zaburzenie oddawania moczu występujące we wczesnym stadium przerostu gruczołu krokowego
Wskazanie

Zaburzenia oddawania moczu występujące we wczesnym stadium przerostu gruczołu krokowego (łagodnego rozrostu prostaty, BPH) to zespół objawów ze strony dolnych dróg moczowych (LUTS). Objawy te obejmują: częstomocz, nykturia (oddawanie moczu w nocy), osłabienie strumienia moczu, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza, trudności w rozpoczęciu mikcji oraz przerywany strumień moczu. Objawy te pojawiają się, gdy powiększona prostata zaczyna uciskać cewkę moczową, utrudniając odpływ moczu z pęcherza.

W leczeniu zaburzeń oddawania moczu w początkowym stadium BPH stosuje się głównie farmakoterapię. Leki pierwszego rzutu to alfa-blokery, które rozluźniają mięśnie gładkie prostaty i szyi pęcherza, zmniejszając opór cewki moczowej. Na polskim rynku dostępne są: Doxazosin (Doxar, Doxonex, Kamiren), Tamsulosin (Omnic, Tanyz, Fokusin, Uprox), Alfuzosin (Dalfaz, Alfabax) oraz Silodosin (Silodyx, Urorec). Kolejną grupą leków są inhibitory 5-alfa-reduktazy, takie jak Finasteryd (Penester, Finaster, Zasterid) i Dutasteryd (Adadut, Dutasteride Teva), które zmniejszają objętość prostaty poprzez wpływ na gospodarkę hormonalną.

W przypadku współistnienia objawów BPH z nadreaktywnością pęcherza moczowego, stosuje się także leki antycholinergiczne (Solifenacyna – Vesicare, Vesisol; Tolterodyna – Detrusitol, Uroflow) lub nowszy agonista receptorów beta-3-adrenergicznych – Mirabegron (Betmiga). Coraz częściej wykorzystuje się również terapię skojarzoną, łącząc alfa-bloker z inhibitorem 5-alfa-reduktazy lub z lekiem antycholinergicznym.

Największym wyzwaniem w leczeniu pacjentów z zaburzeniami oddawania moczu we wczesnym stadium BPH jest właściwa kwalifikacja chorych do odpowiedniej terapii oraz monitorowanie progresji choroby. Często objawy mogą wynikać nie tylko z BPH, ale również z innych schorzeń, takich jak nadreaktywność pęcherza moczowego, zapalenie prostaty czy zaburzenia neurologiczne. Dodatkową trudnością jest niska adherencja pacjentów do leczenia – wielu mężczyzn przerywa terapię z powodu działań niepożądanych (np. zaburzenia erekcji przy stosowaniu finasterydu czy zawroty głowy przy alfa-blokerach) lub braku natychmiastowej poprawy objawów. Istotne jest również edukowanie pacjentów o konieczności regularnych badań kontrolnych, gdyż nieleczony BPH może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak ostre zatrzymanie moczu, nawracające infekcje układu moczowego czy niewydolność nerek.