biegunka tłuszczowa
Biegunka tłuszczowa (steatorrhea) to stan, w którym stolce zawierają podwyższoną ilość tłuszczu, co prowadzi do wydalania jasnych, obfitych i cuchnących mas kałowych. Jest to objaw nieprawidłowego wchłaniania tłuszczów w przewodzie pokarmowym, a nie odrębna jednostka chorobowa.
Przyczyną biegunki tłuszczowej mogą być zaburzenia trawienia tłuszczów (np. niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki, niedobór enzymów trzustkowych) lub zaburzenia wchłaniania (np. celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna, mukowiscydoza, resekcja jelita cienkiego). Diagnostyka obejmuje badanie kału na obecność tłuszczu, testy czynnościowe trzustki oraz badania obrazowe.
Leczenie biegunki tłuszczowej jest ukierunkowane na przyczynę podstawową. W przypadku niewydolności trzustki stosuje się suplementację enzymów trzustkowych. W chorobach jelitowych konieczne może być wdrożenie odpowiedniej diety (np. bezglutenowej w celiakii) lub leczenie choroby podstawowej. Niezbędne jest również monitorowanie i uzupełnianie niedoborów witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wazelina biała – Przedawkowanie
Wazelina biała, będąca substancją pomocniczą w Maści szałwiowej zawierającej ekstrakt z liści Salvia officinalis L., charakteryzuje się niską toksycznością i brakiem klasycznych przypadków przedawkowania w rozumieniu klinicznym. Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) nie wskazuje specyficznych zagrożeń związanych z nadmiernym stosowaniem tego preparatu, co potwierdza jej bezpieczny profil przy standardowym, zewnętrznym użyciu. Potencjalne objawy niewłaściwego stosowania, takie jak miejscowe reakcje skórne (zaczerwienienie, świąd), okluzja porów skórnych czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe po przypadkowym spożyciu, nie mają określonych progów dawki i zależą od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz czasu ekspozycji.
- Leksykon substancji czynnych
Lanreotyd – Działania niepożądane
Lanreotyd, stosowany w leczeniu akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych (GEP-NET), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęstsze objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują przemijającą biegunkę, ból brzucha o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia oraz dyspepsję. Istotnym powikłaniem jest zapalenie trzustki, wymagające natychmiastowej interwencji. Często obserwuje się także kamicę żółciową, zwykle bezobjawową, ale mogącą prowadzić do zapalenia pęcherzyka żółciowego lub dróg żółciowych. Lanreotyd wpływa również na gospodarkę węglowodanową, powodując hipoglikemię, hiperglikemię oraz rozwój cukrzycy, co wymaga regularnego monitorowania glikemii i hemoglobiny glikowanej. Reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zgrubienie, stwardnienie czy świąd, występują często, a rzadziej mogą pojawić się ropnie wymagające interwencji chirurgicznej. Ponadto, możliwe są reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
akromegalia, anafilaksja, biegunka tłuszczowa, bradykardia zatokowa, dyspepsja, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, GEP-NET, gospodarka węglowodanowa, guz neuroendokrynny, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotrychoza, kamica żółciowa, kolka żółciowa, lanreotyd, niedrożność dróg żółciowych, obrzęk naczynioruchowy, poszerzenie przewodów żółciowych, przewód pokarmowy, ropień, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lipancrea 16 000 16 000 j. Ph. Eur. lipazy
Lipancrea 16000 to preparat zawierający pankreatynę wieprzową o aktywności enzymatycznej: lipazy 16 000 j. Ph. Eur., amylazy 11 500 j. Ph. Eur. oraz proteaz 900 j. Ph. Eur. Produkt dostępny jest w kapsułkach żelatynowych, stosowany głównie w leczeniu zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki, w tym zwłóknienia torbielowatego. Dawkowanie u dzieci poniżej 4 lat wynosi 1000 j. lipazy/kg mc./posiłek, natomiast u dzieci powyżej 4 lat, młodzieży i dorosłych – 500 j. lipazy/kg mc./posiłek. Całkowita dobowa dawka nie powinna przekraczać 10 000 j. lipazy/kg mc. lub 4 000 j. lipazy/g spożytego tłuszczu. Dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie nasilenia choroby, kontroli biegunek tłuszczowych oraz stanu odżywienia pacjenta.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neo-Pancreatinum Forte 10000 j.m. lipazy
Neo-Pancreatinum Forte to lek enzymatyczny w postaci kapsułek dojelitowych zawierających pankreatynę o określonej aktywności enzymatycznej: lipazy 10 000 j.Ph.Eur., amylazy 8 000 j.Ph.Eur. oraz proteaz 500 j.Ph.Eur. (jednostki zgodne z Farmakopeą Europejską i FIP). Preparat jest wskazany w leczeniu zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki spowodowanej przewlekłym zapaleniem trzustki, mukowiscydozą, niedrożnością przewodów trzustkowych lub żółciowych w przebiegu nowotworów, a także po resekcji trzustki lub żołądka. Wskazania kliniczne obejmują zaburzenia trawienia i wchłaniania, takie jak biegunka tłuszczowa (steatorea), utrata masy ciała i niedożywienie.
aktywność enzymatyczna, amylaza, biegunka tłuszczowa, drogi żółciowe, enzymatyczna terapia substytucyjna, enzymy trawienne, funkcja zewnątrzwydzielnicza trzustki, kapsułka dojelitowa, lipaza, mukowiscydoza, niedobór enzymów trzustkowych, nowotwór, otoczka dojelitowa, pankreatyna, proteaza, przewlekłe zapalenie trzustki, przewód trzustkowy, resekcja trzustki, resekcja żołądka, steatorea, zaburzenie trawienia, zespół złego wchłaniania, zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki, zwłóknienie torbielowate