zaburzenie obwodowego krążenia krwi
Wskazanie

Zaburzenia obwodowego krążenia krwi to grupa schorzeń związanych z nieprawidłowym przepływem krwi w naczyniach obwodowych, zwłaszcza w kończynach dolnych i górnych. Mogą one występować jako skutek miażdżycy tętnic, zakrzepicy, zapalenia naczyń, cukrzycy, chorób układowych tkanki łącznej, a także jako efekt długotrwałego narażenia na zimno czy nikotynizmu. Główne objawy to chromanie przestankowe, ból spoczynkowy, zmiana zabarwienia skóry (bladość lub sinica), ochłodzenie kończyn, zaburzenia czucia oraz trudności w gojeniu się ran.

W leczeniu zaburzeń obwodowego krążenia krwi stosuje się leki poprawiające przepływ krwi i mikrokrążenie. W Polsce dostępne są preparaty takie jak: Pentoxifilina (Pentohexal, Pentoxifilin, Agapurin), Sulodeksyd (Vessel Due F), Naftidrofuryl (Naftilong), Cilostazol (Cilozek, Noclaud), a także leki zawierające wyciąg z miłorzębu japońskiego (Ginkgofol, Bilobil). W przypadku zakrzepicy stosuje się leki przeciwzakrzepowe jak Warfaryna (Warfin), Acenokumarol (Sintrom) oraz nowsze doustne antykoagulanty: Riwaroksaban (Xarelto), Dabigatran (Pradaxa) czy Apiksaban (Eliquis).

W cięższych przypadkach, szczególnie przy miażdżycy tętnic obwodowych, może być konieczne leczenie przeciwpłytkowe z zastosowaniem Kwasu acetylosalicylowego (Acard, Polocard) lub Klopidogrelu (Plavix, Areplex). Ważnym elementem terapii jest również leczenie chorób współistniejących, takich jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze czy hipercholesterolemia, które mogą nasilać zaburzenia krążenia obwodowego.

Największe trudności w leczeniu zaburzeń obwodowego krążenia krwi wiążą się z późnym rozpoznaniem choroby, gdy zmiany w naczyniach są już zaawansowane. Wyzwaniem jest także odpowiednie kontrolowanie chorób współistniejących oraz modyfikacja czynników ryzyka, szczególnie u pacjentów nieświadomych konieczności zaprzestania palenia tytoniu czy zmiany diety. Istotnym problemem jest również ryzyko progresji choroby prowadzącej do krytycznego niedokrwienia kończyn, które może skutkować koniecznością amputacji. Terapia wymaga zwykle długotrwałego stosowania leków, co wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych oraz problemami z adherencją do leczenia, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl