kinetyka leku

Kinetyka leku to dział farmakologii, który zajmuje się badaniem losów substancji leczniczej w organizmie w funkcji czasu. Obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania leków (ADME – Absorption, Distribution, Metabolism, Excretion).

Analiza kinetyki leku pozwala określić, jak szybko i w jakim stopniu substancja czynna dociera do miejsca działania, jak długo pozostaje w organizmie i w jaki sposób jest eliminowana. Kluczowe parametry to biodostępność, objętość dystrybucji, okres półtrwania, klirens oraz pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC).

Znajomość kinetyki leku ma fundamentalne znaczenie dla ustalania optymalnego dawkowania, określania odstępów między dawkami oraz przewidywania potencjalnych interakcji lekowych. W praktyce klinicznej wykorzystywana jest do indywidualizacji terapii, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby, u osób starszych, dzieci oraz kobiet w ciąży.

Badania kinetyki leku stanowią niezbędny element procesu rejestracji nowych preparatów farmaceutycznych oraz są podstawą do opracowywania zasad terapii monitorowanej stężeniem leku (TDM), stosowanej w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Posaconazole Sandoz 40 mg/ml

Pozakonazol w postaci zawiesiny doustnej (40 mg/ml) charakteryzuje się powolnym wchłanianiem, z medianą czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) około 3 godzin po podaniu z posiłkiem. Farmakokinetyka jest liniowa do dawki 800 mg/dobę przy jednoczesnym spożyciu posiłku bogatotłuszczowego (~50 g tłuszczu), co znacząco zwiększa biodostępność leku (Cmax i AUC wzrastają odpowiednio o około 330% i 360%). Wchłanianie na czczo jest znacznie mniejsze, a podział dawki 800 mg na cztery dawki po 200 mg zwiększa ekspozycję 2,6-krotnie w porównaniu z podaniem 400 mg dwa razy dziennie. Pozakonazol wykazuje dużą objętość dystrybucji (1774 l) i silne wiązanie z białkami osocza (>98%). Metabolizm jest minimalny, dominują metabolity glukuronidowe, a eliminacja jest powolna z okresem półtrwania (t½) średnio 35 godzin (zakres 20-66 h). Eliminacja następuje głównie przez kał (77% dawki, w większości w postaci niezmienionej), a wydalanie nerkowe jest marginalne (<14% dawki, <0,2% niezmienionego leku). Stan stacjonarny osiągany jest po 7-10 dniach stosowania.
albuminy, AUC, cytochrom P450, ekspozycja na lek, eliminacja leku, glukuronidacja, hemodializa, inwazyjne zakażenie grzybicze, kinetyka leku, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens leku, metabolit, model farmakokinetyczny, neutropenia, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pozakonazol, proces utleniania, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze z przełamania, zawiesina doustna

kinetyka leku

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Posaconazole Sandoz 40 mg/ml