bony and musculoskeletal injury. We also found that participants who were older had a worse prognosis for both short and medium term recovery after ankle sprain.
#19 Effectiveness of the SMART training intervention on ankle joint function in patients with first-time acute lateral ankle sprain: study protocol for a randomized controlled trial | Trials | Full Text
https://trialsjournal.biomedcentral.com/articles/10.1186/s13063-023-07195-2
The lateral ankle sprain (LAS) is the most common injury in the field of everyday and sports-related activities. There is a high rate of patients with LAS who will develop chronic ankle instability (CAI). A possible explanation for this high rate is an insufficient rehabilitation and/or a premature return to intense exercise and workloads. […] According to a systematic review, 25% of patients with LAS will develop a chronic ankle instability (CAI). This condition is characterized by a history of one significant LAS, subsequent recurrent sprains, episodes of the ankle giving way, or self-reported deficits in ankle function. […] A possible explanation for the high rate of CAI is an insufficient rehabilitation and/or a too early return to intense sports and workloads after LAS. […] Currently, there are general guidelines for the rehabilitation after LAS but there is no standardized evidenced-based rehabilitation concept for LAS, which effectively reduces the high CAI rate.
#20 Impact of lateral ankle sprains on physical function, range of motion, isometric strength and balance in professional soccer players | BMJ Open Sport & Exercise Medicine
https://bmjopensem.bmj.com/content/10/4/e002293
Lateral ankle sprains (LASs) are prevalent in soccer and can affect long-term performance, injury recurrence and risk for chronic ankle instability. […] Soccer players with a history of LAS exhibited significant deficits in dynamic balance, particularly in the anterior and composite YBT scores, with moderate effect sizes (p0.05). FAAM scores also revealed functional limitations in daily activities and sports performance for the LAS group. […] These findings highlight the persistent deficits in dynamic balance following LAS, emphasising the need for targeted rehabilitation to mitigate the risk of reinjury and enhance performance in soccer players. […] This study reveals that professional soccer players with a history of LAS experience persistent deficits in dynamic balance, despite no differences in strength or mobility between injured and non-injured legs.
#21 Impact of lateral ankle sprains on physical function, range of motion, isometric strength and balance in professional soccer players | BMJ Open Sport & Exercise Medicine
https://bmjopensem.bmj.com/content/10/4/e002293
Functional limitations remain significant in daily and sports activities, emphasising the need for targeted rehabilitation focused on balance. […] The study highlights the importance of incorporating dynamic balance training in LAS rehabilitation to prevent reinjury. […] These findings underscore the potential benefit of targeted rehabilitation programmes that address specific balance and performance impairments to help reduce the risk of reinjury and enhance overall athletic performance.
#22 Prognostic factors for recovery following acute lateral ankle ligament sprain: a systematic review | BMC Musculoskeletal Disorders | Full Text
https://bmcmusculoskeletdisord.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12891-017-1777-9
The associations between prognostic factors and poor recovery after an acute lateral ankle sprain are largely inconclusive. […] At present, there is insufficient evidence to recommend any factor as an independent predictor of outcome. […] Understanding prognostic factors for poor recovery following an ankle sprain could help clinicians identify patients with poor prognosis and direct the provision of targeted treatment. […] The combination of a high volume injury with poor prognosis in one-third of injuries, suggests that being able to predict those individuals with expected poor recovery would be of considerable value to injured individuals and healthcare providers. […] At long term follow-up, there was limited evidence from one study showing evidence for female gender and age as a prognostic factor for recovery. […] Overall, the existing evidence from the studies identified by this review does not allow firm conclusions to be drawn about prognostic factors of recovery from an acute ankle sprain.
#23 The Value of Preseason Screening for Injury Prediction: The Development and Internal Validation of a Multivariable Prognostic Model to Predict Indirect Muscle Injury Risk in Elite Football (Soccer) Players | Sports Medicine – Open | Full Text
https://sportsmedicine-open.springeropen.com/articles/10.1186/s40798-020-00249-8
The value of using preseason screening data to make injury predictions or to select bespoke injury prevention strategies remains to be demonstrated, so screening should only be considered as useful for detection of salient pathology or for rehabilitation/performance monitoring purposes at this time.
#24 The Value of Preseason Screening for Injury Prediction: The Development and Internal Validation of a Multivariable Prognostic Model to Predict Indirect Muscle Injury Risk in Elite Football (Soccer) Players | Sports Medicine – Open | Full Text
https://sportsmedicine-open.springeropen.com/articles/10.1186/s40798-020-00249-8
In elite football (soccer), periodic health examination (PHE) could provide prognostic factors to predict injury risk. […] The selected PHE data were insufficient prognostic factors from which to develop a useful model for predicting IMI risk in elite footballers. Further research should prioritise identifying novel prognostic factors to improve future risk prediction models in this field. […] Factors measured through preseason screening generally have weak prognostic strength for future indirect muscle injuries, and further research is needed to identify novel, robust prognostic factors. […] Because of sample size restrictions and until the evidence base improves, it is likely that any further attempts at creating a prognostic model at individual club level would also suffer from poor performance.