zaburzenie ukrwienia mózgu
Wskazanie

Zaburzenia ukrwienia mózgu obejmują grupę schorzeń związanych z nieprawidłowym przepływem krwi w naczyniach mózgowych. Mogą wystąpić jako przejściowe epizody niedokrwienne (TIA), udar niedokrwienny lub krwotoczny. Do głównych czynników ryzyka należą nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, cukrzyca, hipercholesterolemia, zaburzenia rytmu serca (szczególnie migotanie przedsionków), palenie tytoniu oraz podeszły wiek.

W leczeniu i profilaktyce zaburzeń ukrwienia mózgu stosuje się leki przeciwpłytkowe (Acard, Polocard, Aspirin Protect, Plavix, Areplex, Clopidogrel Genoptim), leki przeciwzakrzepowe (Pradaxa, Xarelto, Eliquis, Warfin), statyny obniżające poziom cholesterolu (Atoris, Atrox, Sortis, Simvasterol, Roswera), leki przeciwnadciśnieniowe (Prestarium, Tritace, Micardis, Concor) oraz leki poprawiające metabolizm komórek nerwowych (Cavinton, Vinpocetine, Cerebrolysin).

W ostrej fazie udaru niedokrwiennego, jeśli pacjent spełnia kryteria czasowe i nie ma przeciwwskazań, stosuje się leczenie trombolityczne (Actilyse), a w wybranych przypadkach również trombektomię mechaniczną. W udarze krwotocznym może być konieczna interwencja neurochirurgiczna. Po przebytym udarze pacjenci wymagają kompleksowej rehabilitacji neurologicznej.

Największe trudności w leczeniu zaburzeń ukrwienia mózgu wiążą się z wąskim oknem terapeutycznym w przypadku udaru (do 4,5 godziny dla trombolizy), częstymi powikłaniami leczenia przeciwzakrzepowego, trudnościami w osiągnięciu optymalnej kontroli czynników ryzyka oraz problemami z adherencją pacjentów do długotrwałej terapii profilaktycznej. Dodatkowym wyzwaniem jest odpowiednia rehabilitacja pacjentów po udarze, która wymaga interdyscyplinarnego podejścia i często długotrwałej terapii, zwłaszcza w przypadku poważnych deficytów neurologicznych.