Leki w grupie
„leki stosowane w chorobie hemoroidalnej”

Leki stosowane w chorobie hemoroidalnej (hemoroidach) to szeroka grupa preparatów, których zadaniem jest łagodzenie objawów, takich jak ból, świąd, pieczenie, obrzęk i krwawienie związane z guzkami krwawniczymi. Działają one poprzez zmniejszanie stanu zapalnego, obkurczanie naczyń krwionośnych, łagodzenie dolegliwości bólowych oraz wspomaganie gojenia uszkodzonych tkanek.

W leczeniu choroby hemoroidalnej stosuje się głównie preparaty miejscowe w postaci maści, kremów, czopków i pianek. Najczęściej zawierają one substancje o działaniu przeciwzapalnym, znieczulającym, ściągającym i regenerującym. Do najważniejszych grup substancji czynnych należą: kortykosteroidy (hydrokortyzon, prednizolon), środki znieczulające miejscowo (lidokaina, benzokaina), substancje ściągające i przeciwzapalne (tlenek cynku, tanina, hamamelis), oraz substancje przeciwzakrzepowe (heparyna).

Popularne preparaty dostępne w Polsce to m.in.: Procto-Glyvenol (tribenozydu, lidokaina), Posterisan (wyciąg z E. coli, hydrokortyzon), Hemorectal (tribenozydu, lidokaina), Proctofoam HC (hydrokortyzon, pramokaina), Ultraproct (fluokortolonu, lidokaina), Hemoproct (bufeksamak, lidokaina), Proktosedon (hydrokortyzon, cynchokaina) i Preparation H (fenylefryna, olej rekina).

Leki doustne stosowane w terapii hemoroidów to głównie preparaty zawierające diosminę i hesperydynę (Diosminex, Diohespan, Diosmil), rutynę (Rutinoscorbin) oraz wyciągi z kasztanowca (Aescin, Venoruton). Działają one poprzez wzmocnienie ścian naczyń krwionośnych, poprawę krążenia żylnego i zmniejszenie obrzęku.

Największą zaletą leków stosowanych miejscowo jest szybkie działanie objawowe, co przynosi niemal natychmiastową ulgę pacjentom. Z kolei preparaty doustne, szczególnie zawierające diosminę i hesperydynę, wykazują działanie długoterminowe, poprawiając stan naczyń krwionośnych i zapobiegając nawrotom choroby.

Największym niebezpieczeństwem związanym ze stosowaniem miejscowych preparatów zawierających kortykosteroidy jest możliwość atrofii skóry przy długotrwałym stosowaniu oraz maskowanie objawów innych poważnych chorób odbytu i odbytnicy. Dlatego leczenie miejscowe nie powinno trwać dłużej niż 7-14 dni bez konsultacji lekarskiej. Niektóre preparaty mogą też wywoływać reakcje alergiczne lub podrażnienia.

W zależności od drogi podania, leki stosowane w chorobie hemoroidalnej można podzielić na: preparaty miejscowe (maści, kremy, czopki, pianki), leki doustne (flawonoidy, saponiny) oraz preparaty poprawiające konsystencję stolca (środki zmiękczające stolec, łagodne laksanty). Każda z tych grup ma specyficzne zastosowanie w zależności od stadium choroby i dominujących objawów.