ospałość

Ospałość (ang. lethargy, somnolence) to stan zmniejszonej aktywności psychofizycznej i spowolnienia procesów poznawczych. Pacjent jest nadmiernie senny, ma trudności z utrzymaniem przytomności, reaguje spowolniale na bodźce, ale można go wybudzić przez silniejszą stymulację. Ospałość jest stanem pośrednim między prawidłową czuwającą świadomością a głębszymi zaburzeniami przytomności.

W praktyce klinicznej ospałość może być objawem wielu schorzeń neurologicznych, infekcyjnych, metabolicznych lub toksycznych. Najczęstsze przyczyny to: urazy głowy, guzy mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, encefalopatia wątrobowa, mocznicy, hipoglikemia, przedawkowanie leków (szczególnie przeciwbólowych, przeciwpadaczkowych, benzodiazepin) oraz zaburzenia elektrolitowe.

Diagnostyka ospałości wymaga dokładnego wywiadu, badania neurologicznego oraz badań dodatkowych (obrazowych, laboratoryjnych) ukierunkowanych na określenie przyczyny. Rozpoznanie i leczenie choroby podstawowej jest kluczowe dla poprawy stanu pacjenta. W niektórych przypadkach ospałość może być pierwszym objawem poważnych stanów zagrażających życiu, dlatego wymaga wnikliwej oceny klinicznej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl